۱۱. پِسَخَه عید

خدا موسی ئو هارون فرعونی وَر آدوئه کی به باجون اسرائیلی‌مون آزاد آکرو. اَمون فرعونی ایخطار دوئه کی اگم اسرائیلی قومی ازاد آنٚکرو، خدا مصری زوئه-یه کی اوّل‌دینیا‌دگنٚستَه‌ن و حتّا حیوونون نی نمین ببردی. فرعونی اٚم درسته ولی باورٚش نکرده ئو هنی خدا دستوری¬کاش سرپیچی کرده.

خدا ایِه‌یی بیی‌شون ایمون هست‌به را رایی نوئَه تا چمون زوئه‌یه یی کی اوّل‌دینیا دگنستَه‌ن اٚم بلا کا نجات پیدا بکرون. هر که‌یی بسی ای بی‌عیبه وره‌یی اینتخاب و ایی قربونی بکره.

خدا به اسرائیلی قومی فرمایش کرده تا وره خونی اشتن که برنگا داوره کا بمالون. ایه بسی اَ وره گوشی بوریان بکرن و بی خمیره¬مایه نونی‌نه تند‌تند برِن. هنی خدا بمون فرمایش کرده تا حاضر آبون کی هردَه‌به‌دوم زو مصری ترک بکرون.

اسرائیلی‌مون خدا دستوره گٚرد دقّتی‌نه انجام دان. هه نیمه‌شوَی، خدا مصری کا دویرده و مصری یالَه زوئَه‌یه‌ش گرد مین بردین (کٚشتین).

خدا اسرائیلی قومی که¬مون همه‌گله کا کی خونی نوشونه‌شون برنگا کناری کا هست به دیورده. همه‌ی آدمه‌یی کی ا که‌مون کا هست بین، وره خونی خونَه‌ی در امان بین.

ولی خدا اَ مصری‌مونی کی خداشون ایمون نبه ئو و چه دستورون‌کاشون پیروی نکرده که‌مون وری کا دنٚیورده و چه‌مون یالَه‌زوئه‌یه‌ش گٚرد کشتین.

مصری اوّل‌دینیا دگنسته زوئه‌یه گرد مردین. فرعونی یاله‌زوئه کا بیگه تا زیندانییه غولامی یاله‌زوئه. مصری مردومی‌کا خیلییه اشتن غوصه خونَه‌ی کابین برمٚسته.

فرعونی هه‌شوی موسی ئو هارون دخنده و واتٚشه: «اسرائیلی قومی پگره و زو مصری کا سٚرا برشه.» مصری‌مون نی بمون ایصرار کرده کی زو‌بَه‌زو، اَ مملکتی ترک بکرون.