۲۸. ثٚروَتمندَه جَوان

ای روزی ایلَه ثٚروَتمَندَه یالون کا عیسی وَر آمَه ئو بَه کا دَپَرسٚستَه: چاکَه اوستاد، چٚه بَسی بٚکَرٚم تا همیشَگییَه زندگی بَه دست بوئَه‌م؟» عیسی بیی فرماییش کَردَه: «چٚراش کارَه مٚن چاک دَخندِه؟ در حالی کی، خدا کا غیرَز چاک نی. اَگَم بَپیستیرَه همیشَگییَه زندَگیر بوبو خدا کا پیرَوی بٚکَه.»

اَ دَپَرسٚسته: «کٚرَم دستورون کا بَسی پیرَوی بکَم؟» عیسی جواب دوئَه: «مَکٚش (قَتل مَکَه)، زینا مَکَه، دٚزدی مَکَه، دورو مَواج، اشتَن نَنَه دَدَه ایتٚرام بٚنَه ئو اٚشتَن خَمسوئَه نَه اشتَن شار خَش بٚب.»

ولی جَوانَه مِردی واتَه: «مٚن خٚردَنَتی کا اَ دَستورِه گٚرد ایطاعَتین کَردَه، ایسَه بَسی چٚه بٚکرٚم تا همیشَگییَه زندَگیم بوبو؟» عیسی موحَبَّتی نَه بَیی دِییشتَه.

و جوابش دوئَه: «اَگَم بَپیستیرَه لَپ چاکی اَنجام بٚدَری، بٚش و اٚشتٚه هِستی گٚردی بٚخرَش و پولیش بٚدَه مِیتاجون تا اشتٚن گَنج آسبونی کا بوبو نِه زمینی کا! دوملَه بِه ئو بَمٚن کا پیرَوی بٚکَه!»

وختی اَ مِردی عیسی اٚم گَف درستَه خیلی ناراحَت آبَه. چون ثروتمند بَه و نَپیش به اشتَن هِستی و گٚردآکَردَه دَستی کا بٚدرو. اَیی اٚشتن دیم آگاردٚنٚسته ئو عیسی کا دور آبَه.

دومله عیسی اشتَن شاگردون فرماییش کردَه: «اٚمی بوزونه کی ایلَه ثٚروتمَندی را خدا پادٚشایی دلَه دَشِه چتینه. هَنی کام واتِه، دَوَه دَرزنی خٚلی کا دَویَردِه ایلَه ثٚروتمَندی خدا پادٚشایی دَشی کا راحَتَه!»

شاگٚردِه عیسی اٚم گفی دَرَستِه کا تَجیبٚشون کردَه ئو دَپَرسٚستین: «پس کی بَشای نَجات پَیدا کردِه؟»

عیسی دِییسی شاگٚردون کردَه ئو فرماییشٚش کردَه: «اینسان نییَه‌شا اٚشتَن نَجات دوئِه، ولی خٚدا وَری کا هر چی مومکینَه.»

پترسی عیسی نَه واته: «اَمَه اشتَن همَه چی کا دَس پَتَه تا اٚشتٚن پِیرُو بٚبَم، ایسَه چَمَه پاداش چیچییَه کا بَب؟»

عیسی جواب دوئَه: «هر کسی مٚرا بٚرا ئو خالا ، دَدَه ئو نَنَه ئو خٚردن، کَه ئو زَمینی کا دَست پِگِرو (چَمی دَپٚشو) صد برابر وِرَه پَیدا بَکَرد و همیشَگییَه زندَگییَه بَه دست بوئَرد. ولی خیلییِه کی اوَّلین، آخٚرین بَب و خیلییِه کی آخٚرین، اَوَّلین آرَب.»