۴۱- خدا عیسی را از مَردِگَل پااَکِرِ

بَدِ نِ کُ سربازون عیساشون مصلوبِشون کَ، سَرونِ قومِ یهود بُشتِندَ پَلی پیلاتِس و بَشُنوات: «عیسی ب دُروو بَشوات کُ بَدِ سه رو از مَردِگَل پا اَبِ. نِ خاطر را کُ شاگردونِش نُتوننِدَ جَسَدِش بُدُزدِندَ. اِیگا آدِمی مامور کُرُمَ تا سه رو نگهبانی قبر هادِ. اَگِ بُتونِندَ جَسَد بُدُزدِندَ نُوقتی ادعا کیمی کَردِندَ کُ از مَردِگَل پا بُدِندَ.»

پیلاتِس بَشوات: «هادِ خودون سرباز بِبِریَ و تا یاقایی کُ اَتونیَ از قبر محافظت کِریَ.» نزینی بُبُ کُ نمین سِنگَ قبر مُهر و مومِشون کَ و سربازونی نینِ زِمینِشون نا، تا آدِمی نورِ و جَسَدَ نُدُزدِ.

چون کُ رووی بَدِ دَفنِ عیسی، روی شَبات بُ و کارکردن غدقن بُ، هِچ کدوم از دوستونِ عیسی نشُنتونا بِشِندَ سر قبرِش. ولی سحرگاه رووجِ بَدِش، چند نِفَر از جَنِگَل آمادَ بُبُدِندَ بِشِندَ سر قبر عیسی تا جَسَدِش معطر و خوشبو کِرِندَ.

قبلِ نِ کُ جَنِگَل ب نینِ بِرَسِندَ، ایی زِمین لَرزه خیلی شدیدی کُنار قبر عیسی بَمَ. فرشته ای از آسمون بَمَ تَ و سنگِ قَبرِش کُنارِش بُبُقات و بَشغَلتَنا و دیم نُ سِنگَ هاچَشت. نُ فِرِشتَ مِثلِ برقِ آسمون شَدِرَخشید. نگهبانون وقتی نُشُن بِدی نَندِقَر بِتَرسادِندَ کُ عینِ مَردَ دَر کَتِندَ دیم زِمین.

وقتی کُ جَنِگَل ب قبر بِرَسادِندَ فرشتَ بَشوات: «نِتَرسیَ! عیسی اَندِ نَهَ. نُ همونجوری کُ وعدَ شادادِ بُ از مَردِگَل پا بُ. رو قبرَ اسِّوا کِریَ و بِینیَ.» جَنِگَل روو قبر اسِّواشون کَ و یاقایی کُ جَسَدِ عیسی نینِ بُ را بَشُندی ولی جَسَدِش نُبُ.

نُوقتی فرشتَ ب جَنِگَلِش بُوات: «بِشیَ و ب شاگردونِش بُواجیَ کُ عیسی از مَردِگَل پا بُ و قَبلِ شُمَ ب جَلیل کیمی شو.»

جَنِگَل همینطَوری کُ خوشحال و شِگِفت زَدَ بُدِندَ، بُشتِندَ طِرَفِ شاگردون تا خِبَرِ خوش ب نُمین هادِندَ.

در حالی کُ جَنِگَل اَوَشتِندَ تا خبر خوشحالی ب شاگردن هادِندَ، ناگهون عیسی جِلِی نمین ظاهر گِردا و نُمین جِلِی عیسی سَجدَشون کَ. عیسی ب نُمینِش بُوات: «نِتَرسیَ! بِشیَ و ب شاگردونِ مَ بُواجیَ ب جَلیل بِشِندَ و مَ نینِ دِ بَینِندَ.»