۱۵- سرزمین موعود

سرانجام وَقتِ نُ بِرَسا کُ قَوم اسرائیل به سرزمین موعود، یعنی کنعان وارد بِبِندَ. نینِ دِ شهری بُ ب اسمِ اریحا کُ دور تا دور نُ توسطِ ای دیوارِ گُردی محافِظَت اَبُ. یوشع دو جاسوس به نُ شَهرَ بَشکیناد. نینِ آیی جَنِ خُراب ب اسم راحاب زندگی شَکَ. نُما جاسوسون پَلی هُش گوشدا و از شهر فِراریشون دا. نُ نَندِقَ ب خدا ایمانِش دَ کُ نِ کار انجام شادا. جاسوسون ب راحاب قَولِشون شادا کُ وقتی کُ اریحا را نابودشون کَ، نُما و خانوادَش هواش دارِبِندَ.

برای نِ کُ ب سرزمین موعود وارد بِب‍ندَ، اسرائیلون ایگا از رود اردن عبور کِرِندَ. خدا به یوشع بَشوات: «کاهنانِد جِلِیِ تَر بِکین.» وقتی کُ کَفِ پای کاهنون ب رود اردن بِرَسا، جِریانِ اُوو بَند اَمَ و اسرائیلیون بَشُنتونا به نُ طِرَفِ رود بِشِندَ.

بَدِ نِ کُ قَوم از رود اردن عبورشون کَ، خدا به یوشعِش بُوات آمادَ بییَ تا به شهر قویِ اریحا یورِش کِرُمَ. خدا به مردم بَشوا: «کاهنون و سربازون ایگا شَش روو رویی ای دَفَ، دَورِ شَهر راهپیمایی کِرِندَ. کاهنون و سربازون نِ کارَ اِنجامِشون بُدا.

رووجُ هفتم ایگا، اسرائیلیون هفت قَر شَهرَ دَور بُبُقِندَ، بَدِش کانتون دیم شیپور خوشون بِدَمِندَ و پاکِ مردم دادِ بُلَند کِرِندَ. نُمین نِ کارَ اِنجامِشون بُدا.

نُ وقتی پاکِ کَلونِ اریحا دَور تا دَورِش فرو ریجیا. اسرائیلون پاکِ چی‌گَل داخِل شهر نِزِینی کُ خدا بَشوا، نابودِشون کَ. فِقَط راحاب و خونوادَش نِ خاطر را کُ ب اسراییلیون مُلحَق بُبُدِندَ، در امان دِ بُدِندَ. وقتی کُ قَومونی کُ داخِلِ کنعان زندگی شُ اَکَ بَشُنفَهما کُ اسرائیلیون اریحاشون نابود کَردَ، ب وَحشت کَتِندَ کُ یَقَرطِ نورِندَ و ب نِمین جی یورِش بِبِرِندَ.

خدا ب قَومِ بنی اسرائیل فرمان شادا دِ بُ کُ هادِ هِچ قَومی کنعان دِ پیمانِ آشتی دَرنِبٌندیَ. ولی اِیی دونه از قبیله گَلِ کنعانی ب اسم جبعونیان، ب یوشع دُرووشون بُوات و اداعاشون کَ کُ از یاقایی دیر از کَنعان بَمِدِندَ. نُمین از یوشع در خواستشون کَ کُ هادِ نِمین پیمانِ آشتی دَربَندِ. یوشع هادِ بِقیَ رهبرونِ بنی اسرائیل، بِدونِ نِ کُ هادِ خدا مشورت کِرِندَ، هادِ جبعونیان پیمان صلح دَرشون بَس.

بَدِ سه روو، اسرائیلیون بَشُنفَهما کُ جبعونیان در اصل اهل کنعان هِندَ. بِ خاطِرِ نِ کُ گولشون داده بُ خیلی ناراحت بُبُدِندَ. ولی پیمان صلح نَشُنتَهمَرا، چون کُ نُ پیمانَ پَلی خدا دَرشون بَستَ بُ. چند وقت بَدِ نُ، پادشاهونِ ایبی قِبیلَ از کنعان ب اسمِ اموریان وقتی بَشُنفَهما کُ جَبعونیان هادِ بنی اسرائیل پیمان صلح دَرشون بَستَ، هادِ هُم هم‌پیمان بُبُدِندَ و لَشگَرون خوشون جَمِشُن کَ و ب جبعونیان یوریششون بِبَ. جبعونیان از یوشع درخواست کمکشون کَ.

یوشع سپاه اسرائیل دَور هُم جَمِش کَ. نُمین پاکِ شِی مِسیر بُدِندَ تا ب جبعون بِرَسادِندَ. صُبحِ زی اموریان غافلگیرشون کَ و به نُمین حَملَشون کَ.

خدا نُ روو اسراییل را جِنگِش بِکَ. نُ اموریانِش سَردَرگُمِ کَ و تِگَرگونِ گُردی از آسمون فرودِش آرد و خیلی از اموریانِش بُکُشت.

خدا ایطَوری اِیی کاریش بِکَ کُ خورشید آسمون دِ واشتا تا سربازونِ اسراییلی وَقت خیبی دارِ بِندَ تا اموریان کامل شِکست هادِندَ. خدا نُ رووَ پیروزی خیلی گُردی اسرائیلیون را بَشارد.

بَدِ نِ کُ خدا نُ لَشکَرون شکست شادا، خیلی از قبیله گَلِ کَنعانی، برای حمله به اسرائیلون هادِ هُم هُم پیمان گِردادِندَ. یوشع و اسرائیلیون هادِ نُمین جِنگشون کَ و پاکِشون شکست شادا.

بَدِ نِ جَنگون، خدا سَهمِ هَر کُدوم از نِ قِبیله گَلِ اسراییل از سرزمین موعود را به نُمین بَشبَخشا. بَدِش خدا آرامش را پاکِ سرزمین اسرائیل بَرقرارِش کَ.

چون یوشع پیر گِرداده بُ، پاکِ قَومِ بنی اسرائیل گِردِ هُم جَمِش کَ. بَدِش به نُمین یاداوریش کَ کُ نُمین قَولِشون شاداده بُ کُ نُ عهدی کُ خدا هادِ نُمین بالای کوه سینا دَرِش بَستِ بِ، اطاعت کِرِندَ. مردم‌ جی قَولِشون شادا کُ ب خدا وِفادار بُموننِدَ و از شریعت نُ اطلاعت کِرِندَ.