۲۰- جِلایِ وَطِن و بَردَگِرسِن

اِسراییلِ پادِشاهی و یَهودایِ پادِشاهی، دِتایی خِدایِ جا دِشمنی و گناه هَکِردِنه. وِشون اون عهد و پِیمونی که خِدا جا سینایِ کویِ دله دَوِسْ بینه رِه بِشکِستنه. خِدا شِه پِیغَمبِرونِ جا وِشون ره گوشزِد هَکِرد بی یِه تا ونه وَر دَگِردِن و دِواره وِره پَرِستِش هَکِنِن، مُنتا وِشون خِدا جِه فَرمون نَوِردِنه.

هَمینتاسّه خِدا وِشونِ سِزا ره هِدا که وشونِ دِشمِنون وشون ره نابود هَکِنِن. هَمون زَمونا اَتّا قوم قَویِ دیگِم دَیی بیِه که وِنِه نوم آشور بی یِه. آشوریا قومایِ دیگة جا گِذِشت و بَخشِش نِداشتِنه. اسراییلِ پادِشاهی رِه آشور اَز بَین بَوِرده. آشوریا اَت خَله اسراییلِ پادشاهی مَردِم ره بَکوشتِنه، هر چی خواسِّنِه تاراج هَکِردِنه وُ بَوِردِنه وُ خَلِه جاهایِ اون سَرزمینِم تَش بَزونِه.

آشوریا تِمومِ گَت گتون وُ سَرمایه دارا وُ اِستاکارا کِه اَتِّ کارِ دله سَر رِشته داشتِنه رِه شِه هِمکِت آشورِ دِلِه بَوِردِنه. تِنا بَدبَخت بیچاره ها، اسراییلِ دله بَمونِسِّنه.

اونگِدِر آشوریا، اسراییلیایِ سَرِجا؛ بیگانِه ها رِه اسراییلِ سَرزمینِ دِله بیاردِنه، تا اونجه زِندِگانی هَکِنِن. بیگانه هام خِراب بَیی شهرا رِه دِواره بِساتِنه و اسراییلیاي جا اِزدِواج هَکِردِنه؛ هَمون بَدبَخت بیچاره هایی که اونجه بَمونِس بینه. تِواری که وشونِ پَیوِندِ جه دنیا بی یَمونِه، سامِری وَنگ کِنِنه.

یهودایِ پادِشاهیِ مَردم شه چِشِ جا بَدینه که خِدا، اسراییلِ پادِشاهیِ مَردِم رِه بی ایمونیِ و نافرمونی وِسّه چِطی سِزا هِدا، مُنتا اَی هَمطی بُتا و کنعانیایِ خداها رِه پَرِستِش کِرد بینه. خِدام خَلِه پِیغَمبِر وِشونِسّه بَرِسِنیه تا وِشون رِه هُشدار هّدِن، مُنتا وِشون اَی همون کارایِ پِه دَئی بینه.

صدسال بئی په که اِسراییلِ پادِشاهی، آشوریایِ دَس نابود بَئی بیِه، هَمون زَمونا خِدا نِبوکَدنِصَّر، بابلِ پادِشاه رِم رایی هَکِرده تا یَهودایِ پادِشاهی رِه هِجوم بَوِرِن و نابود هَکِنِن. بابِلیا خَلِه قوم قَویيی بینِنِه. هَمینتاسّه یَهودایِ پادِشاه زِرِنگی هَکِرده وحاضِر بَیِّه که نِبوکَدنِصَّر رِه خِدمِت هَکِنه وهَر سال اَتِّ خَلِه پول وِره باج هَدِه.

چَن سال بوگذِشته پِه یَهودایِ پادِشاه ، بابِلِ پادِشاهِ رو دَر بی یَمو. هَمینتاسّه اَی بابِلیا یِ سَر و کَلّه پییدا بَیِّه واَی دِواره یَهودایِ سَرزَمین رِه هِجوم بَوِردِنه. بابِلیا اورشَلیمِ شَهر رِه شِه دَسْ بَیتِنه، خِدایِ خِنِه رِه نابود هَکِردِنه و هَر چی مال و ثِروِت که شَهرِ دِلِه و خِدایِ خِنِة دِلِه دَیْ بی یِه رِه شِه هِمْکِت بَوِردِنه.

یَهودایِ پادِشاهِ گوشمالیِ وسّه، نِبوکَدنِصَّرِ سربازا وِنِه ریکائون رِه ونه چِشِ پیش بَکوشتِنه و ونِه چِش رِم کور هَکِردِنه، این کارا ره هَکِردِ پِه پادِشاه رِم شِه هِمکِت بَوِردِنِه بابِل تا هَمونجِه زِندونِ دله بَمیره.

نِبوکَدنِصَّر و وِنه سَربازا، تمومِ یَهُودایِ پادِشاهی مَردِمون رِه شِه هِمکِت بابِل دِلِه بَوِردِنه وَ تِنا بَدبَختْ بیچارِه ها رِه اونجه بِشتِنه تا کِشاورزی هَکِنِن. این زَمون که خِدایِ قُوم ناچار بَیینه شِه سَرزَمینِ رِه رِها هَکِنِن و بورِن رِه جِلایِ وَطِن گِنِنه.

دِرِسته که خِدا جِلایِ وَطِنِ جا، شِه قوم ره سِزا هِدا که گِناه هَکِرد بینه. مُنتا اون قِراری که وِشونِ جا دَوِس بی یِه رِم شِه یادِ جه نَوِرده. خِدا شِه قومِ نِگَهدار بی یِه و شِه پَیغُمبِرایِ جا وشونه جا گَپ زوئِه. خِدا وَعده هِدا بی یه که هِفتاد سال بَئی پِه، اسراییلِ قوم رِه دِواره، وَعده بَئی سَرزمینِ دِلِه بَرگاردِنِه.

هِفتاد سال بوگذِشته پِه کوروش؛ پارسیایِ پادِشاه، بابِلیا ره شِکَست هِدا وَ اینطی پارسیایِ اِمپِراتوری، بابلِیایِ اِمپِراتوریِ جا سَر هِنیشتِه وَ خَلِه قوما رِه شِه دَستِ بِن بَیتِه وُ وِشونِ فَرمونرِوا بَیِّه. هَمونگِدِرا اِسراییلِ مَردِم رِه یَهودی وَنگ کِرد بینه. وِشونِ دِلِه خَلِه هام شِه تِمومِ عمر رِه بابلِ دله سَر هَکِرد بینه. تِنا پیرا، تونِّسِنه یَهودایِ سرزمین رِه شِه یاد بیارِن.

پارسِ پادِشاهی دِرسّه که خَلِه قَوی بی یِه، اَی قومایي که وِنِه فَرمونرواییِ دَسِّ بِن دَئینة جا خِشْ رَفتار بی یِه. اَتِّ کَم بوگذِشته پِه که کوروش، پارسِ پادِشاه بَیِّه، وِه دَستور هِدا، یَهودیایی که اَی خواننِه دَگِردن بورِن ، یَهودا یِ سَرزمینِ دِله، آزاد هَسّنه که پارسِ سَرزِمین رِه تَرک هَکِنن وَ بورِن یَهودا. اَندِه که وِشون رِه پولِم هِدا تا خِدایِ خِنِه رِه دِواره بِسازِن! اینطی ،هِفتاد سال سَرگِردونی تِموم بَئی پِه، اَتِّه کِچیکِ دَستِه یهودیا، اورشَلیمِ شَهرِ وَر، یَهودایِ سرزمینِ دِلِه دَگِرِسّنِه.

قوم ، اورشَلیم بَرِسی پِه، خِدایِ خِنه و شهرِ دور ِ وَر دیوارا ره دِواره بِساتِنه. دِرِسِّه کِه پارسیا هَنتا وِشونِ سَر فَرمونرِوایی کِردِنه، مُنتا وِشونِسّه خَله اَرزش داشته که دِواره ِشه وَعده بَئی سرزمین ِ دلِ دَئی بینه و تونِسِّنه شِه خِدا رِه ، وِنِه خِنة دِلِه پَرِستِش هَکِنِن. کِتابِ مُقَدَسِ جِه بَئیته داستان: کتاب دوم پادشاهان فصل ۱۷ و ۲۴ و ۲۵_ _؛ کتاب دوم تواریخ فصل ۳۶؛ کتاب عزرا فصل ۱ تا ۱۰؛_