۴۲. عیسی آسبون آگَردٚستَه

اَ روزی کی خٚدا عیسی‌ش مَردَه‌مون دلَه کا پِکَردَه، شاگٚردون کا دٚه نفَر ایلَه نزٚکَه شَهرون شِه را، اَ چی‌یی کی عیسی را تٚفاق دَگنٚستَه‌بَه بارَه کا کابین گَف ژِه. چَه‌مون را اومی هِس (هِست) به کی عیسی هَه موعودَه مَسی (مَسیح) بوبو، ولِه اَ کٚشتَه بَبَه. ایسَه ژِنِه کابین واتِه کی اَ هَنی زٚندَه آبَیَه، وَلِه شاگٚردِه نَزونین چی چی قَبول بٚکَرون.

عیسی شاگٚرون کا نِزٚک آشَه ئو بَمونَش گَف ژَه، ولِه اَمون اَ آنٚزونوستَه. عیسی بَمون کا دَپَرسٚستَه کی چیچی بارَه کان کا گَف ژِه. عیسی‌شون واتَه کی گفٚشون تٚفاقونی بارَه کارَه کی چَن روزِه اَخیری کا، عیسی را دَگنٚستَه بَه. اَمون اٚنطَه زونوستَه کی عیسی غَریبه‌اییَه کی اورشَلیمی تٚفاقون کا بی‌خَبَرَه.

دوملَه عیسی چَه‌مون را توضی دوئه کی خٚدا کَلامی مَسیح بارَه کا چَه واتَه. خَیلی وَخت چَه بَه نَه پَیغومبَرون واتَه بَه کی آشَرِه مَسیح اٚشکَنجه بَدان و اَیی بَکٚشتین، ولِه اَ سِوٚمه روز زٚندَه‌یَه آرَب.

وَختی اَ دٚه گٚله مِرد مَقصَد دَرَستین، تَقریبَن نیصمٚ‌شو آبَه به. اَمون عیسی کا دَوَت کَردَه کی شَوی را بَمونَه بومونو، اَ نی بَـمونَه ای کَه¬یی دِلَه دَشَه. وَختی سورَه‌سٚفرَه سَر نٚشتین، عیسی نون پِگَته ئو شٚکرٚگوزاریش کَردَه ئو اَش فَلَه کَردَه. ای دَفَه چَمِه‌شون آبین و اَ شون اَلدَن آزونوستَه. وَلی عیسی هَه لَدی چَه‌مون چَمی نَه کا ژون آبَه.

اَ دٚه نفری یَندٚه نَه واتَه: اَ عیسی بَه، هَه بَه کی وَختی کابَه موقَدَّسَه کیتابی مَطالیبون چَمَه را شَر (شرح) دوئِه را چَمَه دٚل کابَه چَمَه دِلَه کا ژِه. دوملَه اَلدَن آگردٚستین اورشَلیم و وَختی کی دَرَستین، شاگٚردونٚشون واتَه: «عیسی زٚندَه‌یه! اَمَه اَ ویندَه‌یَه.»

اَیِه گَف‌ژِه کابین کی ای دَفَه‌یی عیسی چَه‌مون دِلَه کا ظاهیر آبَه ئو واتٚشَه: «سَلامتی بَه شٚمَه بوبو!». شاگردون فٚکر کَردَه کی کان روف وینْدِه، ولِه عیسی واتَه: «چٚرارون وَشَت کَردَه! شَکٚ‌رونه هِست کی اَز عیسی هِستیم؟ چٚمٚن دَستون و پامون دَییسَه، روفون را چٚمٚن شار جیسم نییَه.» بَمون نوشون دوئِه خونَی کی روف نی، بَمون کاش پیستَه کی بَیی چی‌یی بٚدرون تا بَرو. اَمون تیکَه‌یی مایی بَیی دوئَه ئو عیسی اَ هَردَه.

عیسی واتَه: «مٚن بَشمَه واتَه کی هر چی خٚدا کَلامی کا چٚمٚن بارَه کا واتَه بَیَه، بَسی بوبو.» دوملَه عیسی بَمونَه کامَک کَردَه تا خٚدا کَلامی چاکی نَه دَرک بٚکَرون. اَیی واتَه: «دورَه زَمانون کا، اَمبییامون کیتابی کا نٚوٚشتَه بَه کی موعودَه مَسیح بَسی عَذاب و زَمَت (زَحمت) بیوینو، بیمِرو ئو سِوٚمه روز مَردَه‌مون دِلَه کا پِپو.

امبییا هَمچونین نٚوٚشته کی چٚمٚن شاگٚردِه خٚدا کَلامی اِلام (اعلام) بَکَردین و گٚردی بَواتین کی بَسی توبَه بٚکَرون. هر کسی کی توبَه بٚکَرو، خٚدا چَه گٚناخون بَبَخشٚستی. چٚمٚن شاگٚردِه اٚم پیغامی اِلام کَردِه اورشَلیمی کان شورو بَکشرد، دوملَه قومون هَمَه‌گٚله دِلَه ئو هَمَه جٚگا بَشین. شٚمَه چٚمٚن گشفون و کارون و تٚفاقونی کی مٚرا دَگْنٚستَن هَمَه گٚله شاهیدیرون.»

عیسی چٚل روز مَردَه مون دِلَه کا زٚندَه آبَه بَه دوملَه، چَن دَفَه اٚشتَنٚش شاگٚردون را ظاهیر آکَردَه. اَیی حتّا ای دَفَه اٚشتَنٚش ۵۰۰ نفَری وَری کا آشکار آکَردَه. اَیی چَن جوری نَه اٚشتَن شاگردون ثابیت کَردَه کی زٚندَه‌یه ئو بَمونٚش خٚدا پادٚشایی یاد دوئَه.

عیسی شاگٚردون را فَرماییش کَرده کی: «خٚدا زمین و آسْبونی ایختییارِه گٚرد بَمٚنین دوئَه. هٚم خونَی بٚشَه ئو قومون گٚردی چٚمٚن شاگٚرد آکره ئو اَمون دَدَه، زوئَه و روح‌القُدسی نومی نَه تَمید بٚدَرَه ئو بَمون یاد بٚدَرَه کی چٚطَه اَ دَستورِه‌یی کی بَشمَه‌م دوئَه‌یَه گٚردی ایطاعَت بٚکَرون. یادی کارون بوبو کی اَز هَمیشَه بَشمَه‌نَه بَبیم.»

چٚل روز عیسی مَردَه‌مون دِلَه کا پِپَه بَه دوم اٚشتَن شاگٚردونٚش اٚنتَه فَرماییش کَردَه: «اورشَلیمی کا بومونَه تا چٚمٚن دَدَه روح‌القُدسی آدوئِه نَه بَشمَه قودْرَت بٚدَرو.» چَه بَه دوملَه، عیسی چَه‌مون چَمی نَه کا آسبونی را کَفا شَه ئو ای خٚری دِلَه کا ژون آبَه. عیسی خٚدا راستَه دَستی کا نٚشتَه تا بَه هَمَه چی حوکومَت بٚکَرو.