۱۹- پَیغُمبِرون
اِسرائیلِ تاریخِ دِله، خِدا خَلِه پِیغُمبِرا رِه وِشونِسّه رایی هَکِردِه. وِشون خِدایِ پِیغوما رِه گیتِنِه و مَردِمِ وِسِّه اِیاردِنِه.
اِیلیا پِیغُمبِری بی یِه که آخابِ پادشاهِ دورِه زندگانی کِرد بی یِه. آخاب خَلِه شَرور بی یِه و مَردِم رِه هَشوشْ دا که بُتِ بَعَلِ رِه پَرَستِش هَکِنِن. ایلیا آخاب رِه باته: «خِدا تِرِه سِزا دِنّه. وِه اَی آخاب رِه باتِه: «اِسراییلِ سامونِ دِلِه، مِن اگه فَرمون نَدِم؛ هیچ وارِش یا شَبرِه بِنه نَکفنه» آخاب ایلیای گَپِ جِه خِش نِیَمو و بِنا بِشته که وِرِه بَکوشِه.
خِدا ایلیا رِه باتِه: «بیابونِ دِله بُور و شِه خِدِرِه آخابِ جِه جا بَدِه» ایلیائِم بیابونِ دِله بوردِه و اَتّا روخِنة پَلی که خِدا وِرِه نِشون هِدا موندِگار بَیِّه. هَر صِوائی و نِماشونِ سَر چَنتا کِلاج وِنِسّه گوشت وُ نون ایاردِنه. هَمونگِدِرم آخاب وُ وِنِه سربازا، ایلیایِ پِه دَینِیّه مُنتا نَتونِسِّنه وِرِه پيیدا هَکِنِن.
چونکِه وارِش نَزوئه، اونتا روخِنه لَس لَس خِشکْ هَیتِه. اینطی بَیِّه که ایلیا هَمون دُور وُ وَرا اَتِه جایِ دیگِه کوچ بَکِشیه بُوردِه. اونتا سامونِ دِلِه اَتّا فَقیر بیچارِه زنا وُ وِنِه ریکا زندگی کِرد بینه که خِشکسالیِ خاطِری هِچ خِراکی نِداشتِنِه بَخِرِن. اَیِم وِه ایلیایِ جِه رَسیِه و هَمینتاسِّه خِدائِم وِشونِ سِفرِه رِه پِر کِردِه. وِشونِ آردِ کیسِه وُ راغونِ کوزه هِچ زَمون خالی نَیْ بی یِه و قحطی سالِ ماهِ دِله، شِه اَندازِه خِراکْ داشتِنه تا بَخِرِنِ. ایلیائِم سِه سال اونجِه بَمونِسِّه.
سه سال و نیم که بوگذِشته، خِدا ایلیا رِه باتِه: «اَی دِواره وارِش اِنّه» خِدا ایلیای جِه بِخواسِّه که اسراییلِ سامون دَگِردِه وُ آخابِ جا گَپ بَزِنِه. آخابِم که ایلیا رِه بَدیِه، وِرِه باتِه: «اَتَّنه سَختی وُ بِلا رِه تِه دِرِس هَکِردی!» ایلیائِم وِرِه اینطی جِواب هِدا: «تِمومِ سَختی و بِلارِه تِه اَمِه سَر بیاردی، تِه راسّی خِدا، که یَهُوَّه هَسِّه رِه وِل هَکردی و بَعَل رِه پَرَستِش کِنّی. اِسا تِمومِ اسراییلِ قُوم که تِه پَلی دَرِنِه رِه کَرْمِلِ کوه بیار.»
