۲۹- سَنگدِلِ نوکرِ سَرگِذِشت

اَتّا روز پِترُس عیسایِ جِه بَپِرسیِه: «اِستا، اونتا بِراری کِه مِه جا بَد کِندِه، وِنِه چَن وار وِرِه بِبَخشِم؟ هَف وار وَسِّه؟» عیسی بِفَرمِسِّه: «هَف وارِم نا، هِفتاد تا هَف وار وِنِه بِبَخشی» عیسی خواسِّه که اِما رِه هالی هَکِنِه؛ همیشِک وِنِه بِبَخشیم. عیسی هَمونگِدِر اینتا داستان رِه باتِه.

عیسی باتِه: «خِداوندِ پادِشاهی، اونتا پادِشاه رِه موندِنِه کِه خواسِّه شِه خِدمِتکارایِ بِدِهی رِه پاک هَکِنِه. وِشونِ دِلِه اَتّایِ بِدِهی، دِویست هِزارسالِ کارگِریِ جا بِرابِری کِردْ بی یِه.»

چونکه اونتا خِدمِتکار اَنِّ گَتی بِدِهی رِه نَتونِسِّه پاک هَکِنه، هَمینتاسِّه پادِشاهِم فَرمون هِدا کِه بِدِهیِ جاسَر، وِه وُ وِنِه زِنا وُ وِنه وَچون وُ وِنِه دار وُ نِدار رِه بَروشِن.

مُنتا اونتا مَردی پادشاهِ دَس وُ پِه دَکِتِه وُ عَیْز وُ وَیْزْ هَکِردِه باتِه: «اَی پادِشاه!، تِه لینگِ خِش دِمبه، مِرِه اَمون هَدِه تا سِکِّة آخِر شِه بِدِهی رِه پَس هَدِم.» پادِشاهِ دِل وِنِسِّه بَسوتِه وُ وِرِه رِها هَکِردِه وَ وِنِه تِمومِ بِدهی رِه بِبَخشیِه.

مُنتا اونتا خِدمِتکار تا پادِشاهِ دربارِجِه شِه لینگِ یور بِشْتِه، اَتّا هَمکارِ بَدیِه که چارماهِ مزِّ اِندازِه وِرِه بِدِهکار بی یِه. بوردِه وُ وِنِه کِرّ رِه بَیتِه و باتِه: «مِه بِدِهکاری رِه مِرِه هَدِه.».

اونتا هَمکار وِنِه دَس و پِه دَکِتِه باتِه: «خواهِش کِمبِه مِرِه زِمون هَدی، تا آخِرین سِکِّه تِه بِدِهی رِه پَس دِمبِه.» مُنتا طَلِبْکار قَبول نَکِردِه و شِه هَمکارِ زِندونِ دله دِمبِدا تا شِه تِمومِ بِدِهی رِه پَس هَده.

اونگِدِر که بِدِهکارِ رَفِقون داستان رِه بِشتوسِّنِه، وِشون رِه خَلِه دَرد بی یَمو وُ بوردِنِه پادشاهِ پَلی داستان رِه وِنِسِّه باتِنه.

پادشاه لَس نِدا، اونتا مردی رِه بخواسِّه وُ وِرِه باتِه «اَی خِدمِتکارِ بدجنس! مِن تِه بِخواسّیِ وِسِّه تِه اَنِّ گَتی بِدِهی رِه بِبَخشیمِه. تو هِم وِسِّه همینتا کاره شِه هَمکارِ جِه هَکِرد بویی.» پادشاه خَله ژاژ بَکِردِه وُ فَرمون هِدا وِرِه زندونی هَکنِن و تا شِه تِمومِ بدهی رِه پاک نَکِردِه وِرِه رِها نَکنِن.

اونگِدِر عیسی بِفَرمِسّه: «اَگِه شِما شِه بِرار رِه شِه جان و دِلِ جِه نِبَخشین، مِه پیِ یِر که آسِمونِ دِلِه دَرِه، شِمِه جِم هَمینطی تا کِنده.»