۳۵- پییِه ای دِلسوزی

ای رو عیسا، ای هُریم مَرتُمُنَه کو ژو دُوْرَهوِر جَمَه بِبابِن تا ژو هِکاتی بِشنوئَن، دَرس مادِش. اونی ویشتِری باجگیری وُ آدِمائی بِن کو مَنِگییِشُن موسِه دینی پی اِطاعِت ها کِرَن.

اَمّا مَذهِبی رَهبِری کو اونجو دَبِن، مِدیشُن کو چِطُوْری عیسا گُناهکارونَه، رَفیقُن واری رِفتار ماکِرِه. پَس هُمدیگِرُنَه ماشُّن کو عیسِه کاری غَلِطِه وَختی عیسِه ژُن هِکاتی بِشنوآ، اِن آستُ نِکَه ژُنَه تَریف هاکِردِش:

ای میردِکا با کو دو پیری دِردِش. ای رو کَسین پیری، پییِرَه بات: «بَبَه، مو هُشتُن اِرثییَه هَمَن اَلُن مِگَن!» هَمِنی بالا، پییِر هُش تُن مال، دو پیرُنَه تَقسیم کِرد.»

خِلی نَوْیِربا کو کَسین پیری هَر چی دِرد، جَمَه کِرد و بٍشا ای جایی دیری. اونجو تَمُمی هُشتُن مال، دِ لَه گُناهی، بادی بِدِش.

خِلی نَوْیِربا کو اونجویی کو اِن پیر دَبا، قَطی مَسینی دِکِت، اُ دیگِه پیلی نِ دِردِش کو چی هارِه بَخورِه. هَمِنی بالا ناچار بِبا تا تُنییا کاری کو ژو دَس پی بیرین مییِما هاکِرِه، یَنی خوکی بِچارِنِه. اِنقِد دَرمُندَه وُ وَشُن با کو با خوکُن خوراکی، هُشتُن تِلَه سیر ماکِردِش.

آخِرسَر ای رو کَسین پیری هُشتُن گَلِکی بات: «اَ اِنجو چِه مِکِرون؟ مو پییِر نُوْکِری، چیئی زیادی دارَن کو بَخورَن، اَمّا اَ اِنجو وَشُنی پی مِ مِرون. پَس هُشتُن پییِر گَل مِرگِردون و ژو پی مِگَن کو ژو نُوْکِر بَبین.»

پَس طَرِفی هُشتُن پییِر کییِه رِه کِت. هَنِه نَقزیتی کییِه نَرِسابا کو ژو پییِر ژو بِدییا. ژو دِل ژو رَه بِسوت و ژو طَرِف بِتِّژا وُ ژو بَغِلَه کِردِش و ژو بوسا کِردِش.

پیری پییِرَه بات: «بَبَه، مو تَه وُ خُدِه هِکاتی گوش ناکٍرچَن، دیگِه تَه پیر حِساب مَنِبین.»

اَمّا ژو پی یِر هُشتُن نُوْکِرُنَه بات: «بَتِّژین و وِتِرین هَلِه بیارین و مو پیری تُن کِرین. اِنگُشتِرییَه ژو دَست و لَ لِکِه ژو پِه کِرین و اییَه پَرواری گورِن سَر بَربینین تا جِشنَه بَگیرین و شادی هاکِرین. چِرَه کو مو اِن پیر بِمِربا وُ اَلُن زَندَه وابیچی. وی بابا وُ اَلُن ژو پِیدا کِرچَن.»

پَس هَمُنُن جِشنی گُوْزی بِرپا کِرد. خِلی نَوْیِربا کو مَسین بِرِه کو سَری زِراتی پی کییَه مِرگِردا، صِدایی ساز و رَخص و آوازی بِشنوئِش و گوشی تیژ واکٍردِش کو بِنِه چِه تِفاقی بِکِچی.

وَختی مَسین بِرار بِفِما کو اِن جِشنَه ژو بِرارَه بِچیشُن کو کییَه وِرگِردِچی، ژو بَدِما وُ نَگییِش کو دَنین کییَه شو. ژو پییَه بیرین اِما وُ ژو اِلتِماس هاکِردِش کو بِه دَنین کییَه وُ دِلَه جِشنین شِرکِت هاکِرِه، اَمّا ژو هُشتُن پییِر هِکاتی قَبیل نَکِرد.

مَسین پیری، هُشتُن پییِرَه بات: «تَمُمی اِن سالی تَرَه وِفادار بیچون و تَه خِتمِت هاکِرچَن. هِش وَخت تَه هِکاتی هِچّی نَکِرچَن، تَمُمی اِن مُدِت حَتّا اییَه بُچِّهکَه مو نَدِچَه تا بَزُنون با هُشتُن رَفیقون جِشنَه بَگیرون. هُشتُن رَفیقون جِشنَه بَگیرون اِسَه کو کییَه وِرگِردِچی، وِ تِرین پَرواری گاگورا ژو رَه سَر بِربینچَه تا جِشنَه بَه.»

ژو پییِر جوآب هادا: «بَبَه جان، تو هَمیشَه مو کِنار دَرِه وُ هَر چی دارون تَیَه. اَمّا اَلُن وِتِرین کاری اِنِه کو جِشنَه بَگیرین و شادی هاکِرین. چِرَه کو تَه بِرِه بِمِر بیچی وُ زَندَه وابیچی، وی بابیچی و پِدا بِبیچی.»