تِموم اسراییلِیا و پَیغُمبرایِ بَعَل که ۴۵۰ تَن بینِه، کَرملِ کویِ پَلی جَم بَیِّنه. ایلیا باته «تا کِه خواننی دِل دِل هَکِنین؟ اگه یهوه خِدا هَسّه، وره پَرسِتش هَکنین وُ وره گِس هَدین، اَگِم که بَعَل خِدا هَسِّه وِنِه جِه فَرمون بَوِرین»
اونگِدِر ایلیا، بُتِ بَعَلِ پَیغُمبِرا رِه باتِه: «اَتّا جونیکّا رِه قِربونی هَکِنین، وِنِه تَنِ گوشت رِه چَن تیکّه هَکِنین و قِربونگاهِ سَر بیِ یِلّین مُنتا وِرِه تَشْ نَزِنین. مِنم قِربونگاهِ دیگِة سَر هَمینتا کارِه کِمبِه. اونتا خِدایی که قِربونگاهِ سَر، تَشْ رایی هَکِنِه، وِه راسّی خِدا هَسِّه» هَمینتاسِّه بُتِ بَعَلِ پَیغُمبِرا، شِه قِربونی رِه بِیاردِنِه، مُنتا وِرِه تَشْ نَزونِه.
اونگِدِر وِشون بُتِ بعَلِ دَرگاه اینطی راز و نیاز هَکِردِنه: «اَیْ بَعَل، اَمِه وَنگِ بِشتو!» وِشون تِمومِ روز دُعا کِردِنه، شونگْ کَشینِه و شِه تَن رِه گِزلیکِ جا خِراش دانِنِه. مُنتا بَعَلِ جِه نا جِوابی بِشتوسِّنه، نا اَتِّ ذِرِّه تَش قِربونگاهِ سَر دَکِتِه.
بَعَلِ پَِیغُمبرا اَنّه که تِمومِ روز دعا کِرد بینه، ذِلْ بَئینه وُ دیگِه نا نِداشتِنه هَمینتاسِّه شِه دِعا هَکِردِنه وِل هَکِردِنه. اونگدر ایلیا اَتِّه جونیکّای دیگِه رِه قِربونی وِسّه، قِربونگاهِ سَر بِشته و مَردِم رِه باته: «دِوازده تا گَتِ کوزه اُوْ قِربونگایِ سَر بَشِنِن، اَندِه که گوُ گوشت وُ هیمِه و بِنه شیر بَوِّه»
اونگِدِر ایلیا اینطی دِعا هَکِردِه: «آ؛ یَهُوَّه، آ؛ اِبراهیمِ خِدا، آ؛ ایساق وُ یَعقوبِ خِدا، تِه اَمروز اِما رِه نِشون هَدِه کِه تِه شِه اِسراییلِ خِدایی وُ مِن تِه خادِم هَسِّمه. مِه دِعا رِه جِواب هَدِه تا مَردِم بَدونِن کِه تِه راسّی خِدا هَسّی.»
دَر دَم اَتّا تَش آسِمونه جِه بِیَمو و هیمِه وُ گوشت وُ سنگ وُ خاک وُ قِربونگاه دُور وُ وَر دَکته، اَندِه که اُو رِم بَسوزِنِیه. مَردِم که اینتا ماجرا رِه شِه چِشِه جا بَدینِه، دَر دَم سِجده هَکِردِنه و باتِنه: «یَهُوَّه خِدا هَسِّه، یَهُوَّه خِدا هَسِّه!»
اونگِدِر ایلیا باته: « نِلّین بَعَلِ پَیغُمبرایِ دِله یِتّام دَر بوُرِن!» هَمینتاسِّه مَردِمِم بَعَلِ پِیغُمبِرا رِه بَیْتِنِه وَ هَمِه رِه اونجِه جِه بَوِردِنه وُ اَز دَمْ بَکوشتِنه.
ایلیام اَخاب پادشاهِ رِه باتّه: «لَس نَدِه، بور شِه سِرِه، اِسائه که وارِش بَزنه». هَمونگِدِر سیو اَبِرا آسِمون رِه دَپوشِنیه و اَتّه خَلِه شِلاب بَزوئِه. یَهُوَّه خِشکسالی رِه تِموم هَکِردِه و اینطی نِشون هِدا که تِنا وِه راسّی خِدا هَسِّه.
اونگِدِر که ایلیای خِدمِت تِموم بَیِّه، خِدائِم اَتّا آدِمِ دیگه؛ اِلیشَع نوم رِه شِه پَیغُمبِر هَکِرده. خِدا خَلِه مُوجِزْ رِه وِنِه دَسِ جِه اَنجام هِدا. اَتّایِ این مُوجِزا، نَعمانِ وِسّه دَکِتِه کِه ، دِشمنِ فَرموندِه بی یِه. وِنِه تَنِ پوسْ، بی جُورِ مَرِض داشتِه. وِه اِلیشَع خَوِری بِشتوس داشتِه، هَمینتاسِّه وِنِه پَلی بوردِه وُ وِنِه جِه بِخواسِّه کِه وِنِه دَردِ دِوا هَکِنِه. اِلیشَع نَعمان رِه باتِّه: «شِه خِدِرِه هَفت کَشْ، اُردُنِ روخنة اُویِ بِن فِرو بَوِر»
هَمون شِروعِ کار اینتا گَپِ جِه نَعَمانِ خَشم بَیتِه، چونکِه اینتارِه بیخِدِه کار دونِسّه و نِخواسّه که وِه رِه انجام هَدِه. مُنتا پَشیمون بَیِّه و شِه خِدِرِه هَفت کَشْ اُردُنِ روخِنه اوُ بِن فِرو بَوِردِه. هَفتِمین کَش کِه اوُیِ جِه دَر بِیَمو، خارِ خارِ بَیْ بی یِه. خِدا وِنه ناخِشی ره دِوا هَکِرده.
خِدا، بَنی اسراییلِ قومِ وِسّه اَتِّه خَلِه پَیغُمبِرِِ دیگه رایی هَکِردِه. وِشون هَمِه مَردِم رِه هُشدار دانِنه کِه بُتا رِه پَرِستِش نَکِنِن،ِ دیگِرونِ جا دِرِسْ رفتار هَکِنِن، هَدیِ وِسّه دِلسوزی هَکِنِن و بَدیِ وَر نَشوئِن و خِدای جِه فَرمونبَری هَکِنِن. چونکه اَگه اینطی پیش نَشوئِن، خِدای پیش گِناکارِنِه و خِدائِم وِشون رِه سِزا دِنّه.
خَلِه زَمونا مَردِم خِدا ره گِس نِٔدانه و گوش نَکِردِ بینه. وِشون پَیغُمبرایِ جا بَدرفتاری کِرد بینِه و اَتِّه ماقعِمِ بیِه کِه وِشون رِه کِشتِنه! اَتِّه کَشْ، اِرمیایِ پَیغُمبِر رِه چِلویِ دِلِه دِمبِدانِه و وِرِه رِها هَکِردِنِه تا بَمیره. اِرمیا چِلویِ دِلِه تیلِ دِلِه فِرو بوُردِه ، مُنتا هَمون ماقِع پادشاهِ دِل وِنِسّه بَسوتِه وُ شِه نوکِرا رِه فَرمون هِدا تا نَمردِه پِه، وِرِه چلویِ جِه دَر بِیارِن.
دِرِسِّه که مَردِم پَیغُمبرایِ جه بَد داشتِنِه، وشون اَیِم خِدایِ خَوِری گَپ زونِنِه. وِشون مَردِم رِه هُشدار دانِنِه کِه توبه هَکِنِن اَگِه نا؛ نابود بُوننِه. وِشون هَمینطیِم خِدایِ وَعدِه که مَسیحْ رِه رایی کِنده، مَردِم رِه یاد آوَری کِردِنِه. کِتابِ مُقَدَسِ جِه بَئیته داستان:
کتاب اول پادشاهان فصل ۱۶ تا ۱۸؛ کتاب دوم پادشاهان فصل ۵؛ کتاب ارمیا فصل ۳۸
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).