22. زالِ یوحنای تعمید دِنِه

22. زالِ یوحنای تعمید دِنِه — تصویر 1

از خَلِه وقت پیش خدا خوش قومِ تِوِسط خوش پیامبُرون حرف مِزِاِ. ولی بعد اینکه۴۰۰سال خدا با خوش قوم نَگُتبِ اِ، یَکدِفِه خدا یک کاهِنِ پیر جلو ظاهِر بِوِاِ. او و اِ زن الیزابِت آدمهای خداترسی بِنِ. اونا پیر بِنِ و کُتِه دار مِنِوِنِ.

22. زالِ یوحنای تعمید دِنِه — تصویر 2

فرشته خدا زَکَریا رِ بُگُتِه: »ته زن یک پسر اُرِنِ. تو اِ نوم رِ یوحَنا اِلِنی. خدا او رِ از اِ روح پُر هاکُنِه و یوحنا مردِم رِ برای مسیح موعود بِمِن آمادِه هاکونِه. « زکریا بُگُتِه: »مواُمِ زن کتِه دار بِوِنِو خَلِه پیرِمی! از کجِه بَدونم تو راست گونی؟ «

22. زالِ یوحنای تعمید دِنِه — تصویر 3

فرشته خدا زکَریا رِ جواب هِدا اِ: »مو خدا طَرِف بِمِمِ تا این خَوِرِ خوش رِ به تو بَرِسِّنِم. اِسا که تو مِ حرفِ قبول نَکِردی، ترِ لال هاکومِه تا اون کُتِه به دنیا بِ اِ. « از هَمون وقت زکریا دیگر نَتونِسِّه حرف بَزِنِه. بعد فرشته خدا از زکریا پیش بِشِن اِ زکریا وِگِردیِه خونه و خَلِه نگذِشتِه بِ اِ که اِ زن حامِلِه بِوِاِ.

22. زالِ یوحنای تعمید دِنِه — تصویر 4

وقتی الیزابت شش ماهه حامِلِه بِ اِ، همونوقت فرشته یکدفه یکی از فامیلای اِلیزابِت به نومِ مریم جلو ظاهِر بِوِاِ. او دِتَر بِ اِ و مردی به نومِ یوسف جا نومزِه بِ اِ. فرشته او رِ بُگُتِه: »تو حامِلِه بونی و پسر دارِنی و اِ نوم رِ عیسی وِلِنی. او خدای پسر هَسِّه و اِ پادشاهی اَبِدیِه. «

22. زالِ یوحنای تعمید دِنِه — تصویر 5

مریم جواب هدائِه: »چِتی همچِه چیزی مُمکِنِه؟ مو که دِتِرِم. « فرشته بُگُتِه: »روح القدس بر تو آنِه و خدای قُوِّه تِه سر سایه دُمدِنِه. هَمینِو اون پسر، قدوس و او رِ خدای بزرگ پسرِ خونِنه. « مریم فرشته حرف با ایمون بیُوردِه و اونچه که بُگُتِه رِ قبول هاکُردِه.

22. زالِ یوحنای تعمید دِنِه — تصویر 6

مدت کمی بعدِ این اتِفاق، مریم بِشِ اِ اِلیزابِت خونه. همینکِه الیزابِت مَریم سِلام صدا رِ بُشنیِه، کُته اِ رحمِ دله حرکِت هاکرده. اونا بخاطر کارهایی که خدا اوشِنو هاکردِه خَلِه خوشحالی هاکِردِنِه. مریم حدودا سه ماه الیزابِت وَر بُمُنِسِّه و بعد وگردیِه خونه.

22. زالِ یوحنای تعمید دِنِه — تصویر 7

بعد این اتفاق الیزابِت پسری به دنیا بیوردِه. او و زَکَریا همونجور که فرشته بُگُتِه بِ کُتِه نوم رِ یوحنا وشتِنِه. بعد خدا زکریا دَهون رِ وا هاکردِه و زکریا بُگُتِه: »خدا رِ شکر، چون او وانِه خوش قوم رِ یاری هاکونِه! و تو مه پسر پیامبر خدا بزرگ بُونی و آدِما رِ گونی که چِتی بِتونَّن خوش آمرزش گناهون رِ پیدا هاکُنِن! «

آسِنِکی از از کتاب مقدس: انجیل لوقا فصل۱

خواندن در خواننده

رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراک‌گذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).