۱۲ - خروج
اسرائيليأن خيلي خؤشحال بيد کي مصرأ ترکأ ديبيد. اۊشأن دٔ برده نيبيد ؤ سرزمين مۊعۊد ور شۊنديبيد. مصريان هر چي کي اسرائيليأن طلب کۊديدأ،جه نقره وطلا و قیمتی اشیائ اۊشأنأ ببخشئيد. بعضي جه ديگر اقوامم کي خۊدايأ ايمان بأورده بيد اۊشأن مرأ مصرأ ترکأ کۊديد.
خۊدا أشانأ رۊزه ره ايتأ ستون ابر مرأ ؤ شب، دۊرۊن ايتأ ستون آتش مرأ رایه نیشان دایی. خۊدا هميشه سفر مۊقع اۊشأنأ راهنمائي کۊدي. تنها کاري کي اشأن وأستي بۊکۊده بيد هن بۊ کي اۊنی دۊنبال بوشوبید.
بعد کۊتاه زماتي فرعون ؤ اۊني قۊم، پشيمانأ بۊستيد ؤ اسرائيليأنأ دونبال بشوید،تا اوشان به بردگی بگیرید. خۊدا اوشان نظر عوض کوده تا نيشان بده کي اۊن تنها خۊداي حقيقيه ؤ مردۊم بفهميد، کي يهؤۊه جه فرعون ۊ مصريأن خۊدا قويتره.
وقتي اسرائيليأن بيده ئيدي مصريأن^سپاه اۊشأن دۊنبال سر أمۊندريد.احساس بۊکۊديد کي بين سورخ^دريا ؤ فرعون^سپاهيأنأ دام دکفتيدي – اوشأن خيلي بترسئيد و ایجگره بزئیدی: «أمئن همه تأ بزودي ميريم. چره مصرأ ترکأ کۊديم؟»«همتان هاسا میریم! »
مۊسا اسرائيلیان ا بۊگۊفت: «نترسيد! خۊدا ايمرۊ شمره جنگه. بزين خۊدا مۊسايأ بفرماست: «بني اسرائيلأ بۊگۊ جه سورخ^دريا طرف رادکفید. »
بزين خۊدا ابر^ستونأ حرکت بدأ ؤ بني اسرائيل ؤ فرعون^سپاه ميان بنأ ؤ مصريأن سپاه دٔ نتأنستيد اۊشأنأ بيدينيد.
خۊدا مۊسايا امر بۊکۊد کي خۊ بالأ دريا طرف درازأ کۊنه. بزين خۊدا ايتأ باد اۊسه کۊد کي دريا^آبأ به چپ ؤ راست فۊرانه. طۊري کي ايتأ راه دريا دۊرۊن بازأ بۊست.
قوم اسرائيل دريا ميأن به خۊشأن راه پيمائي ادامه بدأئيد. در حالي کي، اۊشأن دو طرف ايتأ ديوار جه آب بۊ.
بزين خۊدا ابر ستونأ راستأ کۊد ؤ بيرون بأورد طوري کي مصريأن بتأنيد اسرائيليأنه فرارأ بيدينيد. مصريأن تصميم بيگيفتيد کي اۊشأنأ دۊنبالأ کۊنيد.
هن وأسي اۊشأن بني اسرائيل دۊنبال سر دريا دۊرۊن بۊشۊئيد، اما خۊدا مصريانأ به وحشت تأودأ ؤ کاري بۊکۊد کي اؤشأنه اراده يأن چۊل ميان گير بۊکۊنه. اۊشأن ایجگره بزئیدی« فرار بۊکۊنيد !چونکی خۊدا اسرائيليأنه رِ جنگستأندره.»
بعد أن کي قوم اسرائيل بسلامتی او طرف دريا فأرسئيد، خۊدا مۊسايأ بفرماست: « ايبار ده تي بالأنأ دريا طرف درازأ کۊن »زماني کي هأ کارا بۊکۊد، آب مصريأن سر ؤ أشأن ارده يأن سر فووست ؤ اۊشأن همه دريا ميان غرقأ بۊستيد.
وقتي اسرائيليأن بيده ئيد کي مصريأن همه تأن بمرديد، خۊدايأ اعتماد بۊکۊديد ؤ باور بۊکۊديد کي مۊسا ايتأ پيغمبر ،جا خۊدا طرف ايسه.
اسرائيل^قۊم هتۊ زيادي هيجان مرأ شادي بۊکۊديد، چون خۊدا أشأنأ جابردگي ؤ مرگ نجات بدأ بۊ. دٔ اۊشأن آزاد بيد کي خۊدايأ خدمت بۊکۊنيد. اسرائيلیان شعراي زيادي خۊشأن آزادي وصف ؤ حال رٔ بينويشتيد ؤ خۊدايأ ستايش بۊکۊديد، کي اۊشأنأ مصريأن لشکر جأ نجات بدأ بۊ.
بزین خۊدابه قوم فرمان بدأ ،کي هرساله جشن بيگيريد تا خاطر بدأريد کي خۊدا چطۊئي اۊشأنأ جه بردگي آزاد بفرماسته ؤ بر مصريأن پيرۊزي ببخشه. اع جشن پسخ بناماید.اۊشأن هرساله وا قرباني کۊدن و بره يأ خۊردن فطيرِ نانِ، مرأ جشن گيفتيد.
کتاب خروج فصل ۱۲ آیه ۳۳ تا فصل ۱۵ آیه ۲۱
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).