31. येशु पानिपर चालत

तध लोकुन घर पोचाइन देऊ कव्या तध, येशु ये हिना शिष्यन जहाज पर बेसाडीन हिकड़ना किनारा पर जावान बोलयू। सबस लोक चली जाया नंतर येशु डोंगा पर प्रार्थना करान गयो। येशु हा एकलोच थो रातनों घना टाइन लगे प्रार्थना करतो रधो।

तद परंत हिना शिष्य जहाज लिजाऊ कव्या पण घनी रात हुई गई तरीबी यो समुद्र ना वचम पोचा था, घना कठि थी वो जहाज न खेचू कव्या कारण की जोरती हवा चालू थी हिना विरुद्ध बाजूती।

तध येशु प्रार्थना करीन हिना शिष्य क आऊ कव्यो वो समुद्र ना पाणी पर चालीन जहाज आडी आउककरों।

येशु न देखील हिना शिष्य घना घबराई गया कारण कि हिवन वाटू कोणता तरी भूत न देख कर येशु न माहीत शु की यो घबरा ईवया हीवना पयतो यो हिवन बालो, “डर नको म छू।’’

तध पेत्रस येशुन बोलो, “प्रभुजी जर तू छ तो फेरी मन भी पाणी पर चालानों आज्ञा द।’’ येशु पत्र बोल्यू आव।’’

आदमी पेत्र जहाज मती उतरीन येशु आड़ी चालवान लागू फेरी थोडू आंतर चाल्या नंतर हिये हिनी नजर येशु आडती हाटाई डाली आणि यो लटकी गयो आणि हवा आड़ी देखान लागो।

तध पेत्रसन डर लागो आणि यो पाणी म डुबान लागो, यो मोठा आवाज म चिकरो, “प्रभु म बचाव।’’ येशु पटकन हिना पोची गयो आणि हिन धरी लीदो फेरीओ पेत्रस नऊ बोंल्यो, “आरे बीना विश्वासी वाघरी तु हे डर शे धरो?’’

जध येशु आणि पेत्रस जहाज म चढ़या तध पटकनच हवा थामी गीई आणि पाणी शांत हुई गयो। यो देखिन शिष्य न नवल वाटी यो येशूना पग पडीन बोल्या, “तू खरुच परमेश्वर न लड़कु छ।’’