۱۳. عَد خدا وا اسرائیل

دِما رَد بی‎یِن قومِ اسرائیل دِ دریای سُر، خدا اونُونِه وا لا کُوه سینا رَمُونی کِرد. یَعنِی هِه اُو کُوهی کِه موسی بُوتَه بِلیزِه وِ سَرِش دیئی. اوسِه قوم وِ پا اُو کُوه اُردی زَن.

خدا وِ موسی ئو قوم اسرائیل فرمایش کِرد: «شِما بایس هَمیشَه دِ مِ فرمُونبرداری بَکیت ئو وِ عَدی کِه وا شِما می‌وَنِم وفادار بَمُونیت. اَر ای کارِه بَکیت، سی مِ مُلکِ خاص، مملکتی دِ کاهن‌یا ئو امتی مقدس موئیت.»

مَردِم وِ مدت سِه روز خُشُون آمادَه دییِن خدا کِردِن. اوسِه خداوند وا تَش بِریق، دیی ئو دَنگ بُلِن شیپور، وِ ریی تُکِ کُوه سینا اُما وِ هار. موسی وِ تَنیایی رَت بالا کُوه.

اوسِه خدا وا اونُو پِیمُونی بَست ئو گُت: «من هستم یَهُوَه خدات، کِه تُونِه دِ اسیری ئو بَنه‌ایی مصر آزاد کِرد. خدائی هَنی بِه‌جُز مِ پرستش نَکُو.»

«بُت نَساز ئو وَنِه پرستش نَکُو؛ سی‌یَه‌کِه مِ یَهُوَه، بایس یگانَه خدا تو بام. نُوم مِنِه بی‌حُرمَت نَکُو ئو روز شباتِه مقدس دُونِسو. هَمَه کاریا خُتِه دِ شیش روز اَنجُوم بِه، سی‌یَه‌کِه تو بایس دِ روز هَفتِم آرُوم بِیری ئو مِنِه وِ ویر بیاری.»

بُوئَه ئو داتِه عزتشونِ داشتو قتل نَکُو، زِنا نَکُو، دُوزی نَکُو ئو دِرو نُو. چَشِ طمع وِ مال ئو زینَه هُومسات ناشتَه با.

قوم قَبول کِردِن دِ قانون‌یائی کِه خداوند وِشُو دِئی فِرمُونبَری بَکَن. اونُو قَبول کِردِن کِه مالِ خدا بووَن ئو تَنیا اونِه بَپِرَسَن.

ئو خدا وِ مَردِمِ اسرائیل فرمایش کِرد کِه دُوآر گَپی (دُوآر ملاقات) بَسازَن. او فِرمُون ساختِن دُوآرِ‌نِه وا هَمَه ریزَه کاری‎یا ئو هَرچی کِه بایس دِش قِرار بِیرَه، وِشُو دَ. او فِرمُو دَ تا پَردَه گَپی بَسازَن کِه دُوآرِنِه بَکَه وِ دو جا. خداوند دِ اُتاق پُشت پَردَه حاضر ئو دِ اوچِه می‎مَن. تَنیا کاهن گَپ اِجازَه داشت کِه وِ اُو اُتاق، وِ حضور خدا وارِد بووَه.

قوم هَم بایس جا قُربانی دِ جلو خِیمَه(خِمَه) ملاقات ره بُونَن. هَرکَس کِه دِ شریعت خدا سرپیچی می‌کِرد، بایس حِیوُنی بیارَه وِ تِه قُربانگاه. کاهِنی بایس اُو حِیوُنِه بَکُشَه ئو وَنِه وِ عنوان قربانی سی خدا، وِ ریی قُربانگاه ‌بَسوزِنَه. خداوند گُت کِه خین حِیوُنِه قربانی بی‎یَه، گناه شخصِه می‌پوشِنَه. وِ ای طُوری خداوند گناه اونِه نِئی‎یَه می‌گِرِت ئو اُو شَخص دِ نَظَر خدا پاک وِ حِساو می‌اُما. خدا بِرار موسی، هارون ئو نسل اونِه انتخاب کِرد تا کاهن‎یا او بووَن.

اوسِه خدا ده فرمانِ وِ ریی دو لوح بَردی نوشت ئو دَ وِ موسی. ئو خداوند همچنین وِ قوم قانون‌یائی هَنی دَ تا دِشو فِرمُونبَری بَکَن. خدا وَعدَه دَ، اَر دِ اُو قانون‌یا اطاعت بَکَن اونُونِه برکت بِئَه ئو ویردارِشُو با، اَما اَر سرپیچی بَکَن اونُونِه مجازات می‌کَه.

موسی روزیا زیادی مَن بالا کُوه سینا ئو وا خدا صُبَت کِرد. مَردِم دِ چَش وِ رَه مَنِن سی وِرگَشتِن او شَکَت بی‎یِن. اوسِه طِلایا زیادی اُوِردِن وِ تِه هارون ئو دِش حاستِن کِه سی‌شُو بُتی بَسازَه، تا وِ جا خدا بَپِرَسَن. وِ چِنی دَس وِ گناه وحشتناکی دِ حقِ خدا زَن.

هارون بُت طِلائی‎ئِی دِ طُور گوسال دُرِس کِرد. مَردِم وحشی‎یُونَه شُرو وِ پِرَسِش بُت کِردِن ئو سیش قربانی کِردِن! خدا وِ خاطر گناه اونُو خیلی دِ دَسِه‌شُو عَصَبُونی بی ئو وِ موسی گُت کِه قصد نابودی‌شُو کِردَه. اَما موسی دِ خدا حاست کِه ای کارِه اَنجُوم نِئَه. خدا دُعا موسی‌نِه شِنَفت ئو اونُونِه دِ بِئن نُوِرد.

وَختی کِه موسی دِ کُوه سینا اُما وِ هار، دو لوح بَردی‌نِه کِه خدا ده فرمانِ وِ ریشُو نوشتی دِ دَس داشت. هی‌یَه‌کِه بُتِه دیی، چِنو عَصَبُونی بی کِه لوح‌یانِه کُفت وِ زِمی ئو اِشکِنا.

اوسِه بُتِه سُختِنا ئو حیردِش کِرد، دِ طُور گَرت دِراُوِرد. گَرتِنِه ریخت دِ آو ئو مَردِمِه وادار وِ حَردِنِش کِرد. خدا بِلائی وِ مَردِم نازل کِرد ئو خیلی دِشُو مُردِن.

موسی وِ ‌جا لوح‌یا بَردی کِه خُش اِشکِنائی‌شُو، لوح‌یائی هَنی سی ده فرمان تِراشی. اوسِه دُوارَه رَت بالا کُوه ئو سی بخشش گناه‌یا قوم دُعا کِرد. خدا دُعایا موسی‌نِه شِنَفت ئو اونُونِه بَخشَن. موسی وا دَه فرمان کِه خدا ریی لوح‌یا تازَه نِوشتی، دِ کُوه اُما وِ هار. اوسِه خدا اونُونِه دِ کُوه سینا وِ لا سَرزِمینِ موعود رَمُونی کِرد.