۴۰- عیسا مَصلوب بِبا

بَدی اِنی کو سَربازُن عیسِه مَخسِرَه کِرد، ژو بِبِرشُن کو مَصلوب کِرَن. اونُن ژو وادار کِرد تا هُشتُن صَلیبَه هُشتِرَه بیارِه.

سَربازُن عیسِه جائی بَبِرد کو ژو اِس جُلجُتا (یَنی کَلَّه طُوْویلَه) با، ژو دَستَه پِه دیمَه صَلیبین میخکوب کِرشُن. اَمّا عیسِه بات: «اِی بَبَه! اِن مَرتُمُن بَبَخش، چِرَه کو ژُن حالی مَ نِبو کو چِه مِکِرَن.» پیلاتسی دَستوری بالا، ژو ژُوْری سَری ای کِتیبَه واشُّن کو اون دیم نِوِشتَه با: «اِن پادیشائی یَهودییَه».

بَد عیسِه هَلُن بالا، سَربازُن قُرَّه بُوْوِند. با اِن کارین، پیشگوئیای کِتابی مُقَدِسی راست بیرینِما کو مایِه: «مو هَلِه هُشتُن مییُنَه تَقسیم کِرشُن و مو قِبِن بالا قُرَّه بُوْوِنشُن.»

سَربازُن هَمون مُوْقَه دو دُزدییَن مَصلوب کِرشُن. عیسِه با صَلیبین ژُن مییُنَه واشُّن. ای کُمُنی عیسِه مَخسِرَه مِکِرد. اَمّا اینی ژُرَه بات: «تو خُدِه پی مَنِتِرس؟ هَما گُناکارین، اَمّا اِن میرد بیگُناهَه.» اون وَخت عیسِه رَه باتِش: «اِی عیسا، موقِئی هُشتُن پادیشائی مو یِه اِوِر.» عیسِه ژُرَه جوآب: « تو هَمَن آرو، مو هُمرا بِهِشت مییا.»

سَرانی یَهودی وُ مَرتُمی کو اونجو دَبِن، عیسِه مَخسِرَه مِکِرشُن و ما شُن: «اَگِه تو خُدِه پیرِه، صَلیبین پی ژیریا وُ هُشتُن آزاد واکَه! اون وَخت تَرَه ایمُن مییارین.»

با اِنی کو پیشینی با، اَمّا هَمِه ای آسِمُنی اونجوئی تاریک وابا. اِن تاریکی هِرَه سات بِنجا.

بَد عیسِه فِریا بِت: «تَمُم بِبا، اِی بَبَه، هُشتُن روح، تَه مِسپارون.» اون وَخت هُشتُن سَر دولا کِردِش و هُشتُن روح خُدِه دِش. وَختی جُوْن هادِش، زِمین لَرزَه کِت و پَردِهای مَعبِدی، کو مَرتُمُن، خُدِه پی سیوا ماکِردِش(قُدس القُداس)، ژُوْری پی تا ژیری دو تِکَه بِبا.

عیسِه هُشتُن مَرگی رَه، رِئی وا کِرد تا مَرتُمی بَزُنَن خُدِه گَل بَشین. وَختی نیگِهبانی رومی اِن بِدییا، باتِش: «راستینَه کو اِن میرد بیگُنا با، اُ خُدِه پیر با.»

بَد دو نَفِر یَهودُن سَری، نیقودیموس و یوسُف کو ایمُن دِرشُن باششُن: عیسا هَمون مَسیحی مُوْعودییَه، پیلاتسی گَل بِشِن و گییِشُن کو عیسِه نَش تَحویل گیرَن. اونُن نَش دِلَه وِشینِه دوپیچِنا وُ دِلَه ای سُنگین قَبری واشُّن. ای مَسین سُنگ جِلُوْئی قَبری غِلت بِدِشُن تا دِبِستَه بَبو.