19. १९. अगमवक्तासब
इजराएलिसबके इतिहास भर,परमेस्वर ओकनिसबके लगे अगमबक्तासब पठएलख । आ उ अगमबक्तासब परमेस्वरके सन्देस सुनके अदमिसबके सुनाइत आ बताइत रहे ।
जब अहाब रजा इजराएलमे सासन करैत रहे,उ समयमे एलिया नामके एगो अगमबक्ता रहे । अहाब एगो दुस्ट अदमी रहे । जेकी अदमिसबके बाल देबताके मुरती पुजा करेके लेल सहायता करैत रहे । एलिया अहाबसे कहलख,“हमर बचन बिना यि इजराएलके राज्यभर न त सित परी न त पानिय परी ।”यि बात सुनके अहाब बहुत जोरसे एलियामे खिसिया गेलख ।
परमेस्वर एलियाके अहाबसे लोकाएके लेल उजार स्थानके एगो खोल्सीमे जाएके लेल कहलख । काहेकी अहाब एलियाके मारेके चाहैत रहे । हरेक दिन सबेरे आ सझके काग एलियाके लेल रोटी मास ल्यादेबे । जब अहाबके साथे सैनिकसब एलियाके खोजी करैत रहे । तब ओकनिके एलियाके न भेटाए । तब कुछ दिनके बाद उ कोल्सीके भि पानि सुखगेल ।
ओहिसे एलिया एगो परोसियाके देसमे चलगेल । उ देसमे एकजना बिधबासङे ओकर बेटा रहे । आ उ देसमे अकाल परल रहे,उकारनसे ओकनिके खाएके लेल बहुत दुख रहे । फिरभी ओकनिके एलियाके वास्ता कएलख । तब परमेस्वर ओकनिके लेल खना जुटादेलख । ओकनिके हाँरहीके पिसान आ खिखिमेके तेल कहियोन ओरएलख । पुरा अनिकाल भर ओकनिके खाएके लेल अन्नके अभाब नभेल । तब एलिया ओकनिके साथे कुछ बरिसतक रहलख ।
जब सारहे तिन बरिस बितगेल । तब परमेस्वर एलियाके इजराएल राज्यमे लवटके आबेकेलेल कहलख आ अहाबसे भेट कके बात करेके लेल कहलख । कहेकी परमेस्वर फेरु बरसा बरसाएबला रहे । जब अहाब एलियाके देखलख । तब अहाब कहलख,“ तुहि बारे यि देसमे समस्या ल्याएबे बला अदमी
जब इजराएल राज्यके अदमिसब आ बाल देबताके पुजाहारी ४५० जनाके साथे अगमबक्तासब कमरेल पहारमे सभेजना जम्मा होएलख । तब एलिया अदमिसबसे कहलख,“ तोहनिके कहियातक अपन मन बदलैत रहबे ? यदि याहोबे परमेस्वर बा त ओकरे सेबा कर ।
सेकरबाद एलिया बाल देबताके पुजहारिके अगमबक्तासबसे कहलख,“ एगो गोरु मारके बलिके रुपमे तयार कर । लेकिन उ बलिके पसुमे आगी नलगैहे । हमे भि न लगाएब । लेकिन जवन परमेस्वर आगिसे जबाफ दिइ,उहे सत्य परमेस्वर होइ ।”ओहिसे बालके पुजाहरिसब बलि तयार कएलख । लेकिन आगी न लगैएलख ।
सेकरबाद बालके पुजहारिसब अइसे कहैत पराथना कएलख,“हे बला देबता,हमनिके पराथनाके सुनुउ आ जबाफ दिउ ।लेकिन बाल देबताके ओरिसे कवनो किसिमके उतर न अएलख ।
तब एलिया बेरिया पहरके समयमे परमेस्वरके लेल एगो बेदी तयार कएलख आ पसु बली कके यि बेदिके उपरी राखदेलख । सेकरबाद एलिया अदमिसबसे कहलख कि,यि बेदी पर बारह घैला पानि ल्याके यि बली उपरी राखदे । तब ओकनिके बार घैला पनि लेके अएलख आ बेदिमे राखदेलख तब बेदी आ बलिसमेत पानिसे डुबगेल ।
जब एलिया अैसे कहके पराथना कएलख, “ हे याहोबे ” अबरहाम,इसहाक आ याकुबके परमेस्वर,आजु तु हमर पराथनाके जबाफ दा कि तुही हमनिके इजराएलके परमेस्वर बारा । काहेकी हम तोहर दास बारी कहके ओकनिसबके देखादा । हमराके जबाफ दा ताकी यि अदमिसबके मालुम होजाए कि,तुही एगो खाली सत्य परमेस्वर बारा ।’’
तब तुरन्त,अकाससे आगी गिरके बलिके पसु सहित,काठ,पथल,माटी आ बेदीके ओरिपरी भेल पानि समेत जरा देलख । जब अदमिसब यि देखलख, तब ओकनिके भुइयामे मुहखुरिया देके कहेलगलख कि,“याहोबा हि परमेस्वर बा ।”
तब एलिया कहलख,“ बाल देबताके कवनो भि पुजहारीके भागे नदेअ आ केकरो बाकी नरखिहे ।
तब एलिया रजा अहाबसे कहलख,“अपने तुरन्त सहरमे लवट जाउ,काहेकी पानि परे जारहल बा ।” तब एकेतैकामे अकास करिया होगेल आ बहुत जोरसे पानी परेलगलख । काहेकी याहोबे परमेस्वर खरेरी अन्त कदेलख । ओहिसे उहे एगो सत्य परमेस्वर बा कहके परमानित होगेल ।
जब एलियाके समय बितगेल । तब परमेस्वर एलिसा नामके अदमिके परमेस्वरके अगमबक्ताके रुपमे चुनल्लख । तब परमेस्वर एलिसाके द्वारा बहुत आसचरजके कामसब कएलख । उ मध्यमेसे एगो आसचरजके काम नमानके जिबनमे भेल रहे । जेकी,सतरुसबके एक सैनिकके बरका हकिम रहे आ उ एगो बहुत भ्यानक छलाके रोगसे पिरित रहे । नमान एलिसाके बारेमे सुनल्लख आ अपनाके निमन कदु कहके अनुरोध कएलख । तब एलिसा नमानके सात बार अपने यरदन लदिमे डुबलकी मारेके कहलख ।
पहिले त नमान एलिसामे खिसिया गेल आ यरदन लदिमे डुबकी लगाएसे इनकार कदेलख,काहेकी नमान एक मुरख जइसन लगलख । लेकिन बादमे चलके नमान अपन मन परिबरतन कएलख आ अपने सात बार यरदन लदिमे डुबकी लगएलख । जब नमान अन्तिम बार डुबकी लगाके पानिसे जब बहरा निकल्लख तब ओकर छलाके रोग निमन होगेलरहे ।
परमेस्वर आरु बहुत अगमबक्तासबके भेजलख । तब ओकनिके सभेजना अदमिसबके मुरती पुजा छोरदे आ अदमिसब उपरी न्याय,दया देखा कहके आगरह कएलख । अगमबक्तासब अदमिसबके चेताबनि भि देलख कि,यदि तोहनिके दुस्ट काम नछोरबे आ परमेस्वरके नजरमे अनाग्याकारी होएबे त,परमेस्वर तोनिके दोसी ठहरबे आ परमेस्वर तोहनिके दन्ड दिइ कहके चेतावनी भि उ अगमबक्तासब अदमिसबके देलख ।
बहुत अइसन समयमे अदमिसब परमेस्वरके बात नसुनल्लख । आ ओकनिके अकसर कके अगमबक्तासबके दुरबेबहार कएलख । आ कहियो-कहियो त अगमबक्तासबके भि जानसे मारदेलख । एकबार त यरमिया अगमबक्ताके सुखल इनारके भितरी घेरके रखलख ताकि यि उहबे मरजाए कहके छोरदेलेरहे । लेकिन यरमिया उ इनारके जरमे रहल थालमे हलगेल । तब रजाके यरमिया उपरी दया देखएलख आ अपन नोकरसबसे कहके यरमिया मरेसे पहिले इनारसे निकलबा देलख
अदमिसब अगमबक्तासबके घिरना करे फिरभी ओकनिके परमेस्वरके ओरिसे बोलते रहे । पसचताप न करबे त परमेस्वर अदमिसबके नास कदी कहके ओकनिके चेताबनि देतेरहे । ओकनिके अदमिसबके परमेस्वरके मसिहा आइ कहके परतिग्याके बारेमे स्मरन कराइत रहलख ।
बाइबलको कथा: १ राजा १६-१८; २ राजा ५; यर्मिया ३८ बाट
खुले लाइसेंस (CC BY-SA 4.0) के अंतर्गत उपयोग करने, बदलने और साझा करने के लिए निःशुल्क।