3. ३. जलप्रलय
समयके अन्तरालमे, संसारमे धेरै मनै होगैलाँ। ओईने ज्यादा दुष्ट ओ हिंसात्मक हुईटी गैला। आब यी ऐसिन् अट्ना धेर खराब बड्के गैल कि परमेश्वर सारा संसारहे एकठो भारी जलप्रलयसे बिनाश कैना बिचार कैलाँ।
परमेश्वरसे नोह अनुग्रह पाईल्। अधर्मि मनैन्के बिचमे नोह एकठो किल धर्मि मनै रहे। परमेश्वर अप्नेहें जलप्रलय नानटु कहिके नोहहे जलप्रयके बारेमे बटैलाँ। परमेश्वर नोहहे एकठो भारी जहाज बनाई लगैलाँ।
परमेश्वर नोहहे करिब १४० मिटर नम्मा, २३ मिटर चौडा ओ १३.५ मिटर ढेंङ्ग जहाज बना कहिके बनाई लगैलाँ। नोहहे खालिस कठवासे किल जहाज बनैना रहे ओ फेन तिन तहमे ताकि ओहाँमे कोन्टि, छप्प्रा, ओ मोका हुईना रहे। उहे जहाजमे नुहा, ओकर परिवार ओ धर्तिमे बैठ्ना हरेक किसिमके जनावर टाकि जलप्रलयके समयमे सुरक्षित हुईना रहे।
परमेश्वरके आज्ञा नुहा मानल्। नुहा ओ ओकर तिनठो छावन्के परमेश्वरके कहल जैसिन जहाज बनैलाँ। जहाज महाभारी हुईलक् ओरसे बनाईबेर फेन धेर वर्ष लागल् रहे। जलप्रलय हुईटा कहिके नुहा मनैहे चेतावनी डेले रहे ओ टुहुरे परमेश्वर ओर आऊ कहिके जनैले रहे, नुहक ऐसिन् बाट् कहिेके ओईने विश्वासे नैकैलाँ।
परमेश्वर नुहहे, अपन् परिवार ओ सक्कु जनावरके लग् जत्ना चाह रहे ओट्ना ढारे लगैलाँ। ज ब सक्कु चिजके समाजाम तयार हुईल्, परमेश्वर नुहहे आब समय आर्ईल बा कहिके कहलाँ। ओ अप्ने, अपन् जन्नी, अपन् तिनठो छावान्के ओ ओईन्के जनेवान्हे सक्कु जनहन् टुहरे जहाजमे जाऊ कहिके कहलाँ। (ओईन्के परिवारमे जम्मा जाने रहित )
परमेश्वर अपनेहे पशुपंक्षि ओ जनावर सक्कु किसिमके एक–एक जोरिया नुहक् ठन् पठैलाँ काकरेकि जलप्रलय के समयमे सक्कु जाने सुरक्षिट् रहिंहिं। परमेश्वर भोग् डेहक् लग् भर पशुपंक्षिन् मन्से सात– सात जोरीया जहाजके भित्तर पठैलाँ। जब ओईने सक्कु जाने जहाज भित्तर गैलाँ, परमेश्वर अप्नेहे जहाजके डवार लगाडेलाँ।
सक्कु जाने अईलाँ तब पानी बरस्ना सुरु हुईल। लगा तार चालिस दिन ओ चालिस रात पानी वरस्टि रहल्। धर्ति मन्से फेन् पानीक् भुल् निकरके जोरसे आईल्। सारा संसार भर पानीसे चहल् पहले होके ढेङ्ग–ढेङ्ग परवटवा फेन् पानीसे बुरालेहल्।
सुखाईल धर्ति बच्ना सक्कु प्राणी मुंगैलाँ, जत्रा जहाज भित्तर रहिंट उहे मनै ओ पशुपंंक्षीन् खालिस् बँच्लाँ। जहाज पानीमे उट्राईल् रहे ओ उहेक् मारे जहाजके भित्तर रलक् सक्कु जनहन् पानीमे बुरैना बचैले रहे।
बरसना पानी रुक्लगे पाँच महिना तक् जहान पानीमे उट्राईल रहे, ओ उहे समयमे पानी फेन झुराईटी जैटिरहे। तब एक दिन जहान पर्वटवाक् टिपुन्नीमे जाके अट्कल्, तब्बो पर् धर्तिहे पानीसे सरोबर रहे। तिन महिना पाछे, आकुर पर्वट्वाक फेन् टिपुन्नीक भाग बिल्गाई लागल्।
ओकर चालिस दिन पाछे नुहा एकठो कौवाहे बाहर पठाईल् पानी सुखाईल् बा कि नैसुखाईल् हो कहिके हेरक् लग्। कौवा एहोंर ओहोंर झुराईले धर्ति पहिल्लैटी उरेलागल्, तर कहुं फेन सुखाईल् धर्ति नैपाइलर््।
फेन् पाछे नुहा एकठो कुटरियाहे पठाईल्। ओ उ कुटरिया फेन् कहुं फेन् झुराईल सुखाईल् जमिन नैभेटाईल्, तब उ कुटरिया घुमे नुहक् ठन् चलाईल्। ओक एक हप्ता पाछे नुह फेन उहे कुटरियाहे बाहर पठाईल्, फेन् कुटरिया घुम्के आईबेर अपने ठोंरसे पकर्के एकठो जैटुन् डहिंया लेके आईल्। धर्ति मनिक् पानी झुरैटी रहे, ओ बोटविरुवामे फेन् लावा फुन्गी आईटी रहे।
ओर एक हप्ता पाछे नोआ फेन् तिस्रा बार उहे कुटरियाहे बाहर पठाईल्। तब कुटरिया घुम्के नै आईल् काकरे कि उ कुटरिया वहाँ अराम कैना ठाउँ भेटालेहल्। धर्ति मनिक् पानी झुरैती जाईट् रहे।
दुई महिना पाछे परमेश्वर नोआहे कहलाँ, “टैं ओ टोरिक सक्कु परिवार ओ सक्कु पशुपंक्षीन् जहाजसे बाहर निक्रे सेक्बो। टुहरे धेरे सन्तान जल्मायो ओ फेन्से सारा धर्ति भर भरके जायो।” तब नोआ ओ ओकर सक्कु परिवार जहाज मन्से बाहर निकर्के अईलाँ।
जहाज मन्से बाहर अईलाँ तब नोआ परमेश्वरके लग् एकठो वेदी बनाईल्, ओ उहे बेदीमे बलिदान करक्लग् कुछ जनावरके भोग् डेहल्। उहे भोगद्धारा परमेश्वर खुशी हुईलाँ ओ नोआ ओ ओकर सक्कु पविारहे आशिष डेलाँ।
परमेश्वर अपनेहें प्रतिज्ञा कैलाँ, “ आब से मै कबो फेन् मनैन्के जौन् खराब् काम कैला ओकर खातिर यी धर्तिहे श्राप नै डेम्, मटलब जलप्रलयसे नास नै करम्, हुईना टे मनैन्के ह्रदयक् भावना छुटीनक् लर्का से खराब रठिन्।”
तब परमेश्वर अपन कैलक् प्रतिज्ञा स्वरुप पहिला ईन्दे«णीक् चिन्ह बनैलाँ। तब जब जब बड्रिमे ईनद«ेणी विल्गाईठ्,तब परमेश्वर अपन् मनैन्से कैलक् प्रतिज्ञा याद कैठाँ।
बाइबलक कथा : उत्पत्ति ६-८ से
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।