۳۰- عیسی دَه هزارا نفر نان میدیَه

عیسی رسولای خو رَه بلدِه بِشارَت و تعلیم دِدُون مردم دَه زیاد قریا رَیِی کَد. اونا وختی پس دَه پیش عیسی اَمادَن، دَه او گفتَن که چی کارا رَه کَدَن. اَزُوختی عیسی اونا رَه کُوی کَد تا کَد شی دَه یگ جایی آرام دَه او سُن دریاچه بُرَن تا کَمَگ دَم خو راس کَنَن. اَزُوپاس، اونا دَه یگ کِشتی سُورَه شُدَن و دَه دیگه سُن دریاچه رافتَن.

ولی دَه اُونجی زیاد مردم بودَن که اُوش کَدَن عیسی و شاگردای ‎شی دَه مِینِه کِشتی رافتَن. اِی مردم دَه بَغلُونِ دریاچه خِیز کَدَن تا پیشلُوتر از وا، دَه او طرف بِرسَن. باد اَزو، وختی عیسی و شاگردا‎ی‎ شی رسیدَن؛ یگ گُرُوی کلانِ مردم پیشلُو دَه اُونجی مَتَل از وا بودَن.

جَمِّیَت کَلوتر از ۵۰۰۰ مرتیکه دَه اُونجی جَم بودَن، به غیر از خاتونُو و زَوُستُو. عیسی کَد مردم مهربانی زیاد دَشت. از نظر عیسی، اِی مردم رقَم گوسپندونِ بی چِپُو بودَن. اَزُوختی، او اونا رَه تعلیم ددَه و مریضایِ رَه که دَه بین مردم بودَن، شفا دَد.

دَه آخرای روز، شاگردا دَه عیسی گفتَن: «ناوخت شدَه و اِیج شاری دَه اِی نِزدیکِیا نِیَه. مردم رَه رَیِی کُو تا اونا یَگُو چیز بلدِه خُوردُو پیدا کَنَن.»

ولی عیسی دَه شاگردا گفت: «شُمو دَه اونا یَگُو چیز بلدِه خُوردُو بِدِید!» اونا جُواب دَد: «مُو چُطُور مِیتنِیم اِی کار رَه کَنِیم؟ مو تَنا پنج دَنه نان و دو دَنه مایِی چُوقنَی دِریم.»

عیسی دَه شاگردای خو گفت که دَه جَمِّیَت مردم بوگیَن تا دَه گروپای ۵۰ نَفرِی بلِه سبزَه بِیشیَن.

باد اَزُو عیسی پنج دَنه نان و دو دَنه ماهی رَه گرفت، سُن آسمو توغ کَد و خدا رَه بَلدِه غذا شکر کَد.

اَزُوختی عیسی نان و مایِی رَه ٹوٹه ٹوٹه کَد. او ٹوٹای نان رَه دَه شاگردای خو دَد تا دَه مردم بِیدیَن. شاگردا نان ددَه مورافت و اِیج خلاص نَمشُد! بیخِین مردم خوردَن و سیر شدَن.

باد اَزو، شاگردا نانای رَه که خوردَه نشدَد جَم کَدَن. اِی اَمُوقس بود که ۱۲ سبَد رَه پُور کَنَه. بیخی غذا از پنج دَنه نان و دو دَنه مایِی اَمدَد.