29. कृतघ्न चाकरानी वात

एक दन, पेत्रशा ये येशुनी विचारू, “प्रभुजी कध भी मारो भाई मारावीरुद्ध्द अपराध करत तध म हे केतरी बार करत तर? सत्तर डाव करनू मिये सात डाव करू पाहिजे।” हा ना परती येशु आम बोलनु शू की आपये नेहमी माफ करू पाहिजे तध येशु ये एक वात बोलो।

येशु बोल्यो, “देवनो राज्य एक राजा सार खू छ हिन् आपना चकर कनती हिसोब लेनू आम वाटत। हिनू एक चक आड़ी 2,00,000 ना कर्ज जो।”

आ चाकर कर्ज जो फेडी कोनी सख तो राजो बोल्यो की, “आ आदमी ती कर्ज जो फेडनु कोनी होय तो हिना पूरा परिवारन नवकर बनाइन आणि हिना पूरा परिवारन रोचीन शनि हिनो कर्ज जो फेडिले।”

“यों वाघरी राजाना गोडाना पग पडीन बोलू, कर मारा पर भरोसो कर आणि काही टाइम द.म. तारो सबन कर्ज जो फेडा दीस। राजाना वाघरी पर दया आई आणि ही नो सबन कर्जू सोडी दिदु आणि हिन् जावा दिदु।”

“हा कथा वो बाघरी बाहेर गयु आणि हिन् हिनो सोपती मोल्यो आणि बोल्यु की तू हे मारा पैसा शे दीदा कोणी चार महीन्या ही कड तून मिये पैसा दीदा था। नी तर यो वाघरी ये हिना सोपती नू कपडू धरी लिधु आणि बोल्यु हा क्याना हा क्या मारा पैसा वापस कर।”

“तर हिनो सोपती ये घुटन्या टेकी लीधा आणि बोल्यु की मन थोड़ो टाइम द आणि मारा पर दया कर आणि म तारा पैसा वापस करिस पण। यो हिना बादम हिये हिना सोपतीन वाघरीन बोल्या पूरा पैसा फेळया परनत जेल म खाली दिदो।”

“तध हिना फेड्ना सोपतीन घनू खराब वाटू अन हिये जो घड्यु नो हिना मालक न एक राजा कन लिजाइन सबन बोल्यु।”

“राजा ये वो वाघरी न बोलायु आणि बोल्यु आरे ख़राब आदमी तू मारा कन पग पड्यो त मीये तुन सोडी दिदो तू हे पण तारा सोपतीन कदर कर करनू शु। राजा न धन नो राग आयो आणि जो हीनौ कर्ज जो सोडी दिदो थो। यो कर्ज केल्या परत हिना जेलम घाली दिदो।”

तध येशु बोल्यो, “जर तुम्ह प्रत्येक व्यक्ती आपण भाई मन ती माफ़ नहीं करू त मारो स्वर्ग मयनो बा हिनावानी तुमन करसले।”