۳- سیل

دُما سالِی فِرِه، تعداد اِنسُون‌ل اَر رُویی زَمی فِرَه زیاد بی. اُوِن اَخِنَه خشن ئو شرآشو بین کِه خدا تصمیم گِرتِی کُل دُنیا وَ سِیل کَلِنگی نابود بِکِه.

اَما خدا اِ نوح راضی بی. اُو پیا عادِلی بی کِه اِ نُوم شرورل زِنِی‎یَه مَکِرْدِی. خدا نوح اِ تصمیم وژ اِ بارَه اَ سِیل کَلِنگَه خَوَر دار کِرْدِی. اُو وَ نوح فَرماش کِردِی کِه کشتی کَلِنگی بِسازِی.

خدا وَ نوح فَرماش کِردِی کِه کشتی‌ وَ دِریژی ۱5۰ مِتر، پینی ۲5 مِتر ئو بِلِنگی 15 مِتر بِسازِی. نوح مَگِسْت اِیی کشتی سِه طبقَه وَ چو سَروَه مَساخْتِی. کشتی مَگِسْت تاق، اُتاق‌ل فِرِه ئو پَنجِرِه‌ داشْتوتِی. کشتی وَ اِیی خاطِرَه مَسازیا تا نوح، خانوادِه‌ ئو حِیوُن‎ل حُشکی اِ سِیل ویرداری بِکِه.

نوح اِ خدا اطاعت کِرْدِی. اُو، ئو سِه کُرِی کشتی‎ئو هَر اَ طُورَه کِه خدا فِرمُون دایی‌تِی، ساخت. اَرِه یَه کِه اَ کشتی‎ئَه فِرَه کَلِنگ بی، سال‌ل فِرِه زمُون بِرْدِی تا بِسازِرِی. نوح وَ مَرْدِم هُشدار داتِی کِه سِیلَه ما ئو اُوِن بایس اُورگِیرْدِن ویرِه خدا. اَما اُوِن حَرف نوحُو باوَر نَکِرد.

خدا فِرمُون داتِی کِه نوح ئو خانوادِه‌ خوراک کافی اَرِه وژُو ئو حِیوُن‎ل جَم بِکَن. وَخْتِی کُل چی آمادَه بی، خدا وَ نوح وِت زِمُونِی رَسی‎ئَه تا اَ هشت نَفَرَه یعنی اُو، ژَنی، سِه کُر ئو بُووِی‌لِی بِچِن اِ نُوم کشتی.

خدا اِ هَر جور حِیوُن ئو مَل، یِه جِفْت نیر ئو ما ویرِه نوح رِ کِرْدِی تا بِچن اِ نُوم کشتی ئو اِ مُوقَه سِیل اِ اَمُون بون. ئو خدا، هفت جِفْت نیر ئو ما اِ کُل حِیوُن‌لِی کِه اَرِه قربانی کِردِن خو بین، رِ کِرْدِی. وَخْتِی کُل چِن اِ نُوم کشتی، خدا دَر کشتی بَستِی.

اَسَه وارُون چِل روژ آزگار واری ئو آو اِ زَمی هُونَه مَجوشیا کِه کُل چی، حتی کُوی‌ل بِلِنگ هَم، وَ گَرْدی پوشیا.

کُل موجودلِی کِه وَ رُویی حُشکی زِنِی‎یُونَه مَکِرد، بِه‌جُز اِنسُون‌ل ئو حِیوُن‌ل نُوم کشتی، هِلاک بین. کشتی مَن اَر رُویی آو ئو کُل چی‌ل نُومی اِ خَفَه بی‎ئِن مَن اِ اَمُو.

دُما وارُون، کشتی پَنج مُونگ اَر رُویی آو بی ئو اِ اِیی مُدَتَه آو بِنیا نیاتِی اَ هُوآر چِی‎ئِن. اَسَه یِه روژ کشتی اَر رُویی کُوی‌ئِی اِ حرکت هوسیا. اَما دُنیا هَنی اِ ژِیر آو بی. دُما سِه مُونگ قُلَه کُوی‌ل دیاری بی.

دُما چِل روژ، نوح قِلائِی اَرِه پیا کِردِن زَمی حُشک رِ کِرْدِی اِ دَر. قِلا پِر گِرْتِی اَما حُشکی پیا نَکِرْدِی.

دُما اَوَه نوح کَموتَرِی رِ کِرْدِی. اَما کَموتَرهَم نَتُونِستِی زَمی حُشک پیا بِکِه، پس اُورْگیردی اِ لا نوح. هَفْتَه دُمان، یِه گِل هَنی کَموتَر رِ کِرْدِی ئو کَموتَر وَ وَلْگی اِ زیتون اُورگیردی اَ کشتی! آو نیشتی ئو گیال سُوزُو کِردی.

نوح یِه هَفْتَه هَنی چِیم اَ ری مَن ئو کَموتَر اَرِه گِل سِئِم رِ کِردِی. اِیی گِلَه کَموتَر اُورنَگیردی. آو دِ نیشتی ئو کَموتَر جائِی اَر رُویی حُشکی پیا کِردیی‌تِی.

دُما دُو مُونگ خدا وَ نوح فَرماش کِردِی: « وَ گَرد خانوادَ‌ت ئو حِیوُن‌ل اِ کشتی بِکَن اَ دَر. باروَر بون، اُویل بارِن ئو زَمی پِر بِکَن.» پَس نوح ئو خانوادِه‌ اِ کشتی کِردُون اَ دَر.

نوح دُما کِردِن اَ دَر اِ کشتی، قربانگاهی ساختِی ئو اِ حِیوُن‌لِی کِه وَ اِیی خاطِرَه اُوِردیی‌تِی، قربانی کِردِی. خدا اِ اِیی کار نوحَه راضی بی ئو دوئِمُونی برکت داتِی.

اَسَه خدا هُونَه قُول داتِی: «دِ زَمی وَ خاطِر شرآشوئِی اِنسُون، وَ سِیل، لَنَت یا نابود نِمَکَم؛ هَرچَن دل اِنسُون‌ اِ گُوجَری گُناه‎کارَه .»

َسَه خدا وَ نیشُونَه قُول وژ، اوَلی سُوزُسویل اِ آسْمُون اُوِرْدِی اَ وجود. هَر زمُون سُوزُسویل اِ آسْمُون دیاری مُویی، خدا ئو قُومی قُول اُوئو ماوِرد اَ ویر.