۴۷- پولس و سیلاس روو فیلیپی

سولس وقتی کُ پاکِ یاقای امپراطوری روم سِفَر شَکَ، تصمیمِش گیَت کُ از اسمِ رومی خوش کُ پولوس بُ استفادَ کِرِ. رویی، پولس و رِفیقِش سیلاس ب شهر فیلیپی بُشتِندَ تا خبر خیبِ عیسی را اعلام کرِندَ. نُمین ب کُنا رووخونه ای کُ بیرونِ شهر بُ بُشتِندَ و مردم نینِ دِ جمع اَبُدِندَ تا دعا کِرِندَ. نینِ نُمین جَنی ب اسمِ لیدیه را بَشُندی کُ ایی تاجر بُ. نُ خداش دوستِش دَ و شَپَرَستا.

خدا لیدیاش قادِرِش بُسات تا ب عیسی ایمان باره. پولس و سیلاس نُش هادِ خانوادَش تعمیدِشون دا. بَدِش نُ، پولس و سیلاس را دعوتِشون کَ تا رو کیَش بُمونِنِدَ و نُمین جی قِبیلِشون کَ.

پولس و سیلاس یاقایی کُ یهودیون دعا را اَشُدِندَ مردم را ملاقات شُ اَکَ. نینِ د ایی کَنیزی بُ کُ روحِش پاک نُبُ و پاکِش رَدِّ نِمین اَتِّمَ. نُ ب کمک‌نِ روحِ پَلید، آینده مرون پیشگویی شَکَ و نِ طَریق را ب عنوان ایی ادم غیب گو سود خیلی زیادی نِصیبِ اربابونِش شَکَ.

نُ کنیز وقتی ک نُمین اَشُدِندَ فریاد شَکِشا: «نِ مردگَل خدمتگزارونِ خدا هِندَ. نُمین راه نُجات ب شُمَ نشون اَدِندَ!» نُ روگَلِ زیادی نِزِینی شَکَ تا صبر پولس سَر بَمَ اَی.

ایی رویی کُ نُ پیرِجَ داد شَکَ پولس ب نُ اِسِّواش کَ ب روحِ ناپاکِش بوات: «ب اسمِ عیسی از روو نِ دُتَ بورَ بَر.» روح ناپاک جلی نُش رِهاش کَ.

وقتی کُ اربابون کَنیز بَشُندی کُ چ اتفاقیش افتادَ خیلی ناراحت بُبُدندَ. ن مَعنی شَدا کُ ای ب اربابونِ نِ دُتَ پیلِشون نَدا تا پیشگویی کِرِ، چون کُ بَشُنفَما د بُ نُ دُتَ بِدونِ نُ روحِ پَلید اَی نَشَتونا پیشگویی کِرِ.

نِزینی بُ بُ کُ اربابونِش، پولس و سیلاس بَشُنبَ پَلی مقامات رومی. نُمین پولس و سیلاس کُتَکِشون کار بُقات و روانِ زندانِشون کَ.

نُمین پولس و سیلاسِشون ب قِسمتی از زندان کُ نِگهبانونِ ویشتریشون دَ دَرِشون خوست. نمین پای نُمینِش هادِ تِکِ چوییِ گُردی دَرِشون بَست. هادِ نِ وضع نُمین نِصفِ شِی شِعر و سرود در ستایش خدا اَشُنخوند.

یَقَرطِ، زِمین لرزه شِدیدی بَمَ و پاکِ بَرونِ زندان داغِش نیا و پاکِ زنجیرونِ زندانیون فروش ریت.

زندانبان پا بُ و بَشدی کُ پاکِ بَرِ زِندان داغِش نیادَ و خيالِش کَ کُ زندانیون فرارِشون بِکَردَ و نُ از ترسِ مجازاتِ مرگِ مقامونِ رومی کُ نُش بُکُشِندَ، تصمیمِش گیَت کُ خوش بُکُشِ. ولی، پولس بَش دی جَلی و دادِش کار بُقات: «ب خود صِدَمَ کارنُبُقا! هَمَ پاکجَ اَندِهُمَ.»

زندانبان خیلی ترسون و لرزون بَمَ پَلی پولس و بَشپُرسا: «چُ کُرُم تا نِجات پِیدا کُرُم؟» پولس پاسخ شادا: «به عیسی خداوند، ایمان بارَ. بَدِش خدا تو و خانوادَت نِجات کیمی دا.» نُوَقتی زندانبان پولس و سیلاسِشون ب کیِ خوش بَشبَ و زَخمونِشون بَش شُست. پولس خِبَرِ خوشِ عیسی را پاکِ نُمینی کُ رو کیَ بُدِندَ موعِظَش کَ.

نُوقتی زندانبان و پاک خانوادَش به عیسی ایمانشون باهارد و پولس و سیلاس پاکِ نُمینِشون تعمیدِشون دا. نُوقتی زندانبان به پولس و سیلاس غِذاشون دا و پاکجَشون هادِ هُم شادیشون کَ.

روجِ بَعد رهبرونِ نینِ پولس و سیلاسِشون از زندان آزادِشون کَ و ب نُمینشون بُوات شهر تَرک کِرِندَ. پولس و سیلاس ب دیدنِ لیدیه و بَعضی از دوستونِشون بُشتِندَ و بَدِش شهرشون تَرکِشون کَ. خِبَرِ خوش در بارِ عیسی گسترشِش پیدا شَکَ و کلیسا جی رشد شَکَ.

پولس و بِقیَ رهبرونِ مسیحی به شهرون زیادی سَفَر شُ اَکَ. نُمین ب موعظَشون و تعلیم درباره خِبَرِ خوش عیسی اَشُنپَرداخت. نُمین همچنین نامِگَلِ زیادی بَشُن نِوِشت تا ایماندارون را روو کلیسا گَل تعلیم دِندَ و تشویق کِرِندَ. بَضی از نِ نامِگَل تبدیل گِردا به کُتابونی از کُتابونِ مقدس.