30. यीशु पाँच हजार लोकमानला भोजन करावते

यीशु न आपलो प्रेरित ला प्रचार करबसाठी अन् लोकमान ला शिक्षा देबसाठी लगीत सा अलग-अलग गाव मा पठाईस, जब वय वामा आया जमा यीशु होतो, त उन्होन ओला सांगीस कि कि उन्होन काय करीस होतीस. तब यीशु न उनला झील को दुसरी कुद्या उनको संग एक शांत जागा बऱ्या जायकेन कही वेळ आराम करबसाठी आमंत्रित करीस. आखिर वय एक नाव बऱ्या चढ गया अन् झील कि दुसरी कुद्या चली गया.

पण वामा लगीतसा अस्या लोकमान होता, जिन्होन यीशु अन् चेला ला नाव मा जातांना देखीस होतीस. वय लोकमान उनको सामने झील को दुसरी कुद्या जाबसाठी झील को किनार-किनारलक गया. आखिर जब यीशु अन् चेला पहुच्या त लोकमान को एक मोठो समूह उनकी प्रतीक्षा करतांना वामा सांग पहिले पासलक होता.

वा भीड मा बाई अन् पोऱ्या की गिनती को बिना 5000 पेक्षा जास्त माणूस होता. यीशु न वय लोकमान बऱ्या लगीत तरस खाईस. यीशु साठी वय लोकमान बिना चरवाह की भेड सारखा होता. योकोसाठी ओन उनला शिक्षा देईस अन् उनको बिचमा जो लोकमान बिमार होता उनला चंगो करीस.

दिवस को आखरी मा, चेला न यीशु ला बलीस, “आब वेळ भय गयो हा अन् आसपास मा कोनतोच नगर नही हा. ये लोकमानला विदा कर ताकी वय जायकेन खाबसाठी काही लेयलेन.”

पण यीशु न चेला ला बलीस, “तुम्ही उनला खाबसाठी काही देय देओ.” उन्होन जवाब देईस, “आपण असे कसे कर सकतन? आपलो जवळ फक्त पांच रोटी अन् दुय लायनी मछली हा.”

यीशु न आपलो चेला ला बलीस की वय भीड को लोकमानला घास बऱ्या पन्नास-पन्नास को समूह मा बसबला सांग.

तब यीशु न पांच रोटी अन् दुय मछली ला लेयकेन स्वर्ग कुद्या देखीस अन् वो भोजन साठी परमेश्वर ला धन्यवाद करीस.

मंग यीशु न रोटी अन् मछली ला टुकडा मा तोडीस. ओन लोकमानला देबसाठी आपलो चेला ला वय टुकडा देय देईस. चेला वो भोजन ला बाटत होता अन् वो कबकच खतम नही भयो. वय सर्व लोकमान खायकेन तृप्त भय गया.

ओको बादमा, चेला न वो भोजनला एकमा करीस जेला खाईस नही होतीस अन् वो बारा टोपली ला भरबसाठी पर्याप्त होतो. वो सर्वो भोजन, वो पांच रोटी अन् दुय मछली लक आयो होतो.