۳۱- عیسی دیم اُو دِ راا اَشِ

بَدِ نِ کُ عیسی به جمعیت قوتِش دا، ب شاگردونِش بُوات کُ سِوارِ قایق گِردِندَ و بِشِندَ نُ طِرَفِ رودخونَ، ولی خوش مدت کَمی را نینِ بِمَند. شاگردونِش بُشتِندَ و وقتی کُ مردمِش راهی کَ تا بِشِندَ خوش بُشُ بالا کوه تا دعا کِرِ. نُ نین یَدا بُ و تا نِصفی از شِی دعاش کَ.

شاگِردونِش دیم قایق دِ پاروشون کار اَبُقات، ولی باد مخالف شروع ب وَزیدَنِش کَ. نُمین تا نِصفِ شِی فقط مِسیرِ کَمی از دریاچَشون را بُشتِبُدِندَ.

نُوَقتی عیسی دُعای خوش تُمومِش کَ و به سمت شاگِردونِش بُشُ. نُ سَمتِ شاگِردونِش دیم اُوو دِ قِدَمِش کارشَبُقات.‌

وقتی کُ شاگِردونِ عیساشون بِدی خیلی بَشُنتَرسا چونکو فِکر شُ اَکَ شَبَحَ. عیسی بَشفَما کُ نُمین بَشُنتَرسادَ، روبه نُمینِش کَ و بَشوات: «نِتَرسیَ مَ اُم.»

بَدِش پترس به عیساش بُوات: «سرورِ مَ! اِگِ توعه، بُوا تا مَ دیم اُوو دِ بورُم پَلی تُ.» عیسی ب پِترُس بَشوات: «بورَ!»

پس پترس قایق دِ بَراَمَ و به سمتِ عیسی دیم اُوو دِ راه بُشُ. ولی وقتی کُ مِسافَتِ کَمی بُشُ، دیمِ خوش از عیسی واگِردَنا و ب موجونِ بلند اِسِّواش کَ کُ نُوَقتی قدرت شدیدِ بادِش احساس کَ.

نُوَقتی ترس پاکِ پِترُسِش فَراش گیَت و درحالی کُ داخِلِ اُوو دِ فرو اَشُ دادشَبُقات: «سرورم نِجاتِم هادَ!» عیسی ب سرعت دستِ خوش دِرازِش کَ و نُش بَرکِشا. بَدِش عیسی ب پِترُسِش بُوات: «ای کَم ایمان! چی چی را ب مَد اعتماد نِکَ تا دَر امون بِ؟»

وقتی کُ عیسی و پترس سِوارِ قایق گِردادِندَ، وزش باد جَلی دِ واشتا و اُوو آرومِش گیَت. شاگردونِش کُ خیلی شِگِفت زَدَ گِردادِ بُدِندَ، عیساشون پَرَستِشون کَ و به نُشُن بُوات: «ب راستی کُ تُ پیرِ خدا هِ.»