28. २८. एक मातलो जुवान साहेब

एक दिही, एक जुवान मातलो सायब इसू इही आवीन फुचा लाग्यो,‘‘हाराम हारो गुरु, सादामाटे जीवोन मिला जोजे तीयाल आय काय कीव?’’येशूय तीयाल आख्यो,‘‘तू मान‘हारो एहेकी काहाल आखतोहो’?एका देवा शिवाय केडोज हारो नाहा.परंतु तुल सदामाटे जीवन जोजतो वेरीता, देवा आज्ञा पाल.’’

‘‘मान केअल्ल्या आज्ञा पालनु आवश्यकता हाय?’’ तियाय पुछ्यो.येशूय उत्तर देदो,‘‘खून केअंहो मा.सिनालो केअहो मा.चोरी केअहो मा.खोटे गगोहो मा.तो याहाकी बाहाका मान पान राख‌, आंन जेह्की स्वताहावे तेह्की तोअ शेजा-यावे प्रीति केअ.’’

परंतु तिया जुवान्याय आख्यो,‘‘गुरुजी,आय हानेने इं पालतो आललो हाय.सदामाटे जगाखातोर मान आजी काय केअंनु गरज हाय?’’येशूय तीयावेल वेअंयो आन तियावे प्रीती केअयी .

येशूय उत्तर देदो,‘‘जर तू पूरो वेरा वेअतोहो ता, जो आन तोअ बादी मालमत्ता वेचीन आलला बादा पोयसा गरगरिबाहान वाटी दे, म्हणजे तुल होर्गाम संपत्ती मिली.फाची आव आन माआफाचाडी चाला लाग.’’

येशू इ गगुनू उनायन तोअ जुवान खूब नाराज वेअयो, कारण तो खूप मातलो आथो आन तो तिया मालमत्ता बिहीराल नाय दा आथो .तो येशूइहीने निगिन गियो.

ताहा येशू तिया चेलाहान आखेहे, “मातलाहान होरगा राज्याम जावनु खूब कठीण हाय,मातला माअहाल देवा राज्याम जावनु केअता उटडाल हुई नाकलामेने जावनु सोपो हाय.’’

जाहा चेला इं उनाया ताहा तियाहान खूब नोवाय किईन तियाल आख्यो, ‘‘एहेकी हाय ता केडा तारण वेरी?’’

येशूय चेलाहांवेल विईन आख्यो, ‘‘माअहाल इं अशक्य हाय, पेन देवाल बादो काय केअता आवेहे.’’

ताहा पेत्र येशूल आखा लाग्यो, ‘‘आमा बादो काय सोडीन तोअ फाचाडी आलाहा आमनेहेल बदलाम काय मिली.?’’

ताहा येशूय उत्तर देदो,‘‘जियांय मा खातोर कोअं, पावूहुं, बअहिया, याहाकी, बाहाको, पोयरे का खेती वाडी सोडी देदली हाय, तीयाहान ती होव पटीकी जाहाको मिली आन तिया आरी आवना दुनियाम सदामाटे जीवोन बी मिलनारोज.’’पेन पेअला हांय तेअ शेअल्या आन शेअल्या तेअ पेअला एहेकी विई जाय ’’