۵. پسر وعده
ده سال بعد أنکي ابرام ؤ ساراي بأمۊبيد کنعان ، بۊگذشت ؤ هنو زأي نأشتي.بزین ساراي ابرام زن أنأ بۊگۊفت: «هسأ کي خۊداؤند مرأ ايجازه نده کي زأي بدارم ؤ هسأ کي من شکم اؤسادن رٔ پيرأ بۊستم، مي خدمتکار هاجر مرأ عروسي بۊکۊن ؤ اؤن تأنه مره زأي بأوره. »
بزین ابرام هاجر مرأ عروسي بۊکۊد. هاجر ايتأ پسر بزأ ؤ ابرام اۊني نامأ ایسمايل بنأ. اما ساراي هاجر مرأ حسودي کۊدي. وقتي کي ایسمايل سيزده ساله بۊبۊست، خۊدا ايبار دٔ ابرام مرأ گب بزه.
خۊدا بفرماست: « من خۊداي قادر^مۊطلق ايسم. من تي مرأ پيمان دودم». بزين ابرام خۊدا درگاه سجده بۊکۊد. همچنين خۊدا بفرماست: « تۊ قۊمهاي زيادي رء پئر بي. من کنعانأ تره وَ تی نتاجأ ميراث ، فأدم ؤ هميشه اشأن خۊدا بم. تو واستي هرتأ پسر زأک^تي خانواده يأ ختنه بۊکۊني. »
«تي زن ساراي، ايتأ پسر أوره اؤن هۊ زاک^وعده ايسه کي بدأ بوم. اؤني نامأ ایسحاق بنه. من اؤن مرأ پيمان دودم جه اؤن پيل^نتاج بوجود أورم. من ایسمايل ره هم ايتأ پيل^قۊم چأکۊنم. اما مي وعده ؤ پيمان ایسحاق مرأ ايسه. »بزين خۊدا ابرام نامأ به ایبرايم ،کی أونی معنا زيادي^قۊمأن^پئر تغيير بدأ ؤ هتۊ ساراي نامأ به ساره کی اونی معنا« شاهزاده» به تغيير بدأ.
هۊ رۊز ایبرايم خۊ خاندان ؤ اهل خانه همه تأ پسرزأکأنأ ختنه بۊکۊد. بعده حدود يک سال زماتي کي ایبرايم صد ساله ؤ ساره نود ساله بيد،ساره پسر بزأ. اۊشان اۊني نامأ ایسحاق بنأئيد، هۊتو کي خۊدا بۊگۊفته بۊ.
وقتي کي ایسحاق ايتأ جوان مردأي بۊبۊ ،خۊدا ایبرايم ايمانأ آزمايش بۊکۊد ؤ اۊنأ بۊگۊفت: « تي تنها پسر ایساقأ اۊسأن ؤ مره قرباني بۊکۊن». ایبرايم دۊباره جه خۊدا اطاعت بۊکۊد ؤ حاضرأ بۊست تا خۊ پسرأ قرباني بۊکۊنه.
وختي کي ایبرايم ؤ ایسحاق قوربانگاه طرف شۊنديبيد، ایسحاق واوۊرسه: «پئر، هيمه قورباني رٔ آماده ايسه، اما قرباني^بره کؤيأ ايسأ؟ »ایبرايم جواب بدأ: «مي پسر خۊدا قورباني يأ مهيا کۊنه. »
وقتي کي قوربانگاه يأ فأرسه ئيدي ،ایبرايم خۊ پسر ایسحاقأ لافند مرأ دوست ؤ قوربانگاه سر بنأ. ایبرايم خأستي خۊ پسرأ قوربانی بوکونه کي خۊدا بفرماست: « دست بدأر!تي پسرأ آسيب نوأ زئن! هسأ بدأنستم کي مي جأ ترسيتی دیل میان، چون تي ایدانه پسرأ مي جأ دريغ نۊکۊدي. »
ایبرايم هۊ نزديکي ،ايتأ قوچأ بيده کي گۊمار دۊرۊن گير بۊکۊده بۊ. خۊدا قۊچأ ایسحاق جا سر قورباني رٔ اۊسه کۊده بۊ. ایبرايم خۊشحالي مرأ قوچأ قورباني خۊدا درگاه تقديم بۊکۊد.
بزين خۊدا ایبرايمأ بۊگۊفت: «جه هۊيأ کي تو مايل بي تي همه چيأ ،مرأ فأدي حتي تي ایدان زأکأ، منم ترأ قول دهم ترأ برکت بدم. تي نتاج جه آسمان ستاره يانم بيشترأ بيد. مرأ چون ایطاعت بۊکۊدي تۊمام زمين^خانواده يأن تي وأستي برکت يأفيد. »
کتاب پیدایش فصل ۱۶ تا ۲۲
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).