۳۰- عیسی مسیح دِ پنج هزار نَفَر قوت اَدِ

عیسی رسولونِش بِشارَت و آموزِش را به روستاگَلِ زیادی شَکینا. بَدِش کُ واگِردادِندَ ، نُمین عیساش این کارونی کُ بَشکَردِ بُ اطلاع شُ اِی دا. بَدِش عیسی نُمینِش به یاقایِ خلوَتی کُ نزدیکِ دَریاچَ بُ بَشبَ تا هال اوورِندَ. پاکجیَشون رو ایی قایق چَشتِندَ و بُشتِندَ ریبِ نُ آلِ رودخونَ.

چون کُ مردم عیسی و شاگِردونِش کُ سُوارِ قایق چَشتِ بُدِندَ کُ نینِ وا بِشِندَ بَشُندی، کُنارِ دریا دِ شُروشُن کَ وَشتَن تا قَبلِ نُمین ب نُ طِرَفِ دریا بِرِسِندَ. بَدِش جی وَقتی کُ عیسی و شاگِردونِش به نینِ بِرَسادِندَ، دَسته گُردی مردم نینِ دِ چِیم به راه بُدِندَ و ب نُمین استقبالِشون کَ.

تعداد نُمین ب غیر جَن و وَچِگَل نزدیک به پِنج هزار نفر آدِم بُ. دل عیسی ب حالِ نُمین بُسُت خیلی، مثله گَلَ بُدِندَ کُ چوپون نَشُندَ. پَس شُروش کَ ب آموزش دادن نُمین و آدِمونی کُ مِریض بُدِندَ، شِفاشون شادا.

نزدیکِ شِی، شاگِردونِش بَمِدِندَ پَلیش و بَشُنوات: «ای استاد، مردم بِکین تا خوشون را غِذا آمادَ کِرِندَ، چون کُ دیم نِ یاقا دور افتادَ چی خَردَن را نَهَ و پیدا نَبِ.»

ولی عیسی به شاگِردونِش بُوات: «شُمَ خودون به نُمین قوت هادیَ.» نُمین جُوابِشون شادا: «چِطَوری هَمَ نَندِقَر آدَم سیر کِرُمَ؟! هَمَ فَقَط پنج نون و دو دونِ ماهی کوچولو دارِمَ و بَس.»

عیسی به شاگِردونِش بُوات کُ ب مردم بُواجِندَ کُ دیم سبزیگَل گروهونِ پنجاه نفَری هاچینِندَ.

بَدِش عیسی پنج نون و دو ماهیش دَستِش گیَت و به آسمون اِسِّواش کَ و خداش ب خاطِرِ نِ غِذا شُکرِش کَ و نُش بَرکت شادا.

بَدِ نُ عیسی نُ نونون و ماهیون را تِکَ تِکَش کَ و ب شاگِردونِش شادا تا بینِ مردم پَخش کِرِندَ. شاگِردونِش ب مردم غِذا شُ اَدا و پاکجَ بَشُنخَ و سیر آبُدِندَ، ولی هِچِ از نُ خوراکی گَل کَم نُبُ.

بَدِش شاگِردون اِضافی و پَسمَندِگَلِ غذا را جَمِشون کَ و نزِینی بُبُ کُ دوازده سبد از بِقیَ نُ پنج نون و دو ماهی، دوازده سبد پُر گِردا.