۳۲- عیسی یگ مرتیکِه جِن‌تو و یگ خاتونِ ناجور رَه شفا دَد

عیسی و شاگردای شی کَد کشتی دَه منطِقِه‎ی که مردم جَدَرِیان زندگی موکدَن، رافتن. اونا دَه خُشکی رسیدَن و از کشتی خو بُور شُدن.

دَه اونجی یگ مرتیکِه جِن‌تو بود.

او مرتیکه کلو قوی بود و اِیج کس او رَه کانتُرول نمِتنِست. و باضی وختا اَینُم مردم دِست و پای اَزُو رَه کَد زنجیر بسته موکَدَن، ولی او زنجیرا رَه پارَه مُوکَد.

اَمو مرتیکه دَه قبرستونِ قریه زندگی موکَد. او مرتیکه تمام شاو و روز چیغ میزَد، کالا نمُوپشید و زیاد وختا خود خو رَه کَد سنگا لَش مُوکَد.

اِی مرتیکه سن عیسی دَیدَه کَد و دَه برابر شِی زانو زَد. باد اَزُو عیسی کَد جِنِ که دَه او مرتیکه بود گَپ زَد و گفت: «بُور شُو ازِی مرتیکه!»

جِن دَه صدای بِلَن جیغ زَد: «اَی عیسی، پسر خدای متعال، از مَه چیز خیل میتِلبِی؟ لطفن ما رَه شکنجه نکو!» باد اَزُو عیسی از جِن پرسان کَد: «نام تو چیز خیلَه؟» او جُواب دَد: «نام از مَه لِژیُون (لشکر) اَستَه، از خاطریکه مُو کَلُو یِی.»

جِنّا دَه پیش عیسی زاری کدَن: «لطفن مو رَه از اِی منطقه بُور نکو!» دَه اُونجی گَلِه خُوکا بود که دَه بلِه تِپَه مِیچرِیدَن. اَزُوختی جنّا دَه پیش عیسی زاری کدَن و گفتَن: «لطفن مو رَه دَه جای اَزی، دَه دَرُونِ خُوکا رَیِی کُو!» عیسی گفت: «سَیِه یَه، دَه دَرُونِ از وا بُورِین!»

اَزُوختی جنّا اَزو مرتیکه بور شُدَن و دَه دَرُونِ خوکا رافتَن. خوکا از یگ بغَل سن سر شِیوگِی دریا دَیدَه کدَن و غرق شدَن. دَه او گَله نِزدیگ ۲۰۰۰ دَنه خوک بودَن.

دَه اُونجی مردمای بودَن که از گَلِه خوکا نگاداری موکَدَن. وختی اونا اِی رُخداد رَه اُوش کَدَن، اونا سن شار دَیدَه کدَن. اونا دَه مردم گفتَن که عیسی چیز کار کَدَه. مردم از شار اَمادَن و مرتیکه جِن تو رَه اُوش کَدَن. او قرار شیشتَه، کالا پوشیدَه و رقم یگ آدم مامُولی رفتار مُونَه.

مردم کلو ترس خوردَه‌دَن و دَه عیسی گفتَن که از اُونجی بورَه. باد اَزُو عیسی دَه کشتی سورَه شد. مرتیکه جِن تو زاری کَد تا کَد عیسی بورَه.

مگَم عیسی دَه او گفت: «نه. ما میخایُم تو خانه خو بُوری و دَه بِیخِین مردم بوگی خدا بلدِه تو چیز کار کدَه و اونا رَه بوگی که خدا چیز رقم سر تو رحم کَد.»

باد اَزُو مرتیکه رافت و دَه کُلَّگِی گفت که عیسی بلدِه شی چیز کار کدَد. اَرکسِ که قصه شی رَه مِیشنِیدَن، اَیران مُومَندَن.

عیسی پس دَه دیگه طرف دریا اَماد. وختی او اُونجی رسید، جَمِیَت زیاد دَه گِرد شی جم شدَن و بلِه ¬شی فشار اَوُردَن. دَه بین جَمِیَت یگ خاتو بود که ۱۲ سال موشُد از دِست خونریزی دَه آذاب بود. او بیخی پیسِه خو رَه دَه داکترا ددَد که او رَه تداوی کنَه، ولی او بدتر شد.

او شنیدَد که عیسی مریضای زیاد رَه شفا ددَه و فکر موکَد: «ما باور دِروم اگه بیتنوم فقط کالای عیسی رَه دِست بزنُوم، ما اَم شفا پیدا خاد کَدُوم!» باد اَزُو، او خاتو دَه پشت سر عیسی اَماد و کالای¬ شی رَه دِست زَد. به ماضی که کالای شی رَه دِست ¬زد، خون ریزی شی اِیستَه شد.

فَورَن، عیسی فامید که نیروی از شِی خارج شده. باد اَزُو، او پاس¬ خو دَور خورد و پُرسان کَد: «کِی دَه مَه دِست زَد؟» شاگردا جواب ددَن:« زیاد مردما دَه گِردگوشِه تو میگِردَه و دَه بلِه تو فشار مَیرَن. چرَه پرسان کَدِی که «کِی دَه مَه دِست زَد؟»

او خاتو دَه آلِی که غَدَر ترس خوردَد و لرزَه موکَد دَه پیش عیسی زانو زَد و دَرشی گفت که چیز کار کدَه و چه رقم شفا پیدا کدَه. عیسی دَه او گفت: «تو رَه ایمان تو شفا ددَه. بُرو دَه سلامت.»