۳- سیل

بَدِ کُلّی سال، آدِمونِ دیم زِمین خیلی زیاد بُبُدِندَ. نُمین نَندِقَر عصبانیو و شَر بُبُدِندَ کُ خُدا قَصدِش کَ پاکِ دُنیا هادِ ایی سِیله گُرد خُراب بِکِرِ .

وَلی خدا دَستِ نوح دِ خوشال بُ. نُ ایی مِردِیِ عاقلی بُ کُ میونِ شَرّروون دِ زِندِگی شَکَ. خُدا نوحِش بِ نُ سیلِ گُردی کُ شَگا باره با خَبَرِش ک. نُ بِ نوحِش بُوات که ایی کِشتیِ گُرد بُساجه.

خُدا به نوحِش بُوات کُ کِشتیَ کُ اَساجِ دُرازیش ۱۴۰ متر بِ وُ پَهنیش ۲۳ متر وُ قَدِّش جی ۵/۱۳ بِ. نوح اَگا نِ کِشتیِ سه طَبِقَ را هادِ چووِ سَرو بُساجِ. کَشتیَ اِیگا سَقفُ و اُطاقونِ زیاد وُ پِنجِرَ دارِ بِ. کِشتی بهِ نِ دِلیل اَساجیا کُ نوح، خوونوادشُ و حیوونون خُشکیش از سیل محافِظَت کِرِ.

نوح فرمونِ خُداش بَ. نُ هادِ سه قُنجِ پیرِگَلِش کَشتیَ نُزِینی کُ خدا بَش واته بُ بَشُن سات. چون نُ کَشتیَ خیلی گُرد بُ، خیلی سال بِوِ دَشت تا کَشتیَ آمادَ بِبِ. نوح بِاکِ آدِمونِش بُوا کُ حواسدُن جَم کِریَ کُ سیل کیمی اَمَ و نُمین اِی گا به طِرَفِ خُدا واگِردِندَ. وَلی نُمین حَرفِ نوحِشون باوَرِشون نِکَ.

خدا دستور شادا کُ نوحُ و جَنُ وَچَش چی خَردَنی زیاد خوشون را هادِ حیوونون آرگیرِندَ. وَختی پاکِش آمادَ بُبُ، خُدا بِ نوحِش بُوات کُ وَختِش بِرَسادَ تا نُ هشت قّنجه یَنی نُ وُ سه قُنجِ پیرِگَلشو جَنِش هادِ سه قُنجِ عاروسونِش بِشِندَ رو کَشتی.

خُدا از هر کدوم جونور و پِرَندِگَل، ای جُف نَرُ مادَ نوح را بَشکینا تا بِشِندَ رو کَشتی و تاوَقتِ سیل، جونشون در اَمان بِ. نُ وَقتی خُدا هفت جُفت نَرُ مادِ اَز پاکِ حیوونون کِ بِ دَردِ قُربونی اَخَردِندَ، بَشکینا. وَقتی پاکجَ بُشتِندَ رو کَشتی، خدا بَرِ کَشتی شابَست.

بَدِش باروون چِهل روو پِی سَرِ هُم دِ بَمَ وُ اُو نَندِقَر زِمین دِ بُّقُلا کُ پاکِ چی، حتّی کوهونه بلند جی بَشپوشنا.

پاکِ حیوونون کُ دیم هُشکی دِ زِندِگی شُ اَکَ، به جز آدِمون و حیوونون داخلِ کشتی، نیست بُبُدِندَ. کشتی دیم اُوو دِ راکَتُ پاکِ چیگَلی کُ رو کَشتی دِ بُ مَردَن دِ نِجاتِشون پیدا کَ.

بعد از نِ کُ بارون واشتا، کَشتی پِنج ما دیم اُوو دِ بُ نُ وَقتی عمقِ اُوو تَِ اَشُو بَدِش یَ رو کَشتی دیم کوو دِ واستا. وِلی پاکِ زِمین هَنی جیر اُوو دِ بُ. بَدِ سِ ماه نوکِ کوهون پیدا شُ.

بَد اَز نِ کُ چِهِل رو بِوِدَشت، نوح ایی غُلاش بَرکَ تا ایی زِمینِ هُشک بِویزه. غُلا بِپَرا وَلی خُشکیش نِویشت.

بَدِ نُ نوح کَفتَرِش بِکینا. وَلی کَفتَرَ جی هُشکیش نِویشت. نِ خاطر را ریبِ نوح واگِردا. ایبی هَفتَ، دوبارَ کَفتَرِش بَشکینا وَلی کَفتَرَ هادِ ایی وَلگِ زِیتون به کِشتیِ واگِردا! اُوو فروو شُدِ بُ و عَلَف بَراَمِدِ بُ.

نوح ایی هَفتَ بی واشتا و کَفتَرَ ایی غَرتَ بی بَشکینا. نِ کَفتَر وانِگِردا. اُوو فروو شُدِ بُ کَفتَرَ ایی یاغاییش دیم هُشکی دِ بَشویش دِ بُ .

دو ماه بعد خدا دِ نوحِش بُوات: «هادِ خُدُ جَن و وَچَدو حیوونون رو کَشتی دِ بَروو رییَ. حامِلَ گِردیَ و وَچَ باریَ دیم زِمین پُر هاکِریَ.» نِزِینی بُبُ کُ نوح هاد جَن وَچَش کَشتی دِ بَر اَمِدِندَ.

نوح بَدِ نُ کُ روو کَشتی دِ بَر اَمَ ایی کُشتارگاه بَشسات و حیوونونی کُ بَشار دِ بُ تا قُربونی کِرِ قُربونیش کَ. خدا نِ کارِ نوح دِ خوشِش اَمَ و بَرکَتِش دِ خانوادَش دا.

بَدِش خدا نِزِینی قَول شادا: «اَی زِمین بِخاطرِ وَدیِ آدِمون، هادِ سیل، نِفرین یا ویروونَ نُکومون کَ؛ هادِ نِ کُ قَلبِ آدمون از وَچِگی گُناهکارَ.»

بَدِش خدا بِ نُشونیه قَول خوش، اولین رِنگین کمونِش دیم آسمون دِ نِمودارِش کَ. هَر وَختی کُ رِنگین کِمون دیم آسمون دِ مَلیم اَشو خُدا و طایِفَش قَول نُ ویرِشون اَتٌِمَ.