۴۲- واگِردادَنِ عیسی ب آسمون

رویی کُ خدا عیسی را از مَردِگَل پاش کَ، دو نِفَر از شاگِردونِش کُ اَشُدِندَ ب شهرون نزدیکِ نینِ، درباره نُ چی کُ عیسی را اتفاقِش اُفتادِ بُ دَم شُ اَدا. نُمین امیدِشون دَ عیسی همون مسیح موعود بِ، ولی نُ کُشتَ بُبُد‌ بُ. ولی هَ جَنِگَل اَواجِندَ کُ نِ جیدَ ببُدِ بُ. ولی شاگردون نَشُنزونا چیچیش قِبیل کِرِندَ.

عیسی ب شاگِردونِش نزدیک آبُ ولی نُمین عیساش نَشُنشناخت. عیسی از نمین بَشپُرسا در باره چیچی صحبت اَکِرِندَ. ب عیسی بَشُنوات کُ صحبتونِشون در باره اتفاقونیَ کُ تازگی عیسی را رخ شادادَ. نُمین فِکر شُ اَکَ عیسی غریبه ای هَ کَ از اتفاقون اورشلیم بی خِبَرَ.

بَدِش عیسی نُمین را توضیح شادا، کُ کِلام خدا در بارَ مسیح چیچیش بُواتَ. خیلی وقت پیش پیامبرون بَشُنواتِ بُ کُ شریرون مسیحِش شِکنجَ شُ اَدا و نُش بَکُشِندَ، ولی نُ روجِ سوم زِندَ کیمی گِردا.

وقتی نُ دو مِردَ ب مقصد بِرَسادِندَ، شِیو گِردادِ بُ. نُمین از عیسی دعوتشون کَ کُ شِیو پَلی نُمین بِندَ، نُ جی هادِ نُمین داخلِ کییَ بُشُ. وقتی سَرِ سُفرَ شام هاچَشتِندَ، عیسی نون شارگیَت و شکرگذاریش کَ و پارَش کَ. سریع چیمونِشون داغ نیا و جَلی نُش بَشُنشناخت. ولی عیسی همون لَحظَ سریع از جِلِی چِیمونِ نمین غیب گِردا.

نُ دو نِفَر ب هُمِشون بوات: «نُ عیسی بُ، نِ خاطر را کُ وقتی کُ چیگَلِ کُتابِ مقدس را شَوات، دل رو هَمَ شَتَپا.» بَدِش جَلی ب اورشلیم واگردادِندَ، وقتی کُ بِرَسادِندَ ب شاگِردون بَشُنوات: «عیسی جیدَ هَ! هَمَ نُ بَمُندیً.»

همون موقَع کُ هادِ هُم دَم شُ ا‌دا، عیسی بینِ نُمین ظاهر گِردا و بَشوات: «سلامتی دیم شما باد!» شاگردون فِکر شُ اَکَ کُ روح اَینِندَ، ولی عیسی بَشوات: «چرا اَتَرسیَ! شک داریَ کُ مَ عیسی هُم؟ ب دست و پایِ مَ اِسِّوا کِریَ، ارواح شبیه مَ دست و پا و جسم نُدارِندَ.» و نِ خاطر را کُ ب نُمین نُشون هادِ روح نَهَ، از نُمین درخواستِش کَ ایی چی بِ نُ هادِندَ تا بخوره. نُمین تکه ای ماهی ب نُشون دا و نُ بَشخَ.

عیسی به نمینِش بُوات: «مَ ب شُمَ بَموات کُ هر چی کُ روو کِلامِ خدا درباره مَ بَشواتَ، اِیگا واقع گِردِ.» نُوقتی عیسی ب نمین کمکِش کَ تا کُلام خدا وِکتَر درک کِرِندَ.نُ بَشوات: «از دوران دیر، رو کُتابونِ انبیا بَشنِوِشتِ بُ کُ مسیح موعود ایگا رنج و درد زیادی بِکِشِ و بِمیرِ و روجِ سوم از مَردِگَل پابِ.»

انبیا همچین بَشُن نِوِشتَ کُ شاگردون مَ کِلامِ خدا اعلام کیمی کَردِندَ و ب پاکجَ اواجِندَ کُ اِیگا توبَ کِرِندَ. هر کین کُ توبَ کِرِ، خدا گناهونِش اَمُرزِ. شاگردون مَ اعلام نِ پَیام از اورشلیم آغازِشون کَ و بَدِش ب میونِ قَومون و پاکِ یاقا اَشِندَ. شُمَ شاهدِ سخنون و کارونُ و پاکِ چیگَلی کیم بُدیَ کُ مَرا اتفاقِش افتادَ.»

عیسی ب مدت چهل روو از پابُدَن و جیدَ بُبُدَن از مَردِگَل، چندین قَر خوش ب شاگِردونِش نُشون شادا. حتی یَقَر نُ خوش ب ویشتر از ۵۰۰ نفر نُشون شادا. نُ ب رَوِشونِ متفاوتی به شاگِردونِش نشون شادا کُ جیدَ هَ و ب نُمین دَرباره پادشاهی خدا تعلیم شادا.

عیسی ب شاگردون بَشوات: «خدا پاکِ اختیار زِمین و آسمون را ب مَ شادادَ. بنابراین بِشیَ و پاکِ قومون شاگِردِ مَ کِریَ و نُمین را به نام بُبا و پیر و روح القدس تعمید دییَ و ب نُمینِ یاد هادیَ کُ چِطَوری دستورونی کُ ب شُمَم دا اطاعت کِرِندَ. یاد دارِ بیَ کُ مَ هَمیشَ هادِ شُمَ کیم بُ.»

چهل رو بَدِ نِ کُ عیسی از مَردِگَل پابُدِ بُ ب شاگردونِش نِزِینی بَشوات: «در اورشلیم واشتیَ تا بُبایِ مَ هادِ فِرستادَنِ روح القدس، ب شُمَ قدرت هادِ.» بَدِ نُ عیسی در مقابل چِیمونِ نُمین بُشُ بالا ب طِرَفِ آسمون و روو اَووری د ناپدید گِردا. عیسی رو دَستِ راشتِ خدا هاچَشت تا دیم پاکِ چی حکومت کِرِ.