۱۸- تقسیم پادشاهی اسرائیل

داوود پادشاه ۴۰ سال حکومَتِش کَ. بَدِ مرگِش، پیرِش سلیمان ب پادشاهی قَومِ اسرائیل بِرَسا. خدا هادِ سلیمون دَمِش بُدا و از نُما بَشپُرسا: «از مَ چی چی دِی تا دِ تو دُم؟» سلیمان از خدا شَگا تا به نُ حکمت هادِ. نِ درخواست سلیمون خداش خیلی خوشحالِش کَ و نُش داناترین آدِمِ دیم زِمینِش کَ. سلیمون چی گَلِ زیادی یادِش گیَت و خیلی خردمند بُبُ و خدای جی نُش خیلی پیلدارِش کَ.

سلیمون رو شَهرِ اورشلیم ایی معبدیش بُنا کَ کُ داوود برنامَش بِریجاده بُ و مَصالحی کُ شَگا آمادَش بِکَرده بُ. از نُ زِمون ب بعد، مردم اَی اَشُنتونا یاقا خیمه ملاقات بِشِند‍ نینِ خداش پَرَستِش کِرِندَ و قربانی تقدیمِش کِرِندَ. خدا روو مَعبدَ حضورِش دَ و هادِ قَومِ خوش زندگی شَکَ.

وَلی سلیمان به جَنِگَلی از ایبی قَومون دِل شَبَست و نُمینِش ب همسری بِگیَت. نُ تقریبا هادِ ۱۰۰۰ جَن از ازدواجش کَ و نِزِینی بُبُ کُ از خدا نافرمانیش کَ. خیلی از نُ جَنِگَل از سرزمین بیگانه بَمِدِ بُدِندَ و هادِ خوشون بُتونی بَشارده بُ تا پَرَستِش کِرِندَ. وقتی کُ سلیمون پیر جی بُبُدِ بُ نُ بُتون شَپَرَستا.

نِ خاطر را خدا ناراحت و خشمگین بُبُ و به سلیمونِش بُوات مجازات نِ کارِ تو بَدِ مَرگِت پادشاهی اسراییل را به دو بَخش تقسیم کیمیم کَ.

بَدِ نِ کُ سلیمون بِمَرد، پیرِش رحبام یاقا نُ پادشاه گِردا و پاکِ قَومِ اسرائیل جَمع بُبُدِندَ تا نُش یاقا پادشاه خوشون قِبیل کِرِندَ. نُمین به رحبعام شکایتشون شَکَ کُ سلیمان خیلی از نُمین کار شَکِشا و مجبور بُدِندَ مالیات زیادی هادِندَ. نُمین از رحبعام اَشونگات کُ عینِ بُباشون سخت گیر نِبِ.

ولی رحبعام جُوابِش احمقانه‌ای به نُمینِش دا و بَشوا: «شُمَ فکر اَکِریَ کُ بُبا مَ سلیمان سخت گیری شَکَ، ولی مَ شُمَ بیشتر به کار وا اَدارُم و عذاب کیمیم دا.»

بَدِ نِ کُ حرفونِ نُش بَشُنشِنُفت، خیلی از مردم بَر علیهِش شورششون کَ. ده قبیلَ از قبیله اسرائیل یَدا بُبُدِندَ. فِقَط دو قِبیلَ به نُ وِفادار بِمَندِندَ و نُمین اسم خوشون پادشاهی یَهودا زِمینشون نا.

ده قِبیلَ بی مِردِیِ ب اسمِ پربعام پادشاه خوشون کَ و نِواحی شمالی نینِ دِ زندگی شَکَ و خوشون پادشاهی اسراییل بَشُنخوند.

یربعام مطیع خدا نُبُ و باعث گِردا تا مردم ب سمت گناه بِشِندَ. نُ دو بُت بَشسات و از مردم درخواستِش کَ تا نُمینِش بِپَرَستِندَ. نُمین اَی پَرَستِشِ خدا را به اورشلیم کُ در پادشاهی یَهودا قُرارِش دَ نَشُدِندَ.

پادشاهی یهودا و اسراییل هادِ هُم دُشمن بُبُدِندَ و ویشتر هادِ هُم دعوا شُ اَکَ.

پادشاهی جدِیدِ اسرائیل، پاکِ پادشاهونِشون شَرور بُدِندَ.خیلی از نُمین تِوَسُّطِ آدِمونی کُ شو اَگا پادشاهی تِصاحُب کِرِندَ، بِمَردِندَ.

پاکِ نُ پادشاهون و ویشتر مردم اسرائیل بُتون شَپَرَستا. نِزِینی کُ بُتون شَپَرَستا هادِ جَنونِ فاحشهَ جی اَووسِندَ و حتی وَچِگَلشون را بُتون را قربونی شُ اَکَ.

پادشاهون یهودا از نسل داوود بُدِندَ. بعضی از نُ پادشاهون آدِمونِ خیبی بُدِندَ، هادِ عدالت حکومت شُ اَکَ و خدا اَشُنپَرَستا. ولی، اکثر پادشاهونِ یَهودا شَرور بُدِندَ. بعضی از نُمین حتی وَچِگَلِ خوشون بُتون را قربونی شُ اَکَ. ویشتَرِ اهالی یَهودا ضِدِ خدا پابُدِندَ و ایبی خدا اَشُنپَرَستا.