۳-لافاو

پاشی ساڵانی زۆر، ژماره ی ئینسانە کانی سەر زەوی زۆربووەوە. ئەوان ئەوندە تووڕه و هار بوون کە خوا بڕیاری دا تەواوی دنیا بە لافاوێکی زۆر گەورە لەناوبا.

بڵام خوا لە نووح ڕازی بو. ئەو پیاوێکی عادڵ بوو کە لە نێوان شه رووره کان دەژیا. خوا نووحی لە بڕیارەکە ی خۆی سە بارە ت بە ئەو لافاوە گە ورە ئاگا دار کرد. ئەو بە نووحی فەرموو کە کەشتیێکی گەورە دروس کات.

خوا بە نووحی فەرموو کە کەشتیەکەی بە درێژاییی ۱۴۰ گەز،پانایی ۲۳ گەز و بەرزایی ۱۳/۵ گەز دروس کات. نوح ئه بوایه ئه و که شتیە سێ ته به قه له داری سه رو دروس ئه کرد. که شتی ئه بوایه سه قف، دیوی زۆر و په نجێره یشی ببێت. کە شتی بە ئە م بۆنەو ساز ئە کرا تا نووح بنە ماڵە کەیوو چوارپێان ناو وشکی لە ڵافاو بپارێزێت.

نووح گوێ له خوا گرت. ئه و و سێ کوڕه که ی که شتیه که یان هر وا که خوا فه رمانی دا بوو، دروس کرد. چوونکه کە شتیە کە زۆر گە ورە بوو، چە ن ساڵ وە ختی برد تا ساز بکرێت. نووح خه ڵکی وریا کرد که لافاو دێت و ئه وان ئه بێ به خوا بگەرێنەوە . بڵام ئەوان بڕوایان بە قسەی نووح نەکرد.

خوا هه روە ها فەرمانی دا کە نووح و بنە ماڵە کە ی خواردنی بێ کەم وزیا بۆ خۆیان و حه یوانه کان کۆ کە نە وە. ئەوکاتە کە هەمووشتێک سازبو،خوا بە نووحی ۆت کاتی هاتوە تا هەشت نەفەر واتا ئەو،ژنەکەی،سێ کوڕ و بوکەکانی بچنه نێو کەشتیەکەوە.

خوا له هه ر حه یوان و باڵنده، جووتێک نێر و مێی بو لای نووح نارد تا بچنه نێو که شتیه که و له کاتی لافاوه که له ئامان بن. هەروەها خوا، حه وت جووت نێر و مێی لە تەواوی حەیواناتێک کە شایانی قووربانی بوون ناردی. کاتێک هەموویان چوونه ناو که شتیه که، خوا درگای که شتیه که ی به ست.

ئینجا باران چڵ ڕۆژ بی ئه مان باری و ئاو له زه وی هه ڵ ئەقوڵی بەو جۆرە که هەموو شتێک، ته نانه ت کێوه به رزه کانیشی، داپۆشاندبوو.

تەواوی گیان لەبەرەکان کەلە سه ر وشکی ژیانیان دەکرد، جگەلە ئینسانه کان وحەیوانەکانی نێو کەشتیەکە تیاچوون. که شتیه که له سه ر ئاو ماوه و هەمووشته کانی نێوی له نووقم بوونه وه نەجاتیان بوو.

دوای وەستانی باران،کەشتییەکە ماوه ی پێنج مانگ لە سەر ئاو بوو و لەو ماوەیەدا ئاوی ڕۆبار ده ستی به دابه زین کرد. ئینجا ڕۆژێک که شتیه که له سه ر کێوێک وێستا. بڵام دنیا هێشتا له ژێر ئاو بوو. له پاش سێ مانگ لوتکه ی کێوه کان ده رکه وت.

دوای چل ڕۆژ، نووح قەلەڕەشێکی بوو پەیدا کردنی زەوی وشک نارده دەرەوه. قەلەڕەشه کە هەڵفڕی بڵام وشکانی نەدۆزیەوە.

پاشان نووح کۆترێکی نارد. بڵام کۆترەکەش نەیتوانی زەوی ویشک پەیدا بکات، ئینجا گەڕایەوە بۆ لای نووح. حەفتەیێک دواتر، کوترەکەی دیسان نارده وه و کوتره که به گەڵایێکی زه یتونه وه گه ڕایه وه ناو که شتیه که! ئاو دا به زیبوو گیاکان گەشەیان کردوو.

نووح یەک حەفتەی دیکه چاوەڕێی بوو و کۆترەکەی بوو سەیێم جار نارد. ئەم جارە کۆترەکە نەگەڕاوە. ئاو دابه زیبوو و کوتره که جێگه یێکی له سه ر وشکی دوزی بوو وه.

دوو مانگ دوایە خوا بە نووحی فەرموو: «لە گەڵ بنەماڵە که ت وحەیوانه کان لە کەشتیەکە بڕۆنە دەرێ. زیا بن و منداڵ بهێنن و زەوی پڕ کەن.» ئینجا نووح و بنەماڵەکەی لە کەشتیەکە هاتنە درێ.

نووح دوای چۆڵ کردن کەشتییەکە، قوربانگاهێکی دروس کرد و لەو حەیوانانەی کە بەو مەبەستە هێنا بووی قوربانی کرد. خوا لەم کارەی نووح ڕازی بوو و بنەماڵەکەی بەرەکەت دا.

ئینجا خوا بەم جۆرە بڵێنی دا:«ئیتر زەوی سەبارەت بە شەرارەت ئینسان، بە لافاو، نەحلەت ناکەم یا لەناوی نابەم؛ هەرچەن دڵی ئینسان لە مناڵیە وە تاوانبارە.»

ئینجا خوا بە نیشانەی بڵێنی خۆی، یەکەم کۆڵکەزێڕینەی لە ئاسمان دا دیاری کرد. هەرکات کۆڵکەزێڕینە لە ئاسمان دەرئەکەوێت، خوا و قەومەکەی بڵێنی ئەویان لە بیر دێتەوە.