۳۲. عیسی یِه پیا دیوُنِه ئو زینَه بیماری ن آزا میکه
یِه روز عیسی ئو شاگِردیاش وا قایق وِ اولانِه دریاچه وِ سرزمین جَدَرییا رَتِن. وَختی رَسِسِن وِ حُشکی دِ قایق خُشُو اُمان وِ دَر.
پیائی اوچِه بی کِه گیر روحیا گنی بی.
اُو پیا اُقَه زوردار بی کِه هیچ کَس نمیتُونِس رُمِش بَکَه. فراوو اونِه وِ زنجیر کَشییَه بییِن، اَما او زنجیریانِه مُورّن.
اُو پیا دِ مین قُوریا اوچِه زِنِئی میکِرد. او شُو ئو روز میقارَن، جُومِه دِ وَرِش نِوی ئو خُشِه وا بَردیا تیز زخمی میکِر
وَختی او رَسِس وِ تِه عیسی، دِ بِراوَرِش زُونی زَه. عیسی وِ اُو دیو فِرمُون دَ: «دِ ای پیا بَکُو وِ دَر!»
دیو هَوار بُلِنی زَه ئو گُت: «اِ عیسی، پسر خدای بزرگ، دِ مِ چی میحای؟ دِت میحام مِنِه عَذاو نِیی!» اوسِه عیسی دِ اُو دیو پُرسی: «نُوم تو چینَه؟» او جِوُو دَ: «نُوم مِ لژیونَه، سییَهکِه اِیما بُری هیسیم.» (لژیون ، چَن هزار سَرواز دِ ارتش روم بی.)
دیویا دِ عیسی حاستن : «اِیمانِه دِ ای وِلات نَکُو وِ دَر!» دِ اوچِه گَلِه دِ وِرازیا وِ ریی تَپِه میچَرِیِن. روحیا گَن وِ عیسی لالکِسِن ئو گُتِن: «پَ اِیمانِه بَفرِس دِ مین وِرازیا!» عیسی اِجازَه دَ ئو فرمایش کِرد: «رِیت»
دیویا دِ اُو پیا اُمان وِ دَر، رَتِن دِ مین وِرازیا. تَمُومِ اُو وِرازیا کِه نِزیک دو هزارتا بییِن، دِ سرازیری تَپَه اُفتان دِ مین دریاچه ئو خَفَه بییِن.
وِراز چِرُونیائی کِه ویردار اُو گَلَه بیین، وا دییِن اُو اتفاق وا لا شهر دُووِسِن ئو مَردِمِ دِ اُو کاری کِه عیسی کِردی وا رسَنن. مَردِم شهر اُمان ئو اُو پیا دیوزِیَهنِه دییِن کِه آرُوم گِرِتَه، جُمِه کِردَه دِ وَر ئو عاقل نِشِسَه.
مَردِم کِه خیلی زَلَهشُو رَتی، دِ عیسی حاستِن کِه دِ اوچِه بَکَه وِ دَر. اوسه عیسی سُوآر قایق بی. اَما اُو پیائی کِه وِرَز یَه اسیرِ دیو بی دِ عیسی حاست تا واش رُوئَه.
اَما عیسی وِ او گُت: « وِ حُونَهت وِرگَرد ئو وِ هَمَه بُو کِه خدا سی تو چی کِردَه ئو چِطور رَمتِ او وتو رَسسه.»
وِ ای خاطِر اُو پیا رَت ئو وا هَر کَس کِه ریی وِ ریی مِوی، میگُت کِه عیسی سیش چی کِردَه. هَرکَس کِه قصه اونِه میشنَفت، وا میرَت.
عیسی وِرگَشت وِ اولانِه دریاچه. دِما رَسِسِن وِ اوچِه، بُر زیادی وِ دُورِش جَم بینی، دِ مین جمعیت مَردِم، زینِه بی کِه دُوزَه سال دِ خینریزی عذاو مُوئِرد. او کُل داراییشِه سی دَرمُونِ خُش خَرج کِردی ئو وِ دکتریا دِئی، اَما حالِش بَتِر هَم بیئی.
او شِنَفتی کِه عیسی مریضیا زیادی نه شفا دِئَه اوسه وا خُش گُت: «باور میکم کِه اَر هِه وِ جُومَه عیسینِه دس بزنم، مِ هَم شفا پیا میکِم.» او زینَه خُشِه دِ مین مَردِم رَسَن وِ پشت سَر عیسی ئو دس زه وِ چوقاش. تا وِ جُومَه عیسی دَس زَه، خینریزیش قَط بی.
هِه اُو لَظَه عیسی فَمِس کِه نیروئی دِ او کِردَه وِ دَر. اوسِه وِرگَشت ئو پُرسی: «کی دَس نیا وِ جَومَه مِ ؟» شاگردیا جِوُو دَن: «مَردِم زیادی دِ هَمَه لا وِ تو زور میارَن، سیچی می پُرسی «کی وِ مِ دَس زَه؟»
اُو زینَه دِ حالی کِه دِ ترس میرِکِس، دِ وَر پایا عیسی زُونی زَه. اوسِه وِ او گُت کِه چی کِردَه ئو چطوری شفا پیا کِردَه. عیسی وِ او گُت: «ایمانت تونِه شفا دَ! رُو وِ سِلامَت.»
مَتَلِی گِرِتِسَه دِ کِتآو مقدس: (انجیل متی فصل ۸ آیهیا ۲۸ تا ۳۴؛ فصل ۹: آیهیا ۲۰ تا ۲۲؛ انجیل مرقس فصل ۵؛ انجیل لوقا فصل ۸ آیهیا ۲۶ تا ۴۸)
رایگان برای استفاده، اقتباس و اشتراکگذاری تحت مجوز باز (CC BY-SA 4.0).