11. Қутқарылыў асы

Қудай Муўса менен Харонды фараонның алдына және жиберди. Бул рет олар фараонды, егерде израиллыларды жибермесе, онда Қудай Мысырдағы адамлардың туңғыш улларын да, маллардың биринши туўылған төллерин де өлтиретуғынын айтып, ескертти. Бирақ фараон бәрибир Қудайға исенбеди ҳәм Оған қулақ салмады.

Бул ушын мысырлыларды қатаң жаза күтип турған еди. Ал израиллылардың туңғыш уллары ушын Қудай қутқарылыў жолын таярлады. Қудай израил халқының ҳәр бир шаңарағы минсиз қозыны алып, оны сойыўды буйырды.

Израиллылар сол қозының қанынан алып, өз үйлериниң қапысының жақлаўларына ҳәм кесе ағашларына жағыўы, ал гөшин болса отқа писирип, ашытқысыз нан менен тез жеўи керек еди. Сондай-ақ, Қудай израиллыларға гөш пенен нанды жеп болып, дәрҳәл Мысырдан кетиўге таяр болыўын буйырды.

Израиллылар ҳәммесин Қудайдың буйырғанындай етип иследи.Түнниң ярымында Қудай Мысыр жеринен өтип, барлық туңғышларды өлтирди.

Ҳәр бир израиллының қапыларының жақлаўларына қан жағылған еди ҳәм Қудай олардың үйлерин шетлеп өтти. Сол үйлерде болған барлық адамлар қәўипсизликте болды. Олар қозының қаны арқалы қутқарылып қалды.

Бирақ фараон Қудайға исенбегени ҳәм Оған қулақ салмағаны ушын, Қудай мысырлылардың туңғыш улларының ҳәммесин өлтирип, оларды жазалады.

Ҳәр бир мысырлының туңғыш уллары: фараонның туңғышынан баслап, ең жарлы мысырлының туңғышына шекем өлди. Пүткил Мысырда аўыр қайғы болды ҳәм халықтың ҳәммеси дад салып, жылады.

Сол түнде фараон Муўса менен Харонды шақырып: «Барлық израиллыларды жыйнаң ҳәм дәрҳәл Мысырдан шығып кетиң!» — деди. Сонда барлық мысырлылар да өз елинен израиллылардың тез шығып кетиўин талап ете баслады.