۴ . پیمون خدا وا ابراهیم

سالا بَد زِ طیفونِه نوح ، تِدادِ آدُمیَل دُوارتِه هَم مَلی وابی. هُونُو زُونتَرِه وِه خُدا وُ هَمدیِه گُنا اِکِردِن وُ چُون هَمِه وِ یِه زِوون حَرف اِزِیدِن ، بِجا اَطاعَت زِه فِرمونِه خُدا وُ پَشخ وابیدِن و پُر کِردِنِه زِمین‌، دَورِه هَم یَه جا جَم وابیدِن و مَشغولِه ساختِنِه شَری سی خُوسون وابیدِن.

هُونُو آدُمایی مَلی مَغرور بیدِن و نِخاسِن مِثِه دَسورا خُدا زِندِیی کُونِن وُ‌حَتا وِه ساختِنِ بُرجِ بُلَندی مَشغول وابیدِن که سَر وِ آسِمون اِکَشی . خُدا دی که اَیَر هُونُو وِه شِرارَتاسون اِدامه بِدِن، گُناکاریاسون مَلی اِبو.

سی هِم یُو خُدا زِوونا هُونُو نِه وِه زِوونا مُختَلِفی عَوَض کِرد وُ هُونُونِه مِنِه هَمِه دِنیا پَشخ کِرد.شَری که آدُمیَل راس کِردِنِسه شُرو کِردِن بی ، نومِسِه بابِل نِهادِن که مَنیس «آشُفتِ» یِه.

بَد زِ چَن صَد سال خُدا وا یَه پیایی وِه نومِه اَبرام حرف زِی. خُدا وِه هُو فَرمود : « زِمین وُ حُوِه بَوِییتِه وِل کُن وُ وِه زِمینی بِرَو که مُو تُونِه بِس هَدایَت اِکُنُوم. مُو تُونِه بَرکَت اِدُوم وُ زِه تو ایلِه گَپی راس اِکُنُوم. مُو نومِ تُونه گَپ اِکُنُوم.کِسایی که وِ تو بَرکت بِدِن ، بَرکَت اِدُوم وُ هُونُویی که تُونِه لَهنَت کُونِن ، مَلهون اِکُنُوم .هَمِه حونِدونِه ری زِمین سی خاطِرِه تو بَرکَت اِگِرِن.»

اَبرامَم زِ خُدا اَطاعَت کِرد .هُو زِنِس سارای ، حِذمَتکاراس وُ مالُ مَنالِ خُونِه وُرداشت وُ وُه طِرَفِه دیارِ کَنعان که خُدا نِشونِس دابی، رَه.

وَختی اَبرام مِنِه کَنعان رَسی، خُدا فرمود: « وِه اَطرافِت سِیل کُون .هَمِه ای دیارِنِه که اِبینی ، وِه تُو وُ بَچَلِت اِبَشخُوم.» اُسُو اَبرام مِنِه اُ دیار، نِشَس.

مِنِه اُچُو پیاییی بی وِه نومِه مِلکیصِدِق که کاهِنِه خُدای مُتِعال بی. اَبرام هُونِه آخِرِه یکی زِ جَنگاس دی .مِلکیصِدِق، اَبرامِنِه بَرکَت دا وُ گُو : « خُدای مُتَعال که صاحابِه آسِمونا و زِمینِه ، اَبرامِنِه بَرکَت دا.» اُسُو اَبرام دَهیک زِه غَنیمَتا جنگی نِه وِه مِلکیصِدِق بَشخی.

سالا گُدَشت، اما اَبرام و سارای، هَنی بَچِه یی نَداشتِن . خُدا وا اَبرام حرف زِی وُ زُونتَرِه وَدِه دا که وِه هُونُو کُوری اِبَشخِه وُ زِه حُوِدونِه هُو بَچَلِه مَلیی وِه وجود اِیا که مِثِه آسارِه ها آسمُومَلی اِبون. خدا اَبرامِنِه عادل حِساو کِرد، چُون هُو وَدِه خُدانِه واوَر کِرد بی.

اُسُو خدا وا اَبرام پِیمونی بَس. مَمولِس یُونِه که پِیمون تَوافُقیِه دو طِرَفِه که طِوقِه هُو هر دو طِرَف تَهُد اِدِن تا کاری سی یِکیدون اَنجُو بِدِن . اما مِنِه مورِد اَبرام ، خُدا وَختی ای پِیمونِه نِه بَست که اَبرام مِنِه خَوی سَنگین بی .وا ای وُجود اَبرام اِتَرِس صِدا خُدانِه بِشنُفِه. خُدا گُو : « مُو زِ وُجودِه خُوت کُری بِت اِبَشخُوم وُ دیارِه کَنعانِنِه وِه نَسلِه تُو اِدُوم.»اما اَبرام هَنی کُری نَداش.