۵- وَعدَ اُغُلِ

اُن ایل کَنعانا کِچْدیگْدَن سُورا، ابرام و سارای هَنِه اُوشاقی یُوخْلارید. اُنّاسُورا سارای ابرام زِیفَسِه اُنا دِدِ: « اینِ که طارِه اجازه وِرمَدِ تا من اُوشاق وارُم اُلا و اینِ که من اُوشاقْلِه اُلیگِچِه چُخ قَریَّم، مَنِم خِدمَتکارِمِنَن هاجر تُوی اِد تا اُ باشارا مَنِم ایچِه اُوشاق گَتِرَ.»

اُنّاسُورا ابرام هاجَرِنَن تُوی اِدِ. هاجر بیرْ اُغُل دُونیایا گَتِردِ و ابرام اُنی آدِنِه اسماعیل قُویدِ. آمّا سارای هاجَرَ حیسادَت اِدیرْدِ. اُنّا که اسماعیل اُن اوچْ یاشْ اُلِّ، طارِه بیرْ دَفَه داهانْ ابرامِنَن دانُوشْدِ.

طارِه دِدِ: « من طاریِّه قادِرَم و سَنینَّن بیرْ پیمان باقلیّارام.» اُنّا ابرام طارِنین دَرگاسُونا باشِنِه آشاقِه گَتْردِ. طارِه اِبراما دِدِ: «سَن چُخ قُومْلَری آتاسِه اُلارایْ. من کنعان یِرِنِه به عنوان میراث، سَنَه و سَنیْ نَسلیَّه وِردَم و هَمیشَچِه اُلّاریْ طارِلَرِاُلارام. سَن باید تمام خانوادَی اُغْلانْلارِنِه سینَّت اِدَی.»

«آرْوادی سارای، اُغُل گَتِرَرْ که وَعدَه اُوشاقِه اُلار. اُنی آدِنِه اسحاق قُوی من اُنینَّن عهد باقلیّارام و اُنّانْ بِیگْ نسل وُجودا گَتِردَم. اسماعیلَنَّ بِیگْ قوم دیزَدَرَم، آمّا مَنِم پیمانِم اسحاقِنَن اُلار.» اُنّاسُورا طارِه ابرامی آدِنِه ابراهیم، یعنی چُخ قُوملَریْ آتاسِه، دَشدِ. همچنین طارِه سارای آدِنِه ساره دَشدِ که مَعناسِه اُلُر شاهزادَه.

اُ گینْ ابراهیم تمام اِز خاندانِنیْ اُغُلُنِ سینَّت اِدِ. بیرْ ایل گَچَنَّ سُورا، زمانیکه ابراهیم ایزْ و ساره دُقْسانْ یاشِدِلَر، ساره بیرْ اُغْلانْ دُونیایا گَتِردِ. اَلَ اُ جُور که طارِه سَمِشِدِ، اُلّار آدِنِه اسحاق قُویدُلارْ.

اُنّا که اسحاق جاهالْ کیشِه اُلِّ، طارِه ابراهیمیْ ایمانِنِ آزمایش اِدِ و دِدِ: « تَک اُغُلی اسحاقِ مَنِم ایچِه قُربانْلُق اِد.» ابراهیم بیرْ دَفَه داهانْ طارِدَن ایطاعَت اِدِ و آماده اُلِّ تا اُغُلُنِه قربانی اِدَ.

اُنّا که ابراهیم و اسحاق قربانْگاه طَرَفِنَ کِدیلَّرِدِ، اسحاق خَبَرآلِه: «آتا، اُدُن قربانِچِه آمادَدِر، آمّا قُربانلُق قُوزِسِه هارْدا؟» ابراهیم جواب وِردِ:« اُغُلُم، طارِه قُربانْلُق قُوزِسِنِه فراهم اِدَر.»

اُنّا که اُلّار قُربانْگاهَ اِتیشْدِلَر، ابراهیم اُغُلُنِه اسحاقِ طَنابِنَن باقْلادِ و اُنِه قُویدِ قُربانگاهْ ایسِّنَ. ابراهیم سِیرْدِ اُغُلُنِه قربانی اِدَ که طارِه دِدِ: «اَل ساخْلادْ! اُغُلیِّه آسیب وُورْما ! اینِ بیلْدِم که سَن مَنَّن قُرخِه ایرَگدَ واریْ، چون تَک اُغُلی مَنَّن دریغ ادمَدیْ.»

ابراهیم اُ یَخِنَّ، بیرْ قُوچ گِردِ که بُوتَه آراسِنَه گیرْ اِدمیشِدِ. طارِه قُوچِه اسحاق یِرِنَه قُربانلُق ایچِه آماده اِدمیشِدِ. ابراهیم خوشحالیگِنَّن قُوچِه به عنوان قُربانلُق طاریَّه تقدیم اِدِ.

اُنّا طارِه ابراهیمَ دِدِ: «اُرردانْ که سَن حاضر اُلْدی تا وار زادیِّه، حتی تَک اُشاقیِّه مَنَ باقُوشْلیّای، مَنَّ قول وِردَم سَنِ بَریکَت وِرَم. سَنی نَسْلی چُخ تَر از آسمان اُلدُوزْلَرِ اُلار. بخاطر بُو که مَنَّن ایطاعَت اِدیْ، تمامِ یِری خانوادِلَرِ از طریق سَنی خانوادَی بَریکَت تُوتالّار.»