۳- سیل

باد از یگ وختِ زیاد، مردم بسیاری دَه دنیا زندگی مُوکَدَن. اُونا غَدَر شَریِر و خَشِن شده‌دَن. اِی خیلی بَد شُد که خدا تصمیم گرفت، تا کُل دنیا رَه کَد یگ سیل کلان نابود کنَه.

ولی خدا از نوح راضی بود. او یگ مرتیکه عادلِ بود که دَه بین مردمِ شَرِیر زندگی مُوکَد. خدا دَه نوح گفت که او یگ سیل کلان رَه رَیی خاد کَد. اَزی خاطر، او بَلدِه نوح گفت که یگ کشتی کلان جُور کنَه.

خدا دَه نوح گفت یگ کشتی که حدود ۱۴۰ متر درازی، ۲۳ متر بَر و ۱۳.۵ متر بِلَندی‎ شی بَاشه، جُور کنَه. نوح باید کشتی رَه از چوب جُور مُوکَد که سه منزل، یگ چت، یگ دَنَه وُرسِی و اتاقای زیاد مِی‎دَشت. کشتی دَه غَیت سیل نوح، آل‌آولاد ‌شی‌ رَه و تمام زنده جانای روی زِمِین رَه باید نگاه مُوکَد.

نوح از خدا اطاعت کَد. او کَد سه بچه ‌خُو کشتی رَه اَمُو رقَم که خدا بَلدِه از وا گفتَد، جُور کَد. جُور کِدون کشتی سالا دوام کَد از خاطریکه غَدَر کلان بود. نوح مردم رَه دَه بارهِ سِیلی‎ که قرار بود بایَه، اخطار ددَه و دَه اُونا گُفتد که سن خدا بَیِین، مگم اُونا دَه او باور نَکدَن.

خدا باز اَم دَه نوح و فامیل ‎شی امر کَد که خوراک بَسغُو بَلدِه خود گُون‌خُو و اَیوانا جَم کنَن. وختیکه تمام ‎چیزا تَیار شد، خدا دَه نوح گفت وخت ‎شی یَه که او، خاتُون‌ شی، سه بچه ‌شی و خاتُونون‎ شی که سرجَم هشت نفر مُوشُودَن، دَه مِینِه کشتی بُورَن.

خدا از تمام اَیوانا و پَرندا یگ نر و یگ ماده بَلدِه نوح رَیی کَد تا مِینِه کشتی بُورَن و دَه غَیت سیل دَه امان باشَن. خدا از اَر رَقَم اَیوانای که بَلدِه قربانی مناسب بودَن، هفت نر و هفت ماده رَیی کَد. وَختیکه تمام اُونا مِینِه کشتی شُدَن، خدا خود ‎شی دَرگَه رَه بستَه کَد.

باد اَزُو بارُو شروع دَه باریدو کَد، بارید و بارید. بارُو ۴۰ شاو روز یَکسِره بارید! آو از زِمین اَم جُوش مُوخُورد. تمام چیزا دَه کُل دنیا زیر آو شد، اَینَم اَمُو کووایِ بلَن.

تمام‎ چیزای‌ که دَه خشکی زندگی مُکَدَن مُردَن، به‎جز از مردم و اَیوانایِ که دَه بَینِ کشتی بودَن. کشتی دَه روی آو را مُورافت و تمام اُونای ‌رَه که دَه مِینِه‎ شی بودَن، از غرق شدُو نِجات مِدَد.

باد از اِیستَه شدونِ بارُو، کشتی بَلدِه پنج ماه روی آو اِیستَه بود و دَه اِی وخت، آو شروع دَه تا اَمدُو کَد. باد اَزُو، یگ روز، کشتی دَه بَلِه بلَندی یگ کوه اِیستَه شد، مَگَم دنیا اَنُوز اَم پُر از آو بود. بَاد از سه ماهِ دیگه، سرای کوه مالُوم شُدَن.

باد از ۴۰ روز دیگه، نوح یگ مرغ رَه که قَلَخ نام دَشت، دَه بُرُو ایِلَه کَد تا تُوغ کنَه که آو خُشک شده یا نه؟ قَلَخ دَه اَر سُو پُر کَشید تا خشکی پیدا کنَه، مَگَم پیدا نَتنِست.

باد اَزُو نوح یگ مرغِ دیگه رَه که نام‌ شی کَوتَر بود دَه بُرُو رَیِی کَد. مَگَم او اَم اِیج زِمِین خُشک رَه پیدا نَتنِست، پس او پیش نوح اَماد. یگ هفته باد، او بَسَم کَوتَر رَه دَه بوُرُو رَیِی کَد و کَوتَر یک شاخچه زیتون رَه دَه نُول خُو گرفته پس اَماد! آو کم شده مُورافت و آلافا دَرَو سَوُز مُوشُدن!

نوح یگ هفته دیگه صبر کَد و بَلدِه دفه سوم کَوتَر رَه دَه بُرُو رَیِی کَد. ایِم‌ دفه، او یگ جَگه بَلدِه خاو پیدا کَد و پس نَمَاد. آو خُشک شُدَه مُورافت!

باد از دو ماه، خدا نوح رَه گفت: «یالی تو، فامیل تو و تمام اَیوانا مِیتنین که از کشتی بُور شُنین. اولاد و نُوسایی زیاد دِشتَه شِید و زِمین رَه پُر کِید.» اَزُوختی نوح و فامیل ‎شی از کشتی بُور شُدَن.

باد اَزیکه نوح از کشتی بُور شد، او یگ قربانی‌جگه جُور کَد و اَیوانای رَه که بَلدِه قُربانی مناسب بودَن، قربانی کَد. خدا اَزی قربانی خوشال شده نوح و آل‌اولاد شی رَه برکت دَد.

خدا گفت: «وادَه مُنُوم که دیگه اِیج‌وخت زِمین رَه از خاطر کارای بَدی که مردم مُونَن لانَت و یا دنیا رَه کَد سیل نابود نَکنُم، اَرچند که مردم از نیلغَگی خُو گنُاه کارَن.»

اَزُوختی خدا اَولنَه رنگین کمُو رَه دَه نشانی وادِه خُو، جُور کَد. اَر وختیکه رنگین کمُو دَه آسمُو مالُوم مُوشُد، خدا وادِه خُو و قوم خُو رَه دَه یاد خُو مِیوُرد.