۲۰- تبعید و آگَردَستَن

پادشاهی اسرائیل و پادشاهی یهودا، هَردو دِ بَر ضِد خدا گوناشون بیهِ. آنا جا قَسَمِشون که کوهِ سینا دِ بوخاردِویشون، بِشکِچّون. خدا پیامبَرون طِریقه جاناش هشدار آدای که توبه یَرا و دوباره جاوِ بِپَرَستا آما آنا خدا خو فرمونِشون نِبِه.

خدا جاناش تَنبیهِ یه وَ اِجازیش آدا که جانا دُشمَنون جانا نابود یَرِنده. جا زَمونهِ دِ ایدینه الادِه قوم ویندِه، ای اَلاده قومِ قدرتمند به نوم آشور. آشوریون اَلادهِ قومون وَرِ دِ خیلی بی‌رحم ویندِه. پادشاهی اسرائیل آشوریون دَسِه بینِه بوشو. آشوریون خیلی از مردم پادشاهی اسرائیلون خو، بوکوچّون. هرچیشون موقوس، غارَتِشون یِه وَ بسیاری از سرزمینونِشون دِ عِیساشون زَند.

آشوریون خیلی جا رَهبَرون خو، خیلی جا ثِروَتمَندون خو و آدمایی که مهارت خاصِشون دَشت، جاناشون بِبه آشور. فقط ای سری فَقیره آدَمون، بِمِندینده اِسرائیله دِ.

آ سانی آشوریون، ای سیری بیگانِگونشون بو سرزمینِ اسرائیلهِ دِ زِندگی بیَرِنده. بیگانِگون جا شَهرون که ویروناویندِه، جاناشون بازسازی یهِ. دوباره ساشون بِدا وَ جا اسرائیلیون دِ که آگا دِ بِمِندِوینده وِیِشون بیهِ. نسل حاصل جی ازدواجون سامری گِردِستیندِه.

مردمِ پادشاهِ یَهودا وینچون کهِ خدا به دلیل نافرمانی و اطاعت نیَردَنِ اسرائیلیون، جاناش مجازات یهِ، هامون دِ بُتون و خدایون کَنعونِشون پَرَستِش میهِ. خدا ای سِری پَیامبَرونِش بِروستا که جینا را هُشدار آدینده، آما هامون دِ آنا خوشتَنَرِشون کار، اِدومیشون آدا.

حدود صَد سال پَس از نابودی سپاه اسرائیلیون به دست آشوریون، خدا، نَبوگَدنِصَّر پادشاه بابِلِش بِروستا تا به پادِشاه یَهودا حَمله یَره. بابِلیون قوم با قدرتی ویندِه. پادشاه یهودا قَبولِش یهِ که خدمتگزارِ نَبوگَدنِصَّر گَرده وَ هرسال جاوِ را خیلی زیاد فِل آدیه.

آما چند سال بعد پادشاه یَهودا عَلَیهِ بابِل شورِشِش یهِ. جی واسِین دوباره بابِلیون آگِردِستیندهِ وَ پادشاه یهوداشون حمله یهِ. بابلیون، شَهرِ اورشَلیمِشون تَصَرُف یهِ‌، معبَدِشون نابودِ یهِ وَ هر چی ثروت معبد مونِه دِ وِه، هَمیشون به غارت بِبِه.

برای اینکه پادشاه یهودا تنبیه یَرِنده، سربازان نَبوگَدنِصَّر، جاشون فِرون بِکُشت وَ جاشون چِشمون بَرور. بعدِ جا، جاپادِشاهِشون خوشتَنَرِشون وی بِبِه که بابِلِ زِندونِ مونِ دِ بِمِرِ.

نَبوگَدنِصَّر وَ هَمِی سَربازونِش، تقریبا تمامی اهالی پادشاهِ یَهوداشون، خوشتَنَرِشون بِبِر وَ فقط چند نفر خیلی فقیر شون بَشد بِمِندیندِه تا کشاورزی یَرِندِه. جی دوران که خدا قوم مجبوراویندِه سرزمین موعود بیشیندِه بَر تبعید ماجِنده.

هرچند خدا تبعیدِ بی خوشتَنَرِش قوم مجازاتِش یهِ، آما وعده وَ قولونِش که جانا را آدا وی، هیچوقت فراموشاش نیه. خدا خوشتنرش قوم هادِر مومِه وَ به وِسیله‌ پیامبَرون و اَنبیاء جانابی گَپِش مِزَن. خداوند وَعدیش آدا که بعداز هفتاد سال، دوباره قومِ اسرائیل به سرزمین موعود آنگَردِنه.

بعد از هفتاد سال، کوروش پادشاه پارسیان، بابِلیونِش شِکَست آدا و آ سان اِمپِراطوریِ پارسیان، امپراطوری بابلی عَوَض خیلی قومونِشون تسلط آنداست. آ سان جی زَمونهِ دِ مردُمِ اِسرائیلِشون، یهودی گوریهِ مِزَند وَ آنا ویشتر عمرشون بابُله دِ زِندِگیشون میهِ. فقط آنا که خیلی پیر وینده، موتونِستیندِه سرزَمینِ یَهودا خیالِشون بورِندِه.

پارسیان با اینکه خیلی قدرتمند وینده آما جا قوم هایی که تحت تَسلط جینا وینده، خیلی مهربانی وَ ملایِمتِ بی جاناوی برخوردِشون میهِ. پس از ای مدتِ کوتاه که کوروش به پادشاهی پارسیان بِرَسَست، دَستورِش آدا که هر یَهودی که موقو آگَرده سرزَمینِش، موتونه آگَرده. آ حتی جانارا فِلِش آدای که اورشلیمِ معبد سابیدییِندِه. بعد هفتاد سال بعد تبعید دسته گوجیلی یهودیون خو به اورشلیم سرزمین یهودا دِ آگردِستیندِه.

وقتی قوم به اورشلیم بِرِسستیندِه معبد و دیوارِ شهرِ دورِه ساشون بِدا پارسیون هنوز دِ جاناشون تسلط دَشت اما آنا دوباره سرزمین موعود سَراشون میه و موتونِستیندِه خدا معبد مونه پرستِش یَرِندِه.