۳۷- عیسا ایلعازَری زَندَه ماِکرِه

ای میرد کا دَبا کو ژو اِس ایلعازَر با. اُ وُ ژو دو خوآکی مَری مَه وُ مَرتا، عیسِه رَفیقی جُوْن درجُوْنی بِن. اییَه رو عیسِه بِشنوآ کو ایلعازَر مَریضَه. وَختی عیسِه اِن خَبِر بِشنوآ باتِش: «ان مَریضی بالا، مَنِمِرِه، بَلکِش هَمِنی بالا مَسین گِری وُ جِلالی خُدِه، بَقیُّنَه مَلیم مِبو «

عیسا با اِنی کو اونُن مِگِییِش، دو روئی دیگِری، هَمونجوئی کو دَبا، بِمُند. بَدی دو روئی عیسِه هُشتُن شاگِردُنَه بات: «بِن و رگِردین بَشین یَهودییَه.» اَمّا شاگِردُن بات: « اوستا، هَمَن چُند روئی قَبلی با کو یَهودییِه مَرتُمُن مِگییا تَه بَکُشَن!» عیسِه جوآب هادا: «هَما رَفیق ایلعازَر بُخُچی، مِگی بَشین ژو بیدار واکِرون.»

عیسِه شاگِردُن بات: «خُدایا، اَگِه اُ بُخُچی، پَس خُوْ مابو.» اون وَخت عیسِه بات: «ایلعازَر بِمِرچی. خوشالُن کو اونجو دِنِبییون، تا شِما بَزُنین مورَه ایِمُن اِوِرین.»

وَختی عیسا بِه شَری کو ایلعازَری اونجو زَند گی ماکیرد، بِرِسا، بِمِردییُنی ایلعازَری پی چار رو بوْی ربا مَرتا پیشوازی عیسِه ب شییَه وُ باتِش: «آقا جان، اَگِر اِنجو دِمِبه، مو بِرِه مَنِمِرد. اَمّا اَ ایمُن دارون، هَر چی کو تَه خُدِه پی گییابو، تَه مِدِه.»

عیسِه جوآب هادا: «اَ قیامِت و زَند گییون، هَر کین بِه مو ایمُن اِورِه، حَتّا اَگِه بَمِرِه، زَندَه مابو. هَر کین بِه مو ایمُن اِوِرِه، هِش وَخت مَنِمِرِه، تو مو هِکاتی قَبیل دار؟» مَرتِن جوآب هادا: «ها اوستا، اَ ایمُن دارون کو تو مَسیحِه وُ خُدِه پیرِه.»

بَد مَریِمَه عیسِه گَل بییِمییَه وُ ژو دَستَه پِه کِتَه وُ باتِش: «آقا جان، اَگِه اِنجو دِمبیه، مو بِرِه مَنِمِرد.» عیسِه اونُن پی واپِرسا: «کُجَه ژو چالَه کِرچیتُن؟» اونُن جوآب هادا: »د لَه ای قَبری، بیا وُ بِنی» اون وَخت عیسا بُرمَه کِت.

ایلعازَری قَبر، ای غار با کو ای مَسین سُنگ ژو جِلُوْئی لُوْئین واشبیشُن. وَختی عیسا مَقبِرِه گَل بِرسا، ژُنَه باتش: «سُنگ کِنار کوئین!.» اَمّا مَرتِن بات: «چار روئه کو بِمِرچی، اَلُن ژو لاشَه بوئی وِ چی.»

عیسِه جوآب هادا: «مِگَه نِواتَن اَگِه بِه مو ایمُن اِوِرین، خُدِه جِلال مِنین؟» خُلاصَه سُنگ کِنار کوآشُّن.

اون وَخت عیسِه آسِمُن نییا کِرد و باتِش: «بَبَه، تَه شُکر ماکِرون کو مو هِکاتی مِشنوآ. مِزُنون کو هَمیشَه مو هِکاتی گوش مادِه، اَمّا مَرتُمُن بالا کو اِنجو دَرَن، باتَن، تا ایمُن بییارَن کو تَه مووِسی کِرچی.» بَد جار بِتِش: «ایلعازَر، بیرینییا!»

ایلعازَر، هَمِطُوْ کو کَفُن ژو تُن دوپیچ نا با، قَبری پی بیرین ما. عیسِه اونُنَه بات: «ژو واکِرین تا بَزُنه رِه بَشو.» خِلی یَهودی کو اِن مُجِزَه بِدیشُن، عیسِه رَه ایمُن اِوِرشُن.

اَمّا یَهودییُن مَسینُن حَسودی هاکِرد. بَد ای جا جَمَه بّبِن کو نَخشَه بِنجَن و عیسِه وُ ایلعازَری بَکُشَن.