۹- خدا موسی ش واج اَکِرِ

بعد نِ کُ یوسف بِمَرد پاکِ فامیلونِش مصر دِ بِمَندِندَ. نُمین و وَچِ گَلِشون خیلی سال را نینِ دِ زندگیشون بِکَ و وَچِ دار بُبُدِ ندَ. مصریون نُمین اسرائیلی واج شُ اَکَ.

بعد از صد ها سال، جمعیت اسرائیلیون خیلی زیاد بُبُدِ بُ. مصریون اَی یوسف و کمکونِش ویرِشون نُبُ. نُمین از اسراییلیون اَی شُ اَتَرسا چون تعداشون خیلی زیاد بُبُدِ بُ. نِزِینی بُبُ کُ فرعونی کُ مصر د حکومت شَکَ، دستور شادا تا اسرائیلیون برده مصریون بِبِندَ.

مصریون، اسراییلون را وادارشون کَ تا شهرها و حتی کییِ های خیلی زیادی بُساجِندَ. کارونِ سخت، زندگی ب کام نُمین تَلخِش کَرده بُ، ولی خدا نُمینِش برکت شادا و وَچِگَلِ بیشتری بَشُ آرد.

فرعون بَشدی کُ اسرائیلیون وَچِگَلِ زیادی عتّارِندَ. به قوم خوش دستور شادا کُ پاکِ وَچِ پیرِگَلِ نُمین رود نیل دیرخوسِندَ و بَشُن کُشِندَ.

تا نِ کُ اِیی جَنِ سرائیلی وِچِ پیری دنیاش باهارد. نُ و شیش تا زمانی کُ شُ اَتونا، نُش مخفیشون کَ.

وقتی کُ بُبا و ننه وَچَ، اَی نَشُن تونِس وَچَ مخفی کِرِندَ، نِ خاطر را کُ وَچَ نُکُشِندَ، نُماش دیم سبدی میون نیزارونِ کُنار رود نیل زِمینشون نا. وَلی دُدا گُردتَرِش دیر دِ اِسسِّوا شَکَ تا بِینِ چ اتفاقی نُما را وجود اَتِّ.

دُتِ فرعون سَبدِش اِسسِّواش بِکَ و داخلش بِدی. وقتی وَچَش بدی، نُماش ب عنوان پیرِش قِبیلِش کَ. نُ ای جَنِ اسراییلیش استخدام کَ تا وَچ‍ش شیر آدِ. غافل از نِ کُ نُ جَنِ نِنَ خودِ وَچَ هَ. وقتی کُ نِنَ وَچَش دِ شیر بِگیَ، نُش نرد دُتِ فرعون واگِردَنا. نُ اسم وَچَش موسی ناد.

وقتی کُ موسی گُرد بُبُ، ای مصریش بِدی کُ بَردِگَلِ اسرائیلی را کُتک کار اَبُقِ. موسی پاکِ تلاشش بِکَ تا دِدَیِ اسرائیلی خوش نجات هادِ.

موسی هادِ نِ فِکر کُ آدِمی نَشَینِ، نُ مصریش بُکُشت و جِسَدِش مخفیش کَ. ولی شخصی نِ کارِش بِدی.

فرعون نِ کارِ موسی دِ باخِبَر بُبُ و سعیِش کَ موسی ش بَشکُشِ. ولی موسی از مصر به صحرا فِرارِش کَ و سربازان فرعون نَشُن تونا نُماش نینِ د پیداش کرِندَ.

موسی این بیابونی دور از مصر چوپانی شَکَ. نُ هادِ جَنی مالِ نُ سرزمین د ازدواجش کُ و صاحب دو وَچَ بُبُ.

ایی رو، وقتی کُ موسی هادِرِ گوسفندونه باخسورَش بُ، بوته ایش بدی کُ شُعله وَر بُ ولی آتیشش نِدَ و نَسوت. بُشُ پَلیش تا علتش بِفَهمه. وقتی کُ ب بوتِ شعله وَر نزدیک آبُ، خدا میونِ بوتِ نِداش سَر دا: «کفشونِت پاد دِ بَر آرَ، چون کُ یاقایی کُ واشتادِ مُقَدسَ.»

بعدش خدا بَشوات: «مَ رنج و بدبختیِ قوم هون این مصر د بَم دیدَ. مَ تُ پَلی فرعون اَکینُم تا قوم مَ از بردگی بَرآرِ. مَ کَنعان نُمین اَدُم، سرزمینی کُ وَعدَش ب ابراهیم، اسحاق و یعقوبِم داده بُ.»

موسی بَشوات: اِگر قوم بَشُنپُرسا کُ کِ مَش بِکینادَ، نُمین چی چی بُواجُم؟ خدا بَشوات:«هُم نُ کُ هُم. ب نُمین بُوا «هُم» مَش پَلی شُمَ بَشکینادَ. بَعدِش جی نُمین بُوا کُ مَ یَهُوَه خدای بُباگَلِدُن ابراهیم، اسحاق و یعقوبُم. اسم مَ تا اَبَد هَمینَ.»

موسی نَشَگا پَلی فرعون بِشِ، چون کُ شَتَرسا خیب دَم نِدِ. نِزِینی بُبُ کُ خدا دِدَ موسی، هارون را بَشکینا تا نُماش کُمک کِرِ.