۱۱. عِد پِسَخ
خدا موسی ئو هارونِ فِرسَن وا لا فِرعون کِه وِش بُوئَن تا اسرائیلییانِه آزاد بَکَه. اونُو وِ فِرعون اِخطار دَن کِه اَر قومِ اسرائیلِه وِل نَکَه، خدا تَمُوم پیشِهزایا کُر ئو حَتی حِیوُنیا مصرِه نابود میکَه. وختی کِه فِرعون یَنِه شِنَفت، باوَر نَکِرد ئو هَنی هَم دِ فِرمُونِ خدا نافِرمُونی کِرد.
خدا سی کَسُونی کِه وِش ایمان داشتِن، رَهی جور کِرد تا پیشِهزایا کُر اونُو دِ ای بِلا نِجات پیا بَکَن. هَرعیال بایس بِرَه بیعِوی جِگا میکِرد ئو قربانیش میکِرد.
خدا وِ قوم اسرائیل فرمایش کِرد تا خین بِرَهنِه دِ دُور ئو وَر دَر حُونَهیاشو بَمالَن. ئو اونُو بایس گوشت اُو بِرَهنِه کَوآو میکِردِن ئو وا نُو بی خمیرتُرش آزِه میحَردِن. ئو خدا وِ اونُو فرمایش کِرد تا آمادَه بان کِه دِما حَردِنِش، زیی مصر ترک بَکَن .
اسرائیلییا تَمُوم فِرمُونیا خدانِه وِ دقت اَنجُوم دَن. هِه اُو نِصمِه شُو، خدا دِ مصر رَد بی ئو تَمُوم کُریا گَپ مصرییانِه دِ بِئن بُرد.
خدا دِ تَمُوم حُونَهیا قوم اسرائیل کِه نِشُون خینِه وِ لا دَریاشُو داشتِن رَد مِوی .تَمُوم کَسُونی کِه دِ اُو حُونَهیا بییِن، وِ خاطِر خین بِرَه دِ اَمُون بییِن.
اَما خداوند دِ لا حُونَه مصرییائی کِه وِ خداوند ایمان ناشدِن ئو دِ فِرمُونیا او فِرمُونبَری نَکِردِن رَد نِمِوی ئو تَمُوم کُریا گَپ اونُونِه کُشت.
پیشِهزایا کُر هَمَه مصرییا کُشِسِن. دِ کُر گَپ فِرعون گِرِتَه تا کُر گَپ نوکری کِه دِ زِندُون بی. خیلی دِ مَردِم مصر وِ خاطِر ناراحتی زیاد خُشُو، روآرو میگِریوِسِن.
فِرعون هِه دِ اُو شُو، هِنا موسی ئو هارون کِرد ئو گُت: «قوم اسرائیلِه وِرداریت ئو دَرجا دِ مصر بَکیت وِ دَر.» مصرییا هَم وِ اونُو جُرِسِن کِه هَرچی زیتِر، دِ اُو وِلات بَکَن وِ دَر.
مَتَلِی گِرِتِسَه دِ کِتآو مقدس: (کِتآو خروج، فصل ۱۱ آیه ۱ تا ۱۲ ئو فصل ۳۲)
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).