32. عیسی یک مردِ دیو بِزِ و یک مریض زن رِ شِفا دِنِه

یکروز عیسی و اِ شاگردون قایقِ با بِشِنه اونورِ دریاچه ، سرزمین جَدریان. وقتی بِرِسینِه خشکی خوش قایق با بوریم بِمِنِه.

مردی اونجِه دَوِاِ که گرفتارِ ارواح پِلید بِوِاِ.

اون مرد اَنَّه قوی بِ اِ که هیچکی نَتونِسِّه او رِ رام هاکونِه. چند بار او رِ زِنجیر هاکوردِنِه، ولی او زنجیرها رِ پاره هامِکِردِه.

اون مرد اون ناحیه قبرای میون زندگی هامکِردِه. او شب و روز فِریاد مِزِاِ و اِ تن لباس دِنِوِاِ و خوشتِن رِ تِژِ سنگ ِبا زخمی هامِکِردِه.

وقتی او بِشِ اِ عیسی اِ پیش، اِ بِرابِر زانو بِزاِ. عیسی اون دیو رِ دَسّور هِدااِ: »این مردِ با بُریم بُورو. «

دیو فِریاد بُلِندی بِکِشیِه و بُگُتِه: »ای عیسی، خدای متِعالِ پِسِر، مو با چِچی خوانی؟ تو با خواهش دامِّه مَرِ عذاب نده! « بعد عیسی اِ با بُپُرسیِّه: »تِ نوم چیه؟ « او جِواب هِدااِ: »مِ نوم لِژیون هسِّه، چون اِ ما خَلِه هَسِّمی. « )لِژیون چند هَزار سِرباز ارتش روُم دِلِه بِ اِ.(

دیوها عیسی با خواهش هاکُردِنِه: »اِ ما رِ این سرزمین با بوُریم نَکُنا. « اونجا یک گلِه خوک تَپِه بالا دَوِنِ چِرا هامِکِردِنِه. روحهای ناپاک عیسی رِ التماس هاکُردِنِه و بُگُتِنِه: »پس اِ ما رِ بَرِس خوکها دِلِه. « عیسی اِجازِه هِدااِ و بُفَرمیِه: »بَشِن. «

دیوا اون مرد دِلِه بوریم بِمِنِ و خوک دِلِه بِشِنِ. همه اون خوکها که نزدیکِ دو هزار بِنِه، سرازیری تپه با دریاچه دِلِه دِکِتِنِه و غرق بِوِنِه.

خوکبانایی که اون گلهها اِ نگهداری مِکِردِنِه، اون اتفاق رِ که بِدینِه شهر طرف دو بِدانِه و کارایی که عیسی هاکُردِه رِ مردم رِ خَوِر بِدانِه. مردم شهر بِمِنِ اون مرد دیوبِزِه رِ بِدینِ که آروم بِکِتِه، لباس تَن دِکِردِه و عاقِل نیشتِه.

مردم که خَلِه بِتِرسینِه، عیسی با بِخواسِّنِه اونجِه رِ ترک هاکُنِه. پس عیسی قایِق رِ سِوار بِوِاِ. ولی اون مردی که قبلاً اسیر دیو بِ اِ، عیسی با خواهِش هاکُردِه اِ هِمراه بَشِه.

ولی عیسی او رِ بُگتِه: »وَگِرد خوش خونِه و همه رِ بِ او که خدا تِوِ چِکِردِه و چِتی اِ رحمِت شامل حال تو بِوِاِ. «

بِنابراین اون مرد بِشِ اِ با هرکی بِرابِر مِوِاِ، مُگُتِه که عیسی اِ وِ چِکِردِه. هر کی اِ داستان رِ مُشنیه تعجب هامِکِرده.

عیسی وِگِردی اونور دِریاچه. بعد بِرِسّیِّن به اونجه، خَله ها اِ دور جمع بِوِنِ. میونِ این همه جمعیِت، زنی دَوِاِ که دوازده سال از خونریزی رنج مُوُردِه. او خوش همه دارایی رِ هزینه هاکُردِه و دکترا رِ هِدااِ، ولی اِحال بدتِر هم بِوِاِ.

او بُشنی بِ اِ عیسی خَلِه از مریضا رِ شفا هِدااِ. پس خوش پیش بُگُتِه: »باوِر دامِّه اگِر فقط عیسی لباس رِ لمس هاکُنم، مو هم شِفا پیدا کومَّه. « اون زَن از میونِ جمعیت خوشتِن رِ بِرِسینِّه عیسی پشت و اِ قِبا رِ لمس هاکُردِه. همینکِه عیسی لباس رِ لمس هاکُردِه، اِ خونریزی قطع بِوِاِ.

همون وقت عیسی متِوِجِه بِوِاِ که یک نیرویی اِ با خارج بِوِاِ. پس وِگِردیه و بُپُرسیِّه: »کی مِ لِباس رِ لمس هاکُردِه؟ « شاگِردون جِواب هِدانِه: »خَلِه از مردم از هر طرِف تَرِ فِشار مِدانِه، چُکا پُرسِنی کی مَرِ دس بِزِاِ؟ «

اون زن هَمِنتی که از ترس مِلِرزیِه، عیسی پای جلو زانو بِزِاِ. بعد او رِ بُگُتِه چِکِرده و چتی شَفا پیدا هاکُردِه. عیسی او رِ بُگُتِه: »تِه ایمان تَرِ شِفا هِدااِ! بُشُو به سلامِت. «