32. यीशु दुष्टात्मा लक ग्रस्त माणूस ला अन् एक बीमार स्त्री ला चंगो करते

यीशु अन् ओका चेला आपलो नाव लक वो क्षेत्र मा गया, जामा गिरासेनी लोक रहत होता. वय ओन क्षेत्र मा पहुचकेन्या नाव लक उतर गया.

वामा एक माणूस होतो, जो दृष्टात्मा न ग्रस्त होतो.

यो माणूस एवढो बलशाली होतो की, कोनी पण ओला नियंत्रित नई कर सकत होतो. लगीत वेळा लोकमानन ओका हात अन् पाय जंजीरो न पण बांधीस, पण वो उनला तोड टाकत होतो.

वो माणूस ओन क्षेत्र मा कबर मा रहत होतो. यो माणूस पूर्णो दिवस पुरी रात्र चिल्लावत होतो, वो कपडा नई घालत होतो अन् नेहमी खुदला पत्थर न घायल करत होतो.

ओ माणूस धायकेन्या यीशु जवळ आयो अन् ओको सामन्या घुटना टेक देईस, तब यीशु न ओन माणूस को अंदर की दृष्टात्मा संग गोष्ट करीस अन् बलीस “येन माणूस लक भायर निकरकेन्या आव.”

वा दृष्टात्मा उंचो आवाज न चिल्लाईस, “हे यीशु, परम प्रधान परमेश्वर को पुत्र, तोला मोरोपासल काय काम? कृपा करकेन्या मला नको सताऊ.” तब यीशु न वो दृष्टात्मा ला विचारिस, “तोरो नाव काय हा?” ओन उत्तर देईस, मोरो नाव सेना हा, कारन आम्ही लगीत हा, (रोमी सेना मा लगीत हजार सैनिको को एक समूह “सेना” होत होती.

वय दृष्टात्मा न यीशु ला बिनती करीस, “कृपा करकेन्या आम्हला येन क्षेत्र लक भायर नको पठाऊ.” वामा जवळ को पहाड बऱ्या सुअरो को एक झुंड चरत होतो, यकोसाठी वय दृष्टात्माओ न यीशु ला बिनती करीस, “कृपा करकेन्या आम्हला वय सुअरो मा पठाय दे.” यीशु न बलीस, “ठीक हा, ओकोमा चली जाओ.”

आखिर वय दृष्टात्माए वो माणूस लक निकरकेन्या ओन सुअरो मा प्रवेश कर गई. वय सुअर धायकेन्या एक खडो टीले बऱ्यालक झील मा कुद गया अन् डूब मऱ्या. ओन झुंड मा लगभग 2000 सुअर होता.

वामा ओन सुअरोकी देखभाल करने वाला लोक होता. जो काई भयो होतो, जब उन्होन देखीस त वय नगर मा भाग गया. यीशु न जो करीस होती, वामा उन्होन सर्वा ला सांगीस. ओन नगर का लोक निकर आया अन् वो माणुसला देखीस जेकोमा दृष्टात्मा होती. वो शांती न कपडा घालकेन्या अन् एक सामान्य माणूस को सारखो व्यवहार करत बश्यो होतो.

वय लोक लगीत डऱ्या हुव्या होता अन् उन्होन यीशु ला चली जाबसाठी बलीस. आखिर यीशु नाव बऱ्या चढ गयो. वो माणूस जेकोमा दृष्टात्माए होती ओन यीशु को संग जाबकी बिनती करीस.

पण यीशु न ओला बलीस, “नई. मी चाहत हाऊन की तू घर जायकेन्या सर्वा ला सांगस की परमेश्वर न तोरो साठी काय करीस हा, उनला सांग की कश्यो परमेश्वर न तोरो बऱ्या दया करीस होती.

यकोसाठी वो माणूस चली गयो अन् सर्वा ला येन बारा मा सांगिस, जो यीशु न ओको साठी करीस होती. ओको कहानीला आयकेन वालो हर एक जन चकित भया होतो.

यीशु झील को दुसरो कुद्या लौटकेन्या आयो. ओको वामा पहुचबको बाद, एक मोठी गर्दी ओको आजुबाजू जमा भयी अन् ओला दबाय लागी. वा भीड मा एक स्त्री होती, जो बारा साल लक रक्त बहबोको समस्या न पिडीत होती. ओन आपलो सर्वो धन चीकीत्सको ला देय देईस होती, ताकी वय ओला ठीक कर सकन, पण ओको रोग अजून पण बिगड गयो होतो.

ओन आयकीस होती की यीशु न कई बिमार लोकमानला ठिक करीस होती. अन् ओन विचार करीस, मी निश्चित हाऊन की जर मी फक्त यीशु का वस्त हि ला छु लून त मी पण ठीक होय जाऊन.” यकोसाठी वा यीशु को मंग लक आयी अन् ओको वस्त्र ला हात लगाय लेईस. जश्यो ही ओन ओला हात लगाईस, रक्त को बहना बंद भय गयो.

तुरंत ही यीशु न जान लेईस की ओकोमातलक सामर्थ्य निकर हा, यकोसाठी ओन मंग मूडकेन्या विचारिस, “मला कोन हात लगाईस?” चेलो न उत्तर देईस, “यामा एवढा सारा लोकमान तोरो चारो कुद्या गर्दी करीस हा अन् तोला ठेल रयन्या, त तुन कायला विचारेस की मला कोन हात लगाईस?”

वा स्त्री यीशु को सामन्या कापत होती अन् लगीत डरी हुई, आपलो घुटन्याबऱ्या बस गयी. तब ओन ओला सांग देईस की वान काय करीस हा अन् यो पण की वा ठीक भय गयी. यीशु न ओला बलीस, “तोरो विश्वास न तोला चंगो करीस हा. शांती न जा.”