35. इच़ा दयालु बाज़ु कथा
इच़ा ध्याड़ा, यीशुज़ी दु मास्स मीतिंग शिक्षा रन्ड्रि लेकि तोई आंऊ दोरे दोबि रेड्रिम थल्ज़ि ठ्रोक्कन शुचि तोईरे। दि मीरे कर लेप्च़ाड़रे ए आई उई दु मीरे तोईरे आच़ि मूसाऊ नियम कानूनो पालन लेईमि कोशिश मलत्तेर।
मिना धार्मिक प्रधानच़ि खंणिरेकि यीशुज़ि दि मितांग इच़ा साथिऊ ट्रो गप्पा लज़ि लेकि तोई। दिऊ थल्ज़ि दोच़ि एनतु बिचांग गप्पा लेई च़ुक्तिरे कि दोई गलत लज़ि लेकि तोई। यीशुज़ि दोतिंग गप्पा लेई थदि, दियु थल्ज़ि यीशुज़ि दोतिंग दि कथा शदि।
“इच़ा मी तोई अतु जुट यो तोई। क्वाचि यो ज़ि एनो बा रांग कुड़ि, “हे बा, गे एन्थेगे ग्यु हिस्सा जुंगा” दाङ बा ज़ि एनो जुल्ला यो कुतु बिचांग एनो जागा फाए केरि।”
“युरने कोचि यो एनो बत्तेधिर ठ्रोक्कन लज़ा उई देशो आखा अच़ा इलि दाङ पापी जीवन शिंग्विम थल्ज़ि एनो बत्ते ढबा बर्बाद ले केरि।”
“दिऊ थल, आंर क्वाचि यो तोई दु देशांग इच़ा बेद अन्जि अकाल अति, दाङ दोऊ कचरिंग बगत च़ुमज़िम थल्ज़ि ढबा मतोई। दिऊ थल्ज़ि दोबि चि काम्म खोक्सते दु सूअरतिंग रुआक्च़िमि कम्म तोई। दु दुछो योंञि ए दुखी तोई कि दोई सूअरतु बागत ज़ेईमि तरे।”
“थल्ल मुकरिंग, दु क्वाचि यो ज़ि एनारांग कुड़ि, “गे चि लज़ि लेकि तोतोग? ग्यु बा ज़ु बत्ते सेवकतु कचरिंग ज़ेईरिंग बत्तेधिर तो, तां ल गे देरतिग योंञि सी लेकि तोतोग। गे घ्यांञो बा ज़ु कचरिंग यच़ा योग दाङ घ्याञों बाऊ नौकर बनेक्पिम थल्ज़ि शबस लोगा।”
“दाङ दु क्वाचि योज़ि यच़ा एनो बाऊ चुंखा इबि च़ुक्ति। अत दु ओई ए तोई, दोऊ बा ज़ि दोबि खणीं दाङ दोबि दोऊ टोख्टे दा अति। दु ज़रका रन्जा एनो यो ज़ु कचरिंग इन्जा दांग दोबि ग्वाग रैं दा लरि।”
“दु योज़ि कुड़ि, “हे बा, गे परमेश्वर ए कनु खिलाफ पाप लत्ताग। गै कनु यो कुचिम जोगे मतोग।’”
“पर बा ज़ि एनो इच़ा नौकररांग कुड़ि, ‘युरना इन्जे बबे रुठे खांम्म हन्जे ग्यु योबि लेच़ि लोऊ! दोऊ ब्रेम्ज़ारिंग गुईथबए दोऊ कोन्ज़ातिंग मेश लगातुईं। दाङ बत्ते बे रुठे रेन्ज़ा सदुईं छेबि हेन्ज़ि ज़ोईं ए योन्द्रा लोईं, छेई कुचे ग्यु यो सिए इन्दे, पर द दु शिंञि तो! दु यन्जे इन्दे, पर एन्थेग हेन्ज़ि दोबि खोख्शे केतईं!’”
“दिऊ थल्ज़ि मीचि योन्द्रा लज़ि च़ुक्तिरे। फोआर झाड़ो थल, मोढ़े यो लिङरिंग्ज़ि कम्म लज़ा चुंखा अति। दोई गीत ए गारफिमि चाला थश्तु दाङ दु हैरान शुचे इलि कि दि चि शुबि लेकि तो।”
“अपेल मोढ़े यो बि पता लेका कि दोच़ि दिऊ थल्ज़ि योन्द्रा लज़ि लेकि तोतोर छेई कुचे दोऊ न्वां चुंङ पिचि तोई, दोबि मास्स रोष अति दाङ दु तोंखा ए मेजा। दोऊ बा ज़ि धाक्ते आन्जे दोबि एनतांग साथे योन्द्रा लज़िम थल्ज़ि शबस लत्तो, पर दोई मना ले केरि।”
“दु मोढ़े यो ज़ि एनो बा रांग कुड़ि, ‘दि बत्ते वर्षरिंग गे कनु थल्ज़ि इमानदारी रांग काम्म लताग! अपेल ल कनु गप्पा मटालेक्तेग, पर केई गिबि ग्यु साथि तांग साथे योन्द्रा लेईमि थल्ज़ि इच़ा क्वाचि त्रेईं ल मरेइना। कनु दि क्वाचि यो ज़ि कनु बत्ते ढबा पापो कम्म लज़िरिंग जांणे च़रचे केरि। द दु यच़ा वापस अन्जा सेत केई दोऊ थल्ज़ि बत्ते बे रुठे रेन्ज़ाबि सचे केरिन!’”
“बा ज़ि जवाब रन्दु, ‘हे ग्यु यो क हमेशा गैरांग साथे तोतोन, आई चि धिर ग्यु तो दु बत्ते कनु शु। पर हेन्दु दि योन्द्रा लज़ि ठीक शु छेई कुचे कनु नुवां सिए इन्दे, दु एन्थेग शिंञि तो। दु योंशा इन्जि तोई, पर द हेन्ज़ि दोबि खोक्शे केतईं!’”
लूका अध्याय 15:11-32 बाइबलो इच़ा कथा
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।