۳۲. عیسی ایله آلیگَتَه مرد و ایلَه مریضَه ژِنی شیفا بَدای
ای روزی عیسی ئو چه شاگردِه لاتکَه نَه دریاچَه اَ طَرَف جَدَریانی مملَکَت شین. وختی خٚشکی دَرَستین لاتکَه کا ویرمین.
مردی اوئشه هستبَه کی شَرَه روفون (پَلیدَه روفون) گیریفتار بَبَه.
اَ مِرد ا جوری زورار بَه کی هیچ کَسی کا نَشای اَیی آرام آکَردِه. چَن دَفَه اَ شون زَنجیلی نَه دَبَسته بَه، ولی اَ زَنجیلون پِرَسٚستی.
اَ مِرد ا مَنطَقَه قَبرون دِلَه کا زندَگی اَکَری. اَ شو و روز نارَه اَکَری. پرتالی شی جانی کا دَرِه نٚبَه ئو تیریجَه سٚنگون نَه اٚشتن یَرَهلو اَکَری.
وختی اَ عیسی وَر دَرَستَه، چَه نَه کاش زٚنگ بَه گیلی ژَه. عیسی آلی دستور دوئَه: «ٚم مِردی کا سٚرا بَرا!»
الی بٚلَندهجٚرَهیی کَردَه ئو واتٚشَه: اَی عیسی، موتآلَه (موتعالَه، متعالَه) خٚدا زوئَه، بمٚنکار چَه بَپیست؟ خاخٚش بَکَم بَمٚن عَذاب مَدَه!» دوملَه عیسی اَ آلی کا دَپَرسٚستَه: «ٚشتٚن نوم چیچییَه؟» اَیی جواب دوئَه: «چٚمٚن نوم لِژیونَه، چـون اَمَه خَیلیمون.» (لِژیونه چند هَزار سرباز رومی اَرتِشی کا بین.)
آلون عیسی کا خاخٚش کَردَه: «اَمَه اٚم مَملَکَتی کا سٚرا بَمَکَه.» اوئَه ای رَمَه خو کابین کولَهیی سَری کا چَردِه. اَ مٚردالَهروفون عیسی کا ایلْتٚماس کَردَه ئو واتٚشونَه: «اَمَه آدَه خومون دِلَه» عیسی ایجازَه دوئَه ئو فرماییشٚش کَردَه: «بٚشَه»
آلِه اَ مردی کا سٚرا بَرمین و خومون دلَه دَشین. ا َخوئِه گٚرد کی نِزٚک بَه دٚه هَزار گٚله اَبین، کولَه ایشبَوِره کا دَریاچَه دلَه دَگنٚستین و دَمَردین.»
خوئَهوونِهیی کی کابین اَ رمه غَم هَردِه، اٚم تٚفاقی ویندِه نَه شهری طَرَفی را ویریتین و مَردومٚشون اش چییی کی عیسی کا شون ویندَه بَه خَبَردار آکَردَه. مَردوم آمین و ا َآلیژَه مَردٚشون ویندَه کی آرام آبَه، پَرتال دَکردَه ئو عَقٚلمَند عَقٚلمَندی نَه نٚشتَه.
مردوم کی خیلی ترسٚستَه بین، عیسی کا شون پیستَه کی ا جٚگا کا بوشو. عیسی دنٚشتَه لاتکَه. ولی اَ مِردی کی چَهبَهنَه آلی اَ اَسیر آکَردَه بَه، عیسی کاش خاخٚش کَرده تا بَه نَه بوشو.
ولی عیسی بَه واتَه: «اٚشتَن کَه آگَرد و گٚردی باج کی خٚدا تٚه را چٚه کَرده ئو چٚطَه چَه رَمَت (رَحمَت) اٚشتٚن حالی شامیل بَیَه.»
اَ مِرد شه ئو هَر کسی نَه کی دیمبَهدیم اَبی، اَواجی کی عیسی چَه را چٚه کَردَه. هَرکسی کی نَقلی دَررَسی، تَجیب اَکَری.
عیسی آگردٚسته ئو دریاچه اَ طرَف شَه. اوئَه دَرَستَه بَه دوم، خیلی گورویِه چَه داورَه گٚرد آبین. مَردومی اَنَه جَماعتی دلَه کا، ژِنی هِست بَه کی دانزَه سال بَه کابَه خونریزی کا عَذاب بَردِه. اَیی اٚشتن هِستی گٚرد اٚشتَن دَرمونکَردِه را خَرج کَردَه ئو دوختورونٚش دوئَه بَه، ولی حالٚش خَرابتر نی آبَه بَه.
اَیی مَستَه بَه کی عیسی خَیلی مریضِه شیفان دوئَه. بَشتَنَهش واتَه: «گٚمونٚم هِستَه کی اَگَم عیسی پَرتالی لَـمس بٚکَم اَز نی شیفا بَویندیم.» اَ ژِنی مردومی دِلَه کا اٚشتن دَراسنٚستَه عیسی پیشتی ئو چَه عَباش لَـمس کَردَه. وَختی کی عیسی عَباش لَـمس کردَه، چَه خونریزی قَط آبَه.
هه¬لَدی عیسی سَرآگنٚستَه کی نیرویی بَه کا بَرشَهیَه. آگَردٚسته ئو دَپَرسٚستَه: «کی چٚمٚن عَبا لَـمس کردَه؟» شاگٚردون جواب دوئه: «خَیلی آدمِه هر طرفی کا کان بَه تٚه فٚشار وَردِه، چٚراش درپرسٚستٚن کی بَه مٚن دَس ژَه؟»
اَ ژن در حالی کی کابَه تَرسی کا لَرزٚستِه، عیسی پا مون نَه کاش زٚنگِه زمین ژین. دوملَه بَییش واتَه کی چٚهشَه کَردَه ئو چٚطَهشَه شیفا ویندَه. عیسی بَیی واتَه: «اٚشتٚن ایمونی بَتٚه شیفا دوئَه! سلامتی نَه بٚش.»
ویگریسته به نقلی موقدَّسه کیتابی کا: متی انجیل ۸ مَه فصل ۲۸ تا ۳۴ مَه آیَه یِه؛ ۹ مه فصل ۲۰ تا ۲۲ مه آیَه یِه؛ مرقسی انجیل ۵ مه فصل، لوقا انجیل ۸ مَه فصل ۲۶ تا ۴۸ مَه آیَه یِه
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).