۲۹- داستان خدمتکار سنگدل

رویی پترس از عیسی بَشپُرسا: «استاد، دِدَیی کُ به مَ وَدیش بِکَردَ، چند قَر اِیگا بَشبَخشُم ؟ هَفت قَر خیبَ؟» عیسی بَشوا: «نه هفت قَر، بَلکی هفتاد قَر!» عیسی شَگا به هَمَ بِفَهمونِ کُ اِیگا پاکِش بِبَخشُم. بَدِش نِ داستانَش بُوات.

نُ بَشوا: «پادشاهی خدا مِثله پادشاهی هَ کُ شَگا حِسابِ خوش هادِ خدمتکارونِش صاف کِرِ. بِدِهیه ایی دونِ از خدمتکارون، برابر بُ با دستمزد ۲۰۰۰۰۰ سال کار.»

از یاقایی کُ خدمتکار نَشَتونا نِ مقدار از بدهی پرداخت کِرِ، پادشاه دستور شادا تا در ازای بدهی نُ، نُ و جَنُ و وَچَش و پاکِ داراییش بَروشِندَ.

وَلی نُما خوش دیم پای پادشاهِش خوستُ و التماسِش کَ و بَشوات: «ای پادشاه به مَ مهلت هادَ تا پاکِ بدهی خوم تا آخَرِش پرداخت کُرُم.» پادشاه دِلِش نُ را بُسُت، پَس نُش آزاد کَ و پاکِ بدهی نُش بَشبَخشا.

اما وَقتی کُ نُ خدمتکار از دربار پادشاه بَر اَمَ، ایی دونِ از همکارونِش بِدی کُ ب اندازه دستمزد چهار ماه به نُ بدهکار بُ. پَس حَلقِ نُش فِشار شادا و بَشوا: «طِلَبِت به مَ هادَ.»

دوست بدهکارِش دِ پا نُ کَتُ و بَشوا: «خواهش اَکُرُم ایی وَقتی دِ مَ دا تا بدهیم دِ تُ هادُم.» ولی طلبکار راضی نِگِردا و هُمکارِش تا پرداختِ پاکِ طِلَبِش زِندونِش کَ.

وقتی کُ رِفیقونِ نُ آدَم نِ جریانِشون بِفَهید پاکجَ ناراحت بُبُدِندَ و پَلی شاه بُشتِندَ و ماجرا را بَشُنوات.

پادشاه جَلی نُ مِردَش شَگات و بَشوات: «ای نَوکَرِ شَر! مَ به خواهش تُ نُ بدهی زیاد بَمبَخشا. تو جی اِیگا نِ رفتار هادِ هُمکارِت بَد کَردِ بُ.» پادشاه خیلی خشمگین بُبُ و دستور شادا تا نُماش به زندون بِبِرندَ و تا پاکِ بدهیش پرداختِش نِکِرِ، نُش آزاد نِکِرِندَ.

بَدِش عیسی بَشوات: «اَگِ شُمَ دِدَدُن از ته دِل نِبَخشیَ، بُبا آسِمونیِ مَ جی هادِ شُمَ نِزِینی رفتار کیمی کَ.»