۲۹- ایرَگِ داشلِه خدمتکار

بیرگین پارس عیسی دَن خبر آلِّه:« استاد، کاکایی که مَنَ پِسلیگ اِدیر، نِچِّه دَفَه باقُوشلیّاسُم؟ آیا اِدِّه دَفَه؟» عیسی دِدِ:« نَه که اِدِّه دَفَه، بَلَکَم اِدمیش تا اِدِّه دَفَه!» عیسی سِیردِ بیزَ بیللِرَ که همیشه باقُوشلیّاسیگ. اُنّاسُورا عیسی بُو مَتَلِ بیان اِدِّ.

اُ دِدِ:« طارِنی پاشالیگِ بیر پاشا تَکِدِر که سِیر اِز حِسابِنِ خدمتکارلَرینَن تسویَه اِدَ. اُ خدمتکارلَری بیرِنی بدهیسِه، برابرِ حقوقِ ایکِه ایز مین اُنی ایشیدِ.»

اُردان که خدمتکار باشارمِیردِ بُقاد بدهیِه وِرَ، پاشا فرمان وِردِ اُ بدهی یِرِنَه، اُنِه و آرواد و اُشاقلارِ و وارِ دارالیگِنِه ساتالّار.

اُردان که خدمتکار باشارمِیردِ بُقاد بدهیِه وِرَ، پاشا فرمان وِردِ اُ بدهی یِرِنَه، اُنِه و آرواد و اُشاقلارِ و وارِ دارالیگِنِه ساتالّار.

آمّا اُنّا که اُ خدمتکار پاشا دَربارِنَّن یازّیا گَلِّه، بیر همکارلَرِنَّن گِردِ که حقوقِ دِرد آیِنِه اُنا بدهکارِدِ. اُنّا اُنی خِرِقِنِه باسدِ و دِدِ:« بِدهی یِه مَنَ وِر.»

بدهکار یُولّاشِه اُنی قِچلَرِنَ دیشدِ و دِدِ:« خواهش اِدیرَم مَنَ مُول وِر تا وارِ بِدهیمِ گِرِ وِرَم.» آمّا طلبکار راضی اُلمادِ و همکارِنِ تا وارِ بِدهیسِنِه پرداخت اِدَنَّچَه زندانا آدِّ.

اُنّا که آدامی یُولّاش لَرِ بُو جریانِ اِشِدِّلَر، چُخ ناراحت اُلُّلار و پاشا حضورِنَه گِدِّلَر، جریانِ اُنا دِدِلَر.

پاشا فُورِ اُ کیشیِّه سَدِ و دِدِ:« آهای شرور خادِم! مَن سَنی خواهِشی یَ اُ چُخ بِدِهی یِ باقُوشلادُوم. سَنَّ اَلَ بُو ایشِه همکارینَّن گِرَسیدی.» پاشا چُخ عصبانی اُلِّه و فرمان وِردِ اُنِه زندانا آتالّار و تا وارِ بِدهیسِنِه وِرمَمیش، اُنِه آزاد اِدمِیَلَّر.

ُنّاسُورا عیسی دِدِ:« اگر سیز کاکایزِ ایرَگدَن باقُوشلامِیَنز، مَنِم آسمانی آتّام سیزنَّن اَلَ بُو جور رفتار اِدَر.