۲۰. تبعید ئو وِرگَشتِن
پادشاهی اسرائیل ئو پادشاهی یهودا هَر دو وِ ضد خدا گناه کِردِن. اونُو عَدی کِه وا خدا دِ کوه سینا بستَه بییِن، اِشکِنان. خدا وِ وَسیلَه پِیُمبَریا وِ اونُو هشدار دَ تا توبَه بَکَن ئو دوارَه اونِه بپرستن، اَما اونُو دِ خدا فِرمُونبَری نَکِردِن.
وِ ای خاطِر خدا اونُون تنبیه کِرد ئو اِجازَه دَ کِه دشمنیاشُو، اونُونِه نابود بَکَن. دِ اُو زِمُون قوم قدرتمنی هَنی وِ نُوم آشور بی. آشورییا نسبت وِ قومیائی هَنی خیلی بیرحم بییِن. پادشاهی اسرائیل وِ وَسیلَه آشور دِ بِئن رَت. آشورییا خیلی دِ مَردِم پادشاهی اسرائیلِه کُشتِن، هَرچی کِه میحاستِن غارت کِردِن ئو خیلی دِ جایا سرزمینشُو سُختِنان.
آشورییا هَمَه رَبَریا، آیِمیا دُولَمَن ئو کَسُونی کِه دَسِلات خوئی داشتِن وا خُشُو بُردِن وِ آشور. هِه قَری دِ آیِمیا خیلی فقیر مَنِن دِ اسرائیل.
اوسِه آشورییا، بیگُونَهیانِه اُوِردِن وِ سرزمین اسرائیل کِه دِ اوچِه زِنِئی بَکَن. بیگُونَهیا شهریا ویرُون بییَهنِه دِ نو ساختِن ئو وا بَقیَه اسرائیلییائی کِه دِ اوچِه باقی مَنِنی، دُوئَت کِردِن. وِ ثمره ای دُوئَتیا ، سامری گُتِن.
مَردِم پادشاهی یهودا، دییِن کِه خدا مَردِم پادشاهی اسرائیلِ وِ خاطِر بی ایمانی ئو نافِرمُونی مجازات کِرد. اَما وا ای وجود هَنی هَم بُتیا ئو خدایا کنعانییانِه پرستش میکِردِن. خدا پِیُمبَریائی فِرسَن کِه وِ اونُو هُشدار بِئَن، اَما اونُو هَنی هَم وِ کار خُشُو اِدامَه میدَن.
حدود صد سال دِما نابودی پادشاهی اسرائیل وِ دَس آشورییا، خدا نِبوکَدنِصَّر پادشاه بابِلِه فِرسَن تا وِ پادشاهی یهودا یورِش بُورَه. بابلییا قوم قدرتمَنی بییِن. پادشاه یهودا قبول کِرد کِه خدمتگزار نِبوکَدنِصَّر با ئو هَر سال پیل زیادی وِش بِئَه.
اَما دِما چَن سال، پادشاه یهودا وِ ضد بابل شورش کِرد. هِه وِ ای خاطِر بابلییا وِرگَشتِن ئو دُوارَه وِ پادشاهی یهودا یورِش بُردن. بابلییا شهر اورشلیمِ گِرِتِن، معبدِ دِ بین بُردن ئو هَر ثروتی کِه دِ شهر ئو دِ معبد بی، وا خُشُو بُردِن.
سی تنبیه پادشاه یهودا، سَروازیا نِبوکَدنِصَّر، کُریا اونِه ریوِری خُش کشتن ئو تیا اونِه کور کِردِن. دِما یَه، اونُو پادشاهِ وا خُشُو بُردِن تا دِ زِندُونِ بابل بَمیرَه.
نِبوکَدنِّصَّر ئو قُشونِش حدوداً هَمَه مَردِم پادشاهی یهودانِه وا خُشُو بُردِن وِ بابل ئو هِه آیِمیا خیلی فقیرِه هِیشتِن تا کشاورزی بَکَن. وِ ای دُورُو کِه قومِ خدا مجبور وِ ترکِ سرزمین موعود بییِن، تبعید مُوئَن.
هَرچَن خدا وا تبعید، قوم خُشِه وِ خاطِر گناهیاشُو مجازات کِرد، اَما اونُونِه ئو وعدَهیایی کِه وِشُو دِئی دِ ویر نُوِرد. خدا ویردار قوم خُش بی ئو وِ وَسیلَه پیومبریا خُش وا اونُو صُبَت میکِرد.خدا وعدَه دَ کِه دِما هَفتا سال دُوارَه قومِ اسرائیلِه وِرمیگَردِنَه وِ سرزمین موعود.
دِما هَفتا سال، کوروش پادشاه پارسییا، بابلییانِه شِکَس دَ ئو وِ ای طوری امپراطوری پارسییا وِ جا امپراطوری بابلی، وِ خیلی دِ قومیا زور گِرِت. دِ ای زِمُون وِ مَردِم اسرائیل یهودی میگُتِن ئو بیشتِر اونُو تَمُومِ عمر خُشُو دِ بابل زِنِئی کِردَه بییِن. هِه کَسُونی کِه خیلی پیر بییِن، میتُونِسِن سرزمین یهودانِه وِ ویر بیارَن.
پارسییا وا یَه کِه زوردار بییِن، وا قومیا زیر سُلطَه خُشُو، وا نَرمی ئو مهربُونی تا میکِردِن. دِما مدت کَمی کِه کوروش رَسِس وِ پادشاهی پارس، او فِرمُون دَ کِه هَر یهودی کِه میحا وِ یهودا وِرگَردَه، میتُونَه دِ سرزمین پارس رُوئَه ئو وِرگَردَه وِ سرزمین یهودا. او حتی وِ اونُو پیل دَ تا معبدِ دِ اورشلیم دُوارَه دِ نو بَسازَن! اوسِه، هَفتا سال دِما تبعید، بُر کُچِکی دِ یهودییا وِرگَشتِن وِ شهر اورشلیم دِ سرزمین یهودا.
وَختی قوم رَسِسِن وِ اورشلیم، معبد ئو دیوار دُور شَهرِه دِ نو ساختِن. پارسییا هَنی هَم وِ اونُو وِ زور بین، اَما اونُو دُوارَه دِ سرزمین موعود بین ئو میتُونِسِن خدانِه دِ معبد پرستش بَکَن.
مَتَلِی گِرِتِسَه دِ کِتآو مقدس: (کِتآو دوئِم پادشایا فصل ۱۷ ئو ۲۴ ئو ۲۵؛ کِتآو دوئِم تواریخ فصل ۳۶؛ کِتآو عزرا فصل ۱ تا ۱۰؛ کِتآو نحمیا فصل ۱ تا ۱۳)
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).