۲- گۊناه دونيا دورن أيه
آدم ؤ أني زن هۊقشنگ باغي کي خۊدا اشأنه ره چأکۊده بۊ،با دیل خوشی زندگي کۊديد. هيتأشون رخت نأشتيد ،ؤ جأ هأ لوختي خجالت نکشه ائد چؤن هنو گۊناه دؤنيا دۊرن ننأبو. اۊشأن اغلب باغ دۊرۊن قدم زئيد ؤ خۊدا مرأ گب زئيد.
اما باغ دۊرۊن ايتأ حیلگرلنتي ايسأبو. اؤن زن جأ وأورسه : «أن حقيقت دأره کي خۊدارشومارأ بۊگوفته کي هأ باغ هيتأ داران ميوه يأ نۊخۊريد؟»
زن جواب بدأ : «أمئن اجازه دأريم جأ همه داران ميوه بۊخۊريم جه غيرزِ شناخت نيک ؤ بد^دار^ميوه. خۊدا امرأ بۊگۊفته کي : «اگه از هؤ دار بؤخؤريم ؤ يا اؤنأ دس بزنيم ،هؤ لحظه هو موقعه ميريم. »
لنتي زنأ جواب بدأ : «أن حقيقت ناره! شؤمان نيميريد. خۊدا دأنه کي جاهؤ دار ميوه بؤخؤريد ، خۊدا منستأن بيد ؤ اؤني منستأن خبأ جه بد تأنيد تشخيص بديد. »
هؤمیوه دار به زناک چوم قشنگ وخوش مزه بأمؤ. هأتؤ همه چيأ خأستي بفهمه، هن وأسي هؤ دار ايتأ ميوه يأ بیچه بۊخۊرد. بزين به خؤ مردأکم فأدأ ؤ اؤنم بۊخۊرد.
ايدفا، اؤشانه چؤمان به سو بأمو ؤ جه خوشأنه لوختي آگاه بۊبۊستيد. آدم ؤ أني زن سعي بۊکۊديد انجيل دار^ولگ جأ ،خوشأنه لوختی بپوشانید.
بزين آدم ؤ أني زن باغ دۊرن کي قدم زئنديبيد. خۊدا صدايأ بيشتأوستيد اؤشأن خودشأنأ جه خۊدا قائمأ کۊديد. خۊدا آدمأ ندا بدأ: « آدم کويأ ايسأئي؟» آدم جواب بدأ : « تي صدايأ باغ دۊرۊن بيشتأوستم ؤ بترسم چون لوخت بۊم ؤ مرأ قائمأ کۊدم.»
بزين خۊدا واورسه: « کي ترأ بۊگۊفت لوختي، آيا جه هؤ داري کي ترأ بۊگۊفته بۊم أني ميوه يأ نوأخۊردن بۊخۊردي؟ »آدم جواب بدأ: « هأ زني کي مرا ببخشایی، جه هؤ ميوه مرأ فأدا. »بزين خۊدا زنأ واورسه: « أن چي کاري بۊ بۊکۊدي؟» زن بۊگۊفت: « لنتي مرأ گۊل بزه. »
خۊدا لنتيأ بۊگۊفت : «تؤ ملعوني. تي شکم سر وأسي بخزي ؤگیل و خاک بۊخۊري. تؤ ؤ زن کس کسأجا نیفرت خای داشتن ؤ هاطو تي نتاج ؤ زن نتاج ميان دوشمني نهم. اينفر جه زناک نتاج، تي سرا کؤبه ؤ تو أوني پا بۊزا گزي.»
بزين خۊدا زناکا بفرماست: تي زأستن دردأ زيادأ کونم ؤ تي اشتياق تي مرد رٔ خأيه بۊستن ؤ اؤن تره مسلطأ به.
خۊدا مردأ بفرماست : «چونکی تي زن گبأ گوش بدائي ؤ مي جأ سرأيچي بۊکۊدي، بزین زمين لعنت جیر قرار گيره ؤ توزيادي، زحمت مرأ غذا تهيه کۊني. بزين ميري ؤ تي جان به هو خاک وأگرده. »آدم خؤ زن نامأ حووا بنامست کي زندگي بخش معانا دئهه؛ چؤن اؤن واستي همه انسانأنه مار ببه. ؤ خۊدا آدم ؤ أني زنا حيوان^پوست مرأ بپوشأنه.
بزين خۊدا بفرماست : «هسأ کي آدم أمي منستأن بۊبۊسته ؤ خب ؤ بدأ همديگر جأ تشخيص دئهه ،نبأستي وهلم حيات^دار ميوه ئم بۊخۊره ؤ تا ابد زنده بمأنه. »بزین خۊدا اؤشأنأ جه هؤ قشنگ^باغ بيرون تاودأ. ؤ قدرتمند^فرشته يأني درِ ورودی باغ بنا، تا جه حيات^دار ميوه خؤردن جا جلوگيري بۊکۊنه.
کتاب پیدایش فصل ۳
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).