۴۶. پولس مسیحی آرَب

مِردی هِست بَه کی چَه نوم سولُس بَه ئو و استیفانی کٚشتِه را، یهودی‌مون پرتالون کا موحافیظَت اَکَری ئو عیسی‌ش ایمون نٚبَه. اَ مسیحی مون اذییَت اَکَری ئو اورشَلیمی کا اٚم کَه کا اَشی اَ کَه تا مِردون و ژِنون بیگِرو ئو زیندان دَرَفنو. یالَه کاهینی بَیی واتَه کی بوشو دَمِشق تا اَ جٚگا مَسیحی‌مون بیگِرو ئو آگاردٚونو اورشَلیم.

سولُس دمشقی را را دَگنٚستَه. اوئَه دَنٚرَستَه‌یی، آسبونی کا ای روشونَه نوری چَه داوْرَه گَتَه ئو تاویستَه زمینی کا. سولُسی سَسی مَسته کی بَییش واتَه: «شائول، شائول، چٚراش کا بَمٚن جَفا کَردِه؟» سولُس دَپَرسٚستَه: «چٚمٚن سَروَر، تٚه کیش؟» عیسی بَیی جَواب دوئَه: «از عیسی‌م، هَه‌یی کی کاش بَه اَذییَت کردِه!»

وختی سولُس جٚگا کا پِپَه، چَمِش کاینٚبین وینْدِه. چَه رَفِقون اَ دمشقی طَرَف رانٚمایی (راهنمایی) کَردَه. سولسیُ سِه روز هیچ چی نَردَه ئو نِنتٚشَه.

دمشقی کا ای شاگٚردی به نام حنانیا زٚندَگی اَکَری. خدا بَیی فرماییش کَردَه: «بٚش اَ کَه‌یی کی سولُس کا اوئَه زٚندَگی کَردِه. اٚشتَن دَستون آنَه بَه کا تا هَنی بیوینو.» ولِه حنانیا واتَه: «چٚمٚن خٚدا! مٚن مَستَه کی اٚم مِرد چٚطَه ایموندارون اَذییَت اَکَری.» خٚدا جَوابی کا واتَه: «بٚش! مٚن ا اینْتٚخابَه کَردَه تا چٚمٚن نومی یَهودی‌مون و دییَر قَبیله‌مون اِلام بٚکَرو. اَ چٚمٚن نومی خونَی، وِرَه رَنج و موصیبَتَه بَویند.»

حنانیا سولُسی وَر شَه ئو اٚشتَن دَستِه‌ش آنان بَه‌کا ئو واتٚشَه: «هَه عیسی یی کی را کا بَه تٚه ظاهیر آبَه، مٚنٚش آدوئَه تا تٚه اٚشتَن بینایی دَس بوئَری ئو روح القدسی کا پور آبی.» سولُسی اَلدَن شاستَه هَنی ویندِه ئو حنانیا بَیی تَمید دوئَه. دوملَه سولُسی خٚراک هَردَه ئو قودْرتٚش آگَردٚستَه.

سولُسی اَلدَن دمشقی یَهودی‌مون را موعیظَه کَردِه شورو کَردَه. و اَواجی: «عیسی خٚدا زوئَه‌یَه.» یَهودی‌مون تَجیب کَردَه، چون مِردی کی تَلاش اَکَری ایموندارون مین بٚبَرو، ایسَه اَلان عیسی‌ش ایمونَه وَردَه! سولُسی یَهودی‌مون نَه بَث و موجادیلَه کَردَه. اَیی ثابیت کَرده کی عیسی هَه مَسیحَه.

چَن روزی بَه دوملَه یَهودی‌مون پیستَه سولُسی بٚکٚشون. اَمون آدَمِه‌یی آدان تا اَیی شَهری دَروازَه‌مون وَری کا پَیدا بٚکَرون و بٚکٚشون. ولِه سولُس چَه‌مون نییَتی کا سَرآگٚنٚسته ئو چَه رَفِقون بَه نَه کامَک کَردَه تا بیوْریجو. اَی شَوی اَشون ایلَه سَوَه کا دَنوئَه ئو شَهری دیوارون کا شون جیر آدوئَه. چَه بَه دوم سولُس دمشقی کا ویریتَه، اَیی اٚشتَن موعیظَه عیسی بارَه کا ایدامَه دوئَه.

سولُس شَه اورشَلیم تا رسولون بیوینو، ولِه اَیِه بَه کا ترسٚستین. دوملَه ایلَه ایموندار کی چَه نوم برنابا بَه، سولُسٚش رسولون وَر بَردَه. اَیی بَمون واتَه کی چٚطَه سولُسی، دمشقی کا مَتَرسَتی نَه موعیظَه کَردَه بَه. چَه بَه دوم بَه کی رسولون سولُس قَبول کَردَه.

بَضی ایموندارِه کی اورشَلیمی شَهری سٚتَمی کا ویریتَه بین، شین اَنطاکییَه کی دورَه شَهری بَه ئو عیسی بارَه‌شون موعیظَه کَردَه. انَطاکییَه آدَمِه وِری یَهودی نٚبین ولِه اَوَّلین دَفَه‌شون ایمون وَردَه. برنابا ئو سولُس اوئَه شین تا تازَه ایموندارون، عیسی بارَه کا وِر تَلیم بٚدَرون و کیلیسا تَقوییت بٚکَرون. اَنطاکییَه کا بَه کی مَسیح ایموندارون‌شون اَوَّلین دَفَه را «مَسیحی» نوم پِنوئَه.

ای روزی اَنطاکییَه کا مَسیحییِه دٚوا ئو روزَه نَه مَخشول (مشغول) بین کی روح القُدسی بَمون فَرماییش کَردَه: «برنابا ئو سولُسی اَ کاری را کی اَیِه¬مْ چَه کَردِه را (اَنجام دوئِه را) دَخَندَ‌ن، جٚدا آکَرَه.» دوملَه اَنطاکییَه کیلیسا کا اٚشتَن دَستِه‌شون برنابا ئو سولُسی سَری کا نان و چَمون را شون دٚوا کَردَه. دوملَه اَیِه شون را دَرَفندین تا عیسی خَشَه‌خَبَری دییَر جٚگامون کا موعیظَه بٚکَرون. برنابا ئو سولُسی خَیلی قَبیلَه یِه ئو مَردومی شون تَلیم دوئَه ئو خَیلی‌مون بَه عیسی ایمون وَردَه.