۱۸- اسراییل پادشاهی قِسمه یَردَن

شاه داوود چِل سال سلطَنتِش بیه. بعدِ جاوِه بُمَردَن فِرِش سُلیمون قوم اسراییلِ پادشاه گَردَس. خدا سلیمونی وی گَپِش بِزَند و جاخو آپَرسَچِه: «چِمه خو چی موقو اِشتِه را آدِمه؟» سُلیمُون خدا خو بوقوچِه جا را حِکمت آدیه. سُلیمون خاسته خداش خوشحاله یِه و جاش دوناتِرین مَردَک زِمین سَرِه یِه. سُلیمون خیلی چیاش بَلَدِه گِه و شاه خیلی عاقِلی وِه. خدا همچنین سُلیمونِش خیلی دارا یِه.

سلیمون اورشلیمِ شَهرِه اِینه مَعبدِش سابِدا که داوود جاش بَرنومه بی یِردِه وی و جاش مصالِح گِرده گرده وی. اَز جا زَمون مردُم موتونَسچون خیمه ی ملاقاتِ عَوَض اوقادِه خدا پرستِش یَرِندِه و قوربونی تقدیمه یَرِندِه. خدا معبدِ مونِه حاضر وِه و خوشتَنَرِش قومی وی زِندِیش میه.

آما سلیمون اَلادِه قومِش زَنونِ دِلِش بِبَست و جاناش اَگِه. آ تقریبا هِزاردونِه زینیاش اَگِه و بیناوِه که خدا خو نافرمونیش بیه. خیلی از جا زَنون غریبه سرزمینه بومِه وینده و پرستشِ را خوشتَنَرِشون را بُتِشون دَشت. وقتی سلیمون به سنِ پیری بِرَسَس، آودِه زَنونِش بُتون مِپَرَستَس.

به جی دِلیل خدا سلیمونِ خو خشمگیناوِه و جاش وات مجازات اِم نا فَرمونی ام که بعد از بُمَردَن پادشاهی اسرائیل دو قِسمِه می یَرِه.

بَدِ بُمَردَن سُلیمون، فِرِش رحبعام جاوِ یاقا پادشا گَردَس. همه اسرائیل اِل طایفه گِرداویندِه تا جاوِه به پادشاهی خوشتَنَرِشون قبول یَرِندِه. آنا شکایتِشون بِبه رحبعام را که سلیمون جانا خو زیاد کارش مِکَشَست و مجبور ویندِه خیلی مالیات آدییِندِه. آنا رحبعام خو بوقوچون که پیَرِش وِری سَخت گیر نِگَردِه.

آما رِحُبعام اَخمَقه جوابِش جانارا آدای و واچه: «شما فِکِر مییَرا که پیام سلیمون سخت گیریش میه، ولی اَز شما ویشتَر مجبورِه مییَرِم کار بییَرا و عذابیون آندِم.»

بعد از بَشونَستَن جاوِه گَپون، خیلی از مردم بر علیه جاوِه شورِشِشون بیه. دَ قبیلِه اسرائیل قبیلیون خو جا خو جویایاویندِه. فقط دو قبیلِه به جا وفادار بِمِندیندِه و آنا خوشتَنَرِشون پادشاهی نوم آنایشون یهودا.

دَ دونِه اَلادِه قبیله اینِه مردَک که نومِش یِرُبعام وِه خوشتنَرِشون پادشا یَرچون که منطقه شمالی آ سرزمینِه دِ آنیشتِه ویندِه و خوشتَنَرِشون پادشاه اسرائیل یَرچون.

یربعام خدا مُطیع نِوِه و باعِثِش گَردَس مردم بیشیندِه گنا طرف. آ دونه بُتِش سابدا و مردمون خو بوقوچِه تا جانا پَرَستِش یَرِندِه. آنا دیه پَرَستِشِ را به اورشلیم که پادشاهی یهودا دِ وِه مینیشیندِه.

یهودی یون اسرائیل پادشاهی هَمدیَیر وی دُشمن گِردِستیندِه و ویشتر موقه هَمدییر وی جنگِشون دَشت.

اسرائیلِ جدیدِه پادشاهی مونِه همه پادشایون شَر ویندِه. خیلی از آنا از طِریقِ آنایی ک موقوچون پادشاهی صاحِباویندِه کُشتاویندِه.

همه‌ آ شایون ویشتَرِ اسرائیل مردم بُتِشون پَرستِش یِه. همی جا زَمونه کِه بُتِشون پَرستِش مِیه هَدَرِه زَنون وی آنخُوتیندِه و حتی زارونِشون بُتُون را قوربونی میه.

شاهای یهودی داوود نسلِ خو وینده. بعضی از اِم شایون خوره آدم ویندِه، عدالتی وی حکومَتِشون میه و خداشون مِپَرَستَس. اَما ویشتر پادشاهای یَهودا شَر ویندِه. بعضی جانا خو حتی خوشتَنَرِشون زارون بُتُون را قوربونی میه. یهودا مردُم ویشتِری ضِد خدا پاویندِه و اَلادِه خداشون پَرَستِش یِه.