۴۰- عیسی مصلوب گِردا

بَدِ نِ کُ سربازون عیسی را مسخَرَشون کَ نُش بَشُنبَ بَر تا مصلوبِش کِرِندَ. نُمین نُش مجبورِشون کَ تا صلیبِ خوش حمل کِرِ.

سربازون عیسی ب یاقایشون بِبَ کُ جُلجُتا اِسمِش بُ (یَنی جمجمه سر) دست و پاش دیم صلیب میخکوبِشون کَ. ولی عیسی بَشوات: «بُبا نِ مردم بَشُنبَخش، چون کُ نُزوننِدَ چِ اَکِرِندَ.» ب دستور پیلاتِس کِتیبه ای بَشُن نِوِشت و بالا سرِ عیسی زِمینِشون نا کُ بَشنِوِشتِ بُ: «هَ پادشاه یهود.»

بَدِش سربازون دیم لباسِ عیسی قُرعَشون خوست. هادِ نِ کار پیشگویی کُتابِ مقدس درست بَراَمَ کُ شَوات: «لِباسونِ مَ بینِ خوشون تقسیمِشون کَ و دیم رُدای مَ قُرعَشون خوست.»

سربازون همون موقَع دو دزد جی مصلوبِشون کَ و عیسی بینِ نُمین مصلوبِشون کَ. ایی دونِ از نُمین عیساش مسخَرَ شکَ ولی ایبیش به نُ شَوات: «از خدا نَتَرسِ؟ هَمَ گناهکارُمَ ولی نُ بی گُناهَ.» بَدِش ب عیساش بُواتک «ای عیسی! مَرا روو پادشاهی خود ویرِت بِ.» عیسی بَشوات. «تو همین ایرو هادِ مَ رو بِهِشت کیمی بُدِ.»

سرونِ مذهبی یهود و مردمی کُ نینِ بُدِندَ عیساشون مسخَرَ شُ اَکَ و شُ اَوات: «تو اَگِ پیرِ خدا هِ از صلیب بورَ تَ و خود آزاد کَ و نِجات هادَ! نُوَقتی همَ ب تو ایمان اَتّارِمَ.»

اگرچِ ظهر بُ، ولی آسمون نُ مَنطَقَ تاریک بُ. نِ تاریکی مطلق سه ساعت ادامه دار بُ.

سپس عیسی فریادِش بُقاط: «تُموم بُ. ای بُبا، روحِ خوم ب دستونِ تو اَسپُرُم.» نُوقتی سَرِ خوش خَم شاکَ و روحِ خوش تسلیمِ خداش کَ. وقتی کُ جون شادا زِمین ب لَرزَ کَت و پرده گُردِ معبد، کُ مردمِش از حضور خدا یَدا شَکَ (قدس القداس)، از بالا تا تَ دوبار پارَ گِردا و بِوِدِریا.

عیسی هادِ مَرگِ خوش راهی داغِش نا تا مردم بُتونِندَ پَلی خدا بورِندَ. وقتی کُ نِگهبانِ رومی نِ اتفاقونِش بِدی بَشوات: «ب راستی کُ نِ مَرد بی گناه بُ و پیرِ خدا بُ.»

بَدِش دو نِفَر از سرونِ یهود نیقودیموس و یوسف کُ ایمانِشون دَ کُ عیسی همون مسیح موعدَ، پَلی پیلاتِس بُشتِندَ و درخواستِشون کَ تا جَسَدِ عیسی هاگیرِندَ. نُمین جسد را هادِ پارچه کتان دَرِشون پیچید و روو مقبره سنگی زِمینِشون نا و سَنگی گُرد جِلِیِ درِ قَبر غَلتِشون دا تا هابَندیِ